• Czego słuchasz w tej chwi...
  Forum: Inne tematy związane z muzyką
  Ostatni post: bonaparte
  31-10-2026, 2:41
  » Odpowiedzi: 1,262
  » Wyświetleń: 114,841
• Nerwica
  Forum: Zdrowie
  Ostatni post: Siwy
  18-10-2026, 23:16
  » Odpowiedzi: 6
  » Wyświetleń: 1,600
• Najgorsze filmy czyli to ...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  19-09-2026, 21:37
  » Odpowiedzi: 21
  » Wyświetleń: 2,064
• Brak komarów
  Forum: Zwierzęta
  Ostatni post: bonaparte
  26-07-2026, 18:56
  » Odpowiedzi: 0
  » Wyświetleń: 169
• Jak ochłodzić mieszkanie
  Forum: Moda/ uroda/ wnętrze
  Ostatni post: bonaparte
  02-07-2026, 21:53
  » Odpowiedzi: 2
  » Wyświetleń: 230
• Jaką książkę ostatnio prz...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  30-06-2026, 22:56
  » Odpowiedzi: 263
  » Wyświetleń: 31,089
• Koniec wojny na Ukrainie!
  Forum: Polityka/ historia
  Ostatni post: Siwy
  20-06-2026, 23:39
  » Odpowiedzi: 41
  » Wyświetleń: 2,855
• Mocne uderzenie
  Forum: Inne tematy związane z muzyką
  Ostatni post: Traf
  15-06-2026, 22:45
  » Odpowiedzi: 189
  » Wyświetleń: 12,997
• Kielce
  Forum: Sport/ turystyka/ pojazdy
  Ostatni post: bonaparte
  02-06-2026, 20:01
  » Odpowiedzi: 44
  » Wyświetleń: 3,034
• W co teraz grasz czy będz...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  30-05-2026, 14:18
  » Odpowiedzi: 56
  » Wyświetleń: 3,729

• Postów na forum:180,507
• Wątków na forum:6,196
• Użytkownicy:3,259
• Najnowszy użytkownik:lelumblue@gmail.com

* 2 zielone ogórki
* puszka kukurydzy
* czosnek
* paluszki krabowe
* krewetki
* koperek
* sok z cytryny
* kapusta pekińska
* majonez

Ogórki trzemy na tarce (na takie większe kawałeczki) dodajemy kukurydze, majonez, czosnek, dużo koperku, kapustę, paluszki no i krewetki. Wszystko dokładnie mieszamy i polewamy sokiem z cytryny.

Smacznego

Chciałabym zaproponować taki "gdybający" temacik tj. Co byście zrobili, gdybyście się dowiedzieli, że jutro nastąpi koniec świata?
Więc ...................naukowcy donoszą, że jutro nastąpi koniec świata.. co robicie ?


Ja nie wiem co bym zrobiła, jedno jest pewne że starałabym się prosić o wybaczenie tych, których zraniłam i tych o których nie wiem, że zraniłam, i tych co nie wiedzą, że ja tak czuję, że Ich zraniłam... do kogo bym nie zdążyła, to modliłabym się do Boga o wybaczenie grzechów.
W zasadzie to od razu lepiej z tym się zwrócić do Boga, bo to od Niego zależy czy Nam wybaczy czy nie a nie od ludzi.
Mogłoby być tak, że poszłabym do kogoś a On nie przyjąłby przeprosin i myślałabym przed śmiercią, że nie umieram jednak z czystym sumieniem.
Tak, po zastanowieniu się... stwierdzam iż dużo bym się modliła, wtedy byłoby mi łatwiej odejść z tego świata.
Ważne jest, że też bym chciała aby w tych ostatnich godzinach mój syn był ze mną.

Wszystkie dzikie konie były umaszczone tak samo (konie Przewalskiego - bułano, tarpany - myszato), ponieważ wszelkie odchylenia od normy podlegały selekcji naturalnej. Dopiero w wyniku hodowli, odchylenia te mogły się utrwalić w potomstwie koni udomowionych dając początek róznym maściom.


* 1 Kasztanowata
* 2 Gniada
* 3 Kara
* 4 Biała
* 5 Siwa
* 6 Bułana
* 7 Izabelowata (Palomino)
* 8 Myszata
* 9 Dereszowata
* 10 Srokata (Pinto)
* 11 Tarantowata


Kasztanowata

Brązowożóltawe zabarwienie sierści, ogon i grzywa tej samej barwy lub jaśniejsze, ciemna skóra. Rozróżnia się odcienie:

* jasnokasztanowata
* złotokasztanowata
* kasztanowata
* brunatnokasztanowata
* ciemnokasztanowata

Gniada


Sierść brązowa o różnym natężeniu barwy, ogon i grzywa zawsze czarne, Kończyny do stawów nadgarstkowych i skokowych przeważnie czarne. Rozróżnia się odcienie:

* jasnogniada
* gniada
* ciemnogniada
* skarogniada

Kara


Sierść, ogon i grzywa jednolicie czarnej barwy. Rozróżnia się odcienie:

* kruczy - z połyskiem
* wroni - bez połysku

Biała


Na jasnej skórze biała sierść, również grzywa, ogon i nogi, pysk różowy, kopyta żółtawe koloru rogu. Maść rzadko spotykana. Inaczej zwana Cremello bądź Albino.

Siwa

Na ciemnej skórze białe włosy z domieszką włosów różnie zabarwionych. Grzywa i ogon białe, szare na końcach rozjaśnione, Konie siwe z wiekiem bieleją , często dostają "hreczki" - brunatnych plamek na białej sierści.

Sierść koni siwych maja barwę od burej, przez ciemną w jaśniejsze plamki (siwa jabłkowita, szpak) do białek i białek przysypanej rudymi plamkami lub czarnymi kropkami (dropiata)

Bułana

Sierść żółto- beżowo- brązowa, ogon i grzywa czarne,kończyny powyżej stawów pęcinowych przeważnie czarne. cżęśto występuje ciemna pręga na grzbiecie i pręgowane kończyny.

Izabelowata (Palomino)

Sierść barwy zbliżonej do koloru słabo wypieczonej bułki, grzywa i ogon zawsze barwy jaśniejszej lub białej.

Myszata


Zabarwienie sierści przechodzi od popielatego do ziemistego. Często występuje ciemna pręga na grzbiecie i pręgowane kończyny.

Dereszowata


Sierść składa się z włosów siwych oraz gniadych, kasztanowatych lub karych,w ilości mniej więcej pół na pół.

Maść głowy i często kończyn maści zasadniczej, natomniast na grzbiecie i zadzie przeważają włosy siwe. Rozróżnia się odcienie:

* gniadodereszowate
* kasztanowodereszowate
* karodereszowate
Maść ta jest charakterystyczna dla koni zimnokrwistych.

Srokata (Pinto)


Na całym ciele występują nieregularne białe łaty na tle innej maści Rozróżnia się odcienie:

* gniadosrokate
* kasztanowosrokate
* karosrokate
* siwosrokate

Tarantowata

Na tle maści siwej rozsiane są nieregularne plamy maści karej, gniadej lub kasztanowej.

ODMIANY



1. Kwiatek
2. Gwiazdka
3. Strzałka
4. Chrapka
5. Latarnia

6. Koronka
7. Piętka
8. Pół pęciny
9. Pęcina
10. Pół nadpęcia
11. Nadpęcie
12. Nadpęcie nad stawem skokowym

PROFILE GŁOWY



POSTAWA ZADNICH NÓG

A teraz kilka ras koni gorąco krwistych:

Konie gorącokrwiste są bardzo sprawne fizycznie, więc są wykorzystywane w sporcie konnym i na wyścigach. Rasy te mają przeważnie domieszkę pełnej krwi angielskiej. Konie gorącokrwiste występują w różnych maściach a nawet w różnych przedziałach wzrostu (150-180 cm w kłębie). Są to konie o bardzo wysokim temperamencie, potrzebują dużo ruchu i silnej ręki. Niekiedy są bardzo rozbrykane i trudne w prowadzeniu. Poza tym mają wspaniały, płynny ruch i doskonałą, zwartą budowę ciała

Rasy:

ANGLOARAB SHAGYA


Angloarab Shagya to szlachetny koń o gorącym temperamencie i urodzie typowej dla koni arabskich, lecz większy od nich. Najczęściej maści siwej. Pochodzi z Węgier. Są to konie inteligentne i odporne.
Użytkowość

Wykorzystywane są głównie w jeździe wierzchem i zaprzęgach, rzadziej w skokach.

Wysokość: ok. 155 cm - 160 cm.
Budowa, pokrój, eksterier

* mała głowa, często o profilu szczupaczym
* krótki, dobrze umięśniony, poziomy zad z charakterystyczną odsadą ogona
* mocne i suche kończyny
* sylwetkę można wpisać w kwadrat

Historia, pochodzenie

Te konie austro-węgierskie hoduje się od 1789 roku w węgierskiej stadninie Babolna. Naddunajska monarchia chciała wyhodować konia o urodzie i wytrzymałości koni arabskich, lecz większe i bardziej przydatne do jazdy wierzchem. Przeprowadzono więc selekcję ukierunkowaną na większą wysokość i masę ciała i stosowano do krzyżowania różne typy węgierskich klaczy. W ten sposób wyhodowano sprawnego, urodziwego konia pod siodło i do wyjazdów zaprzęgowych. Jest on bardziej przydatny w sporcie jeździeckim niż konie czystej krwi.

KOŃ CZYSTEJ KRWI ARABSKIEJ


Koń czystej krwi arabskiej to jedna z ras koni gorącokrwistych. Konie arabskie pojawiły się na Półwyspie Arabskim co najmniej 2500 lat temu. Charakteryzują się siłą, pięknem i odwagą.

Cechy typowe
Koń bardzo szlachetny i elegancki, o lekkiej budowie ciała, często wysokim osadzeniu ogona. Jego sylwetkę można wpisać w kwadrat. Mała, sucha głowa często o profilu szczupaczym. Nogi są silne, a jednocześnie delikatne. Kopyta są twarde co pozwala startować tej rasie w rajdach długodystansowych. Szlachetności koniowi dodaje długa łabędzia szyja i pięknie uformowana głowa z szeroko otwartymi nozdrzami.

Wyróżnia się kilka typów konia arabskiego, z czego trzy są najbardziej znane: Kuhailan – typ najsilniejszy, kiedyś używany jako koń bojowy lub użytkowy – gniady lub skarogniady, z mocną szyją, głowa stosunkowo duża (jak na araba)i często bez wklęsłego profilu (który bywa przez laików uważany czasem za cechę wyróżniającą konie arabskie). Saklavi – to koń o wyglądzie najbliższym powszechnym wyobrażeniom araba. Sylwetka szczupła, budowa lekka, głowa o charakterystycznej wklęsłości i wielkich dziurkach nosa. Maść często siwa, choć bywają i inne. Oryginalnie używany do pokazów, spacerów, koń dla dam. Wbrew pozorom koń także o wielkiej dzielności i wytrzymałości (jak wszystkie araby), mimo, że od kuhailana drobniejszy, czasem niższy i słabszy. To Saklavi bywa najczęściej modelem do zdjęć koni arabskich. Munighi – koń o skośnej łopatce, długich kończynach, głowa dłuższa, węższa, o prostym profilu. Maść zwykle kasztanowata. Typ bardzo wytrzymały, szybki na krótkich dystansach (pozostałe araby bardziej cenione są na dystansach długich i bardzo długich).

Istnieje też kilka innych typów, mniej znanych.

Wysokość
ok. 145 – 155 cm.

Warto wiedzieć
Jest to z pewnością najstarsza rasa na świecie. Według legendy pochodzi od pięciu klaczy Mahometa, (legenda przekazała nam ich imiona – Saklavi, Kuhailan, O'Bajan, Hadban i Hamdani), które usłuchały jego wezwania, gdy odwołał je od wodopoju. Prorok wzywał swoich wyznawców do starannej hodowli koni i dobrego traktowania zwierząt. Konie arabskie są bardzo wytrzymałe, niewymagające, szybkie w galopie. Na długich dystansach wciąż nie mają sobie równych. Poza tym inteligentne, wrażliwe, przywiązane do człowieka. Koni tych ras używano do tworzenia wielu innych ras. Araby to konie o żywym temperamencie, ale zawsze posłuszne.

Maści
Występują wszystkie maści podstawowe. Najczęściej siwe, gniade i kasztanowate, bardzo rzadko kare.

Oznaczenie symboliczne rasy
oo. W stajniach napisy na tabliczkach imienia i pochodzenia niebieskie.

KOŃ PEŁNEJ KRWI ANGIELSKIEJ


Koń pełnej krwi angielskiej to jedna z ras koni gorącokrwistych. Potocznie nazywany folblutem (z niem. voll - pełny, Blut - krew) lub anglikiem.

Miejsce pochodzenia: Wielka Brytania

Wysokość: 160-190 cm

Obwód nadpęcia: 18-22 cm

Umaszczenie: wszystkie podstawowe rodzaje umaszczenia

Pokrój: elegancki, o najwyższej wartości hodowlanej, długie kończyny, sierść o delikatnym, krótkim włosie. Lekka budowa ciała. Charakterystyczną cechą jest skośnie położona łopatka, która umożliwia większą szybkość w galopie.

Użytkowanie: wyścigi płaskie, wyścigi z przeszkodami, skoki przez przeszkody.

Historia, pochodzenie
Byerley Turk
Darley Arabian, jeden z trzech założycieli tradycyjnej linii koni pełnej krwi
Godolphin Barb
Matchem, wnuk Godolphin Barba, namalowany przez George'a Stubbs'a
Eclipse

Wszystkie konie tej rasy, selekcjonowanej w kierunku dzielności wyścigowej, tj. maksymalnej szybkości w cwale, wywodzą się od trzech ogierów orientalnych, które przybyły do Anglii w pierwszej połowie XVIII wieku. Były to: Godolphin Barb (Godolphin Arabian), Darley Arabian i Byerley Turk. Wraz z 500 klaczami stworzyły trzon rasy. Zarejestrowano je w pierwszej księdze stadnej "General Stud Book". Niezwykle romantyczne legendy otaczają Godolphina Barba, który, nim odkryto jego wartość jako reproduktora, służył jako koń roboczy. Konie tej rasy na krótkich dystansach mogą osiągać szybkość 70 km/godz.
Charakterystyka, budowa zewnętrzna, charakter

Często stosowany skrót xx. Konie z częstymi kontuzjami kończyn przednich. Ich temperament jest bardzo widoczny na otwartych przestrzeniach. Sprawdza się w sportach takich jak: wyścigi, skoki przez przeszkody, WKKW, steeplechase. Konie te są doskonałe w gonitwach.

Wczesne zwierzęta tego typu stanowiły zapewne mieszankę koni hiszpańskich, neapolitańskich i berberyjskich z domieszką krwi irish hobby (poprzednika connemary) oraz innych miejscowych kuców. Tworzenie rasy koni pełnej krwi angielskiej jest powiązane z trzema orientalnymi ogierami. Pierwszy to Byerley Turk – zdobyty podczas bitwy z Turkami i używany jako wierzchowiec przez kapitana Byerley'a podczas wojen irlandzkich prowadzonych przez króla Williama. W 1690 r. przeszedł na emeryturę i został umieszczony w stadninie County Durham. Prawdopodobnie koń ten, często uważany za araba, miał pochodzenie turkmeńskie, należał zapewne do rasy achałtekińskiej. Był on ojcem ogiera Jig, za sprawą którego w roku 1758 urodził się ogier Herod. Ten wybitny reproduktor był z kolei twórcą linii koni wyścigowych, które wygrały w sumie ponad 1000 gonitw. Drugi ogier założycielski to Darley Arabian, sprowadzony z Aleppo w 1704 r., na początku panowania królowej Anny. Jemu właśnie przypisuje się powstanie nowej ery hodowli koni na wyspach brytyjskich. Stał w stadninie w East Yorkshire i dziś uznaje się go za najbardziej znaczącego protoplastę rasy. Skojarzenie go z klaczą Betty Leedes, pochodzącą z linii Leedes Arabian, zaowocowało narodzeniem Devonshire'a Flyinga Childersa – jednego z najszybszych koni w tym czasie. Ta sama klacz urodziła jeszcze Bleedinga lub Barlettsa Childersa, który z kolei był ojcem Squirta. Ten spłodził ogiera Marske – ojca sławnego Eclipse'a – najsławniejszego konia wyścigowego wszech czasów (nigdy nie przegrał na torze !). Trzeci ogier założycielski to Godolphin Arabian – należał do koni berberyjskich, a nie arabskich. Przybył do Anglii w 1728 r. z Maroka lub z Paryża. Od roku 1730 był używany jako ogier-próbnik w stadninie lorda Godolphina w Cambridgeshire. Właśnie tutaj ogier Hobglobin miał być wyswatany z klaczą Roxana, lecz gdy ze stanówki nic nie wyszło, w jego zastępstwie do krycia został dopuszczony Godolphin. Tak w roku 1731 narodził się ogier Lath, który zajmował poczesne miejsce w czołówce koni wyścigowych, podobnie jak Flying Childers i Cade. Ten ostatni był ojcem ogiera Matchema, urodzonego w 1748 r., który wywarł znaczący wpływ na rozwój rasy. W ten właśnie sposób za sprawą ogierów Heroda, Eclipse'a i Matchema powstały 3 wielkie linie w obrębie rasy. Czwartą liczącą się linię stworzył Highflyer – syn Heroda. Oczywiście w hodowli brały udział także inne znane ogiery, m.in. Unknown Arabian, Helmsley Turk, Lster Turk i Darcy's Chestnut. Po roku 1770 zrezygnowano już z dalszych domieszek czystej krwi arabskiej. W następnych latach miały miejsce ważne wydarzenia – w 1750 r. został stworzony Jockey Club – ciało kierujące oraz rządzące wyścigami na Wyspach Brytyjskich, a w 1773 r. Jamesa Weatherby mianowano nadzorcą księgi kryć należącej do Jockey Club. Z kolei w 1791 r. opublikowano wstęp do Generalnej Księgi Stadnej ("General Stud Book"). Pierwszy jej tom został wydany w 1808 r., a kolejne są regularnie publikowane do dzisiaj. Konie pełnej krwi angielskiej mają piękne chody i doskonale nadają się do wyścigów i skoków przez przeszkody.

KOŃ ŚLĄSKI


Rasa ta jest stosunkowo stara - jej powstanie datuje się na początek XIX wieku, choć wówczas koni tych nie nazywano jeszcze "końmi śląskimi". Po zakończeniu wojen napoleońskich na terenie dzisiejszego Śląska rząd pruski wspierał hodowle koni kawaleryjskich. Ponieważ rosło zapotrzebowanie na konie robocze, hodowle miały na celu przekształcenie lekkich koni wierzchowych (głownie ras trakeńskiej, wschodniopruskiej, angielskiej i półkrwi angielskiej) w konie pośpieszno-robocze potrafiące sprostać potrzebom rolnictwa i transportu.. Początkowo gorącokrwiste konie kawaleryjskie krzyżowano z zimnokrwistymi końmi sprowadzonymi z Francji i Anglii (Perszeronami i Clydesdale'ami), ale efekty nie zadowoliły hodowców. Pod koniec XIX wieku rozpoczęto eksperymenty z kryciem ogierami wschodniofryzyjskimi i oldenburskimi, a w mniejszym stopniu także hanowerskimi. Tym razem efekt był zadowalający. W 1912 roku założono Związek Hodowców Konia Śląskiego z siedzibą w Wałbrzychu. Aż do II wojny światowej hodowla rozwijała się, choć ogiery oldenburskie i wschodniofryzyjskie stopniowo zastępowane były ogierami urodzonymi już na Śląsku. II wojna światowa prawie zniszczyła nowopowstałą rasę - większość koni zginęła, a pozostałe zostały uprowadzone do Niemiec lub w głąb Rosji. W 1945 roku powstał Polski Związek Hodowców Koni, którego głównym celem było rozpoznanie i ocenienie ocalałych koni śląskich. Pięć lat później założono stadninę w Strzelcach Opolskich, gdzie została przywrócona rasa śląska.

W ciągu następnych lat, hodowli bardzo zaszkodziło nieumiejętne krzyżowanie koni śląskich z rasami niskimi i "suchymi", w tym niestety nawet konikami polskimi i hucułami. Efektem tej amatorskiej pracy hodowlanej był "cudowny koń dla socjalistycznej gospodarki" - niezdolny do pracy w rolnictwie, transporcie i czymkolwiek innym. Zainteresowanie rasą dramatycznie spadło. Aby ratować podupadłe ślązaki, w latach 70. zaczęto hodować tzw. anglo-ślązaki, czyli krzyżówkę "zepsutych" koni śląskich z końmi pełnej krwi angielskiej (xx). Z czasem zdrowy materiał genetyczny wziął górę i rasa odzyskała swój dawny charakter. W dzisiejszej hodowli wyróżnia się dwa typy ślązaków - stare (opierające się na starych rodach męskich) i nowe (lżejsze, z dolewką krwi angielskiej).
Wygląd

Ślązaki starego typu to konie o harmonijnej sylwetce o ciężkiej, dużej głowie. Dopuszczalny profil garbonosy, szczupaczy niepożądany. Szyja długa, mocno zbudowana, może być prosta. Tułów mocny, kłąb słabo zaznaczony, grzbiet mocny, zad szeroki, muskularny i lekko skośny. Klatka piersiowa szeroka i głęboka, łopatki ukośne. Kończyny prawidłowo skątowane, z szerokimi nadęciami i suchymi stawami. Kopyta proporcjonalnie duże. Wysokość konia w kłębie to 158 cm u klaczy i 160 cm u ogierów (w wieku 3 lat).

Maści gniada, skarogniada, ciemnogniada, kara i ewentualnie siwa, pozostałe eliminują konia z hodowli.

Ślązaki nowego typu (uszlachetnione domieszką pełnej krwi angielskiej) charakteryzują się większą suchością tkanki, smuklejszą sylwetką, bardziej skośnymi łopatkami, lepiej skątowanym zadem, oraz wyższym wzrostem - w wieku 3 lat klacze osiągają 162 cm w kłębie, a ogiery - 164 cm. Są też zwrotniejsze i żywsze od ślązaków w starym typie.
[edytuj] Użytkowość

Ślązaki w nowym typie są znacznie bardziej funkcjonalne, dlatego wprowadzono specjalny program hodowlany mający na celu ochronę ślązaków w starym typie. Konie śląskie (zwłaszcza nowego typu) to nie tylko konie rekreacyjne. Ślązaki odnoszą sukcesy w wielu dyscyplinach sportowych: ujeżdżaniu, skokach, zaprzęgach. Wspaniale sprawdzają się jako "trenerzy" młodych jeźdźców, a także "hipnoterapeuci". Ze względu na łagodny, zrównoważony temperament, dużą chęć nauki i łatwość współpracy z człowiekiem, konie śląskie doskonale nadają się na wszechstronne konie rodzinne.

KOŃ MAŁOPOLSKI


Pochodzenie

To bardzo stara rasa. Konie małopolskie wywodzą się z Lubelszczyzny od rodzimych ras uszlachetnianych głównie końmi czystej krwi arabskiej, rzadziej pełnej krwi angielskiej czy angloarabskimi.
Charakterystyka / opis

Konie małopolskie są przyjazne, chętnie się uczą, choć bywają czasami złośliwe. Ze względu na żywy temperament jazda pod siodłem jest przyjemna, gdy nasz wierzchowiec jest dobrze ułożony, a jeździec raczej niepoczątkujący.

Są to konie wszechstronne, w sporcie sprawdzają się zarówno w skokach, jak i ujeżdżaniu. Pięknie prezentują się również zaprzęgnięte do bryczki.
Maść

Wszystkie podstawowe maści (kara, gniada, siwa, kasztan), ale bywają też tarantowate.
Budowa ciała

Można zauważyć znaczne różnice w wyglądzie koni tej rasy, dlatego też ciężko jest podać jeden opis, który by pasował do wszystkich jej przedstawicieli. W większości jednak są to konie o dumnej, smukłej i eleganckiej sylwetce. Po arabach odziedziczyły szczupaczy kształt głowy, lekko wpadający w trójkąt. Mają głęboką klatkę piersiową i mocne kończyny. Są wytrzymałe, niewybredne, cieszą się też dobrym zdrowiem.

Konie półkrwi angloarabskiej i arabskiej hodowane w Małopolsce, nieco mniejsze i lżejsze od koni wielkopolskich, wzrostu ponad 150 cm, urodziwe, o suchej budowie, doskonałym ruchu, dobrze wykorzystujące paszę, wytrwałe i dzielne w pracy.

KOŃ WIELKOPOLSKI


Koń wielkopolski to rasa półkrwi angielskiej oznaczana symbolem X Wlkp. Konie te są wspaniałymi wierzchowcami i końmi zaprzęgowymi, bardzo popularnymi w całej Polsce. Odznaczają się łagodnym charakterem, inteligencją i posłuszeństwem. Od koni małopolskich odróżniają się głównie wyższym wzrostem i większą wagą. Największe stadniny koni wielkopolskich to: Posadowo, Racot, Pępowo, Liski, Nowielice.
Koń wielkopolski to rasa wyhodowana w Polsce. Powstała w krzyżówek miejscowych koni z końmi ras zagranicznych - trakeńskiej, wschodniopruskiej, berberyjskiej, pełnej krwi angielskiej oraz czystej krwi arabskiej. W latach 20. i 30. XX wieku rasę udoskonalano krzyżując ją z końmi arabskimi i angielskimi pełnej krwi. Otrzymane w ten sposób konie były szlachetne i zarazem wytrzymałe w pracy. Po II wojnie światowej hodowla poszła w dwóch kierunkach. W Olsztyńskiem i Gdańskiem zgromadzono w stadninach konie trakeńskie i wschodniopruskie z ich krzyżówek powstał koń mazurski. W Poznańskiem z połączenia kilku odmian powstał koń poznański. W miarę upływu czasu obie rasy coraz bardziej się do siebie upodabniały, w końcu w 1964 roku oficjalnie uznano je za jedną rase i nadano nazwę koni wielkopolskich.
Wygląd

Koń wielkopolski mierzy od 158 do 160 cm w kłębie. Masa ciała to ok. 540 kg w przypadku klaczy i 570 kg w przypadku ogierów. Jego łeb ma widoczne cechy orientalne - przypomina zwężający się ku chrapom trójkąt. Linia biegnąca od czoła do chrap powinna być lekko wklęsła. Łeb jest niewielki, lekki, o dużych oczach, subtelnych i ruchliwych chrapach. Szyja długa, sucha, klatka piersiowa głęboka, mocna, szeroka. Kończyny silne, mocno umięśnione, suche i szlachetne. Kopyta kończyn tylnych często kierują się na zewnątrz (tzw. krowia postawa). Ogon i grzywa długie, nie powinny być podcinane. Sierść miękka, jedwabista, gładka. Umaszczenie najczęściej kasztanowate i gniade, spotyka się też siwe i kare.
Charakter

Koni wielkopolskie to zwierzęta zrównoważone, łagodne, nietrudne do ułożenia, jednak po przodkach czystej krwi odziedziczyły duży temperament i energiczność. Prawidłowo układane w młodym wieku wyrastają na konie bezproblemowe, posłuszne, nienarowiste.
Użytkowość
Konie wielkopolskie to konie zarówno do jazdy wierzchem, jak i konie zaprzęgowe.

QUARTER HORSE


Quarter Horse - rasa konia o bardzo dobrym, atletycznym umięśnieniu. Delikatna, o klinowatym kształcie głowa, małe uszy i duże oczy. Szyja prosta, nisko osadzona ze skąpą grzywą. Łopatki długie. Kłąb szeroki średnio zarysowany. Grzbiet mocny, klatka piersiowa głęboka i szeroka. Zad ścięty, długi, obficie umięśniony. Ogon osadzony nisko o skąpym owłosieniu. Kończyny mocne i suche, kopyta małe bez szczotek. Chody płaskie, galop niezwykle szybki na krótkich odcinkach. Duża zwrotność i wytrzymałość. Są to konie pojętne w szkoleniu i pracy. Występują wszystkie maści podstawowe. Osiągają wysokość 148 - 155 cm.
Quarter Horse powstały z mieszaniny krwi koni hiszpańskich i importowanych z Anglii. Swoją nazwę zawdzięcza popularnym wyścigom na ćwierć mili organizowanym na ulicach osad. Rasa ta zyskała sławę, gdyż odznaczała się zwrotnością, spokojem, inteligencją i "wyczuciem bydła". Dziś opiekę nad rasą Quarter Horse, w celu popularyzacji i zachowania jej wzorca, sprawuje powstała w 1940 roku organizacja zrzeszająca hodowców American Quarter Horse Association z siedzibą w Amarillo w Teksasie oraz oddziały regionalne na całym świecie, również w Polsce. Konie rasy Quarter Horse cieszą się dużą popularnością, jako przydatne w równym stopniu do wyścigów, ale przede wszystkim do reiningu, trailu, rodeo i jazdy rekreacyjnej.

Opis Quarter Horse
wzrost do 160 w klębie,
silne tylne nogi,
wyjątkowa wytrzymałość, szybkość,
barwa sierści: izabelowata (palomino), kasztanowata, gniada, kara, rzadko siwa
osobniki srokate zaliczane są do Paint Horse (odłam rasy Quarter Horse)
charakter: spokojne konie, świetnie nadają sie pod siodło, do pracy z bydłem,
pochodzenie: geny koni hiszpańskich, mustangów i appaloosa.

Wykorzystanie
Konie tej rasy wykorzystywane są przede wszystkim w jeździe wierzchem. Nadają się także do lekkich zaprzęgów.
Hodowla koni tej rasy w Polsce
Obecnie konie tej rasy nie są zbyt popularne w Polsce, jednak grono ich miłośników stale rośnie.

KOŃ LIPICAŃSKI


Pochodzenie: Austria. Rasa została utworzona na Słowenii, w miejscowości Lipizza i stąd też pochodzi nazwa. Wywodzi się od rodzimych klaczy uszlachetnianych ogierami innych ras, głównie andaluzyjskich. Od samego początku starano się o konia idealnego do klasycznej szkoły jazdy, która również dziś cieszy się ogromnym zainteresowaniem w Austrii.

Lipicanery szybo stały się ulubionymi wierzchowcami arystokracji. Okazało się również, że kryte nimi ciężkie, zimnokrwiste klacze dawały często piękne potomstwo o wielu pożądanych cechach. Do dziś nie zmienił się kierunek hodowli i można je podziwiać w klasycznej, wyższej szkole jazdy.
Charakterystyka / opis

Konie lipicańskie mają silny charakter, niechętnie się uczą, choć są bardzo zdolne i inteligentne.

Użytkowane są głównie w klasycznej szkole jazdy.
Maść

Najbardziej pożądana jest maść siwa. Jest ona również cechą charakterystyczną rasy. Źrebaki rodzą się ciemne - kare lub karo-gniade. Na ich ciele nie powinny pojawiać się żadne jasne włosy. Z czasem włos wybarwia się, staje się jasny. Niektóre bardziej rygorystyczne hodowle nie dopuszczają ani jednego ciemnego włosa. Niektóre konie jednak nie zmieniają barwy i zawsze pozostają kare. W klasycznej, wyższej szkole jazdy obserwować możemy jedynie jasne, siwe wierzchowce.
Budowa ciała

Cechują się zwartą, mocną budową ciała. Są dostojne i eleganckie. Głowa jest dość mała, o garbonosym profilu, szyja mocna, szeroka, osadzona wysoko. Grzbiet długi, masywny, nogi średniej długości. Wykazują szczególne predyspozycje do klasycznej jazdy, stąd szkolone są głównie w tym kierunku. Są też niezwykle zwinnymi akrobatami, a prezentowane przez nie liczne figury akrobatyczne od zawsze zachwycały widownię.
Ciekawostki

Najbardziej znaną i cenioną, a zarazem najstarszą szkołą jeździecką jest Hiszpańska Szkoła Jazdy w Wiedniu. Była ona pierwotnie szkołą wojskową, stąd do dziś widać w niej znaczną przewagę mężczyzn nad kobietami. Chętni do nauki muszą przejść najpierw szereg trudnych egzaminów. Każdy adept dodatkowo powinien być niezbyt wysoki, zgrabny oraz mieć długie nogi, a wszystko po to, aby harmonijnie dopasował się do swojego rumaka. Gdy już uda mu się spełnić wszystkie te wymagania, przechodzi morderczy, długi trening. Dzięki temu obserwujemy pokazy dopracowane do perfekcji i podziwiamy idealnie wyszkolonych jeźdźców na swych wspaniałych wierzchowcach - oczywiście wszystkich rasy lipicańskiej.


KOŃ FRYZYJSKI


Koń fryzyjski pochodzi z Fryzji, wysp holenderskich położonych na Morzu Północnym. Jego historia sięga czasów nowożytnych. Były to konie powszechnie używane przez germańskie rycerstwo, gdyż cechowała je wytrzymałość i cierpliwość. Fryz został uszlachetniony dolewem krwi orientalnej, a w XVI i XVII wieku krzyżowano je z końmi andalazujskimi i katalońskimi. Cechy szczególne dla rasy tj. spokojny charakter i kara maść nie uległy jednak zmianie. W XIX wieku Fryz zaczął karierę jako wyścigowy koń zaprzęgowy. Krzyżowano je wówczas z lżejszymi rasami, co spowodował to oddalenie się od pierwotnego wzorca. Na początku XX wieku pozostało tylko kilka "czystych" ogierów fryzyjskich. Czystość rasy w dużej mierze została uratowana przez wojnę, gdzie koń fryzyjski z torów wyścigowych powrócił na pola i do zaprzęgów. Po zakończeniu wojny Stowarzyszenie Hodowców Królestwa Holandii zadbało o ochronę rasy.

Konie fryzyjskie trafiły do polski w połowie lat 90-tych. Ich liczba stale rośnie, jednak dalej jest ich niewiele. Związek Hodowców Koni Fryzyjskich w Polsce (ZHKFwP) zrzesza 20 hodowców z około 50 końmi. W Polsce jest oczywiście więcej koni tej rasy, jednak nie wszystkie mogą być zarejestrowane w ZHKF, z uwagi na brak udokumentowania ich pochodzenia. Koń fryzyjski aby był pełnowartościowym koniem tej rasy musi posiadać holenderskie pochodzenie i być zarejestrowany w Friesch Paarden Stamboek (FPS) - Holenderskiej Księgi Stadnej. Zasady wpisywania do księgi stadnej są bardzo rygorystyczne.
[edytuj] Wygląd

Idealny koń fryzyjski ma ok. 160 cm wzrostu i jest maści karej, która może występować w dwóch odmianach:

* krucza - wymagana u ogierów z licencją,
* kara - płowiejąca pod wpływem światła - nie jest wadą u klaczy i wałachów.

Dopuszczalne odmiany to skupiska białych włosów na ciemnej skórze, umieszczone na głowie.
Użytkowość

Koń fryzyjski jest idealnym partnerem do wszelakich form użytkowania. Świetnie sprawdza się w zaprzęgu, a z uwagi na niesamowitą pojętność i piękny ruch wykorzystywany jest w ujeżdżeniu. Jego spokojne usposobienie stwarza go koniem idealnym do hipoterapii. Dzięki pracy hodowlanej fryzy zaczynają konkurować z rasami sportowymi, nie tracąc nic ze swojej charyzmy.

* POLSKI - Koń
* HISZPAŃSKI - Caballo
* NIEMIECKI - Pferd
* ANGIELSKI - Horse
* BUŁGARSKI - Koh
* FRANCUSKI -La cheval
* WŁOSKI - Cavallo
* ALBAŃSKI - kali
* BASKIJSKI - zaldi
* BRETOŃSKI - Marc'h
* CHORWACKI - Konj
* CYGAŃSKI - Grast
* CZESKI - Kůň
* DUŃSKI - Hest
* HOLENDERSKI - Paard
* IRLANDZKI - Capall
* ISLANDZKI - Hestur
* KATALAŃSKI - Cavall
* ŁACIŃSKI - Equus
* LADIN - Ciaval
* LITEWSKI - Arklys
* ŁOTEWSKI - Zirgs
* MALTAŃSKI - Żiemel
* MANDŻURSKI - Morin
* MOWERSKI - Hest
* PORTUGALSKI - Cavalo
* RUMUŃSKI - Ccal
* SARDYŃSKI - Cubaddu
* SLOVIO - Kon
* SŁOWACKI - Kôň
* SŁOWEŃSKI - Konj
* SZKOCKI - Each
* SZWEDZKI - Häst
* TURECKI - Beygir
* WĘGIERSKI- Ló

Na terenie Polski nie można produkować i wprowadzać do obrotu produktów, które mogą być używane jak środki odurzające lub substancje psychotropowe, czyli np. dopalaczy - zakłada to nowela ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, która w sobotę wchodzi w życie.

Nowe przepisy zakazują wytwarzania i wprowadzania do obrotu w Polsce jakichkolwiek substancji (niezależnie od ich stanu fizycznego i źródła pochodzenia, w tym roślin, grzybów oraz ich części) lub produktów, które mogą być używane jak środki odurzające lub substancje psychotropowe, czyli tzw. środków zastępczych, którymi określono dopalacze.

Za złamanie zakazu grozi kara od 20 tys. zł do miliona zł. Podstawę jej wymiaru stanowić będzie w szczególności ilość wytworzonego lub wprowadzonego do obrotu środka zastępczego.

REKLAMA

Marek Balicki (SLD) podkreślał, że nowelizacja nie zakazuje posiadania dopalaczy, ale ich sprzedaży i udostępniania. Nowe przepisy nie przewidują także kar za zakup tych specyfików (np. z nielegalnego źródła) - tak jak ma to miejsce np. w przypadku marihuany.

Jak powiedział rzecznik Głównego Inspektoratu Sanitarnego Jan Bondar, ustawa nakłada najwięcej obowiązków na powiatowych inspektorów sanitarnych, gdyż to oni będą egzekwowali jej zapisy. - GIS doprecyzowuje warunki współpracy z policją, służbami celnymi i Krajowym Biurem ds. Przeciwdziałania Narkomanii - podkreślił.

W ocenie Bondara, ustawa nie stwarza wątpliwości interpretacyjnych, gdyż przewiduje ona, że inspektorzy sanitarni będą mogli wstrzymywać obrót środkami, które stwarzają uzasadnione podejrzenie zagrożenia dla zdrowia. Zanim to zrobią, będą musieli posiadać odpowiednie wskazania, np. przypadki komplikacji zdrowotnych po ich spożyciu.

W mediach pojawiły się informacje dotyczące planowanego uruchomienia sieci automatów, w których można byłoby nabyć dopalacze za żetony zakupione w internecie.

- Karany jest obrót na terenie Polski, czyli sprzedaż, udostępnianie, rozdawanie. Nie ma znaczenia, czy będzie to sklep, internet, automat, czy za pomocą żetonu. Forma dystrybucji nie ma żadnego znaczenia - powiedział rzecznik GIS, odnosząc się do tych informacji.

Także rzecznik Komendanta Głównego Policji Mariusz Sokołowski podkreślił, że ustawa zakazuje obrotu dopalaczami w każdej formie, czyli nawet ich bezpłatnego przekazywania. - Jeżeli takie automaty pojawią się, policjanci we współpracy z inspektorami sanitarnymi będą je zabezpieczali, prowadzone będzie postępowanie karne - powiedział Sokołowski.

Zgodnie z nowym prawem, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, inspektor sanitarny będzie mógł wstrzymać jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu albo nakazać wycofanie z handlu na okres do 18 miesięcy. W tym czasie prowadzone będą badania dotyczące jego wpływu na zdrowie. Inspektor dodatkowo będzie mógł nakazać zaprzestanie prowadzenia działalności w obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu podejrzanego produktu do obrotu - czyli np. zamknąć sklep lub hurtownię, na okres do trzech miesięcy.

Nowela zakłada też, że inspekcja sanitarna będzie mogła nałożyć karę finansową już w momencie wejścia do sklepu, hurtowni lub zakładu produkcyjnego, jeśli będzie istniała przesłanka, że zajmują się one sprzedażą, dystrybucją lub produkcją środków zastępczych dla narkotyków czy psychotropów. Badania zostaną przeprowadzone na koszt właściciela, jeśli okaże się, że zarekwirowany towar nie zawiera zakazanych środków, kara zostanie zwrócona.

Nowe przepisy przewidują też, że zakazane będzie prowadzenie reklamy i promocji środków spożywczych oraz innych produktów przez sugerowanie, że posiadają one działanie takie jak substancje psychotropowe lub środki odurzające. Złamanie zakazu ma podlegać grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Ministerstwo Zdrowia przygotowało kolejną nowelizację ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (trafiła już do konsultacji społecznych). Wprowadza ona zakaz używania kolejnych substancji psychoaktywnych, m.in. pochodnych amfetaminy, które wchodziły w skład dopalaczy.

Do listy zakazanych substancji dopisano już kilkanaście nowych pozycji wchodzących w skład dopalaczy, m.in. benzylopiperazynę, nefedron i syntetyczne kannabinoidy.

wp.pl

Badacze z USA opracowali i wprowadzili na rynek system śledzenia i wyszukiwania zwierząt domowych oparty na nadajnikach GPS. Według analityków jest to początek rozwoju nowego typu usług, które mają one uchronić zwierzę przed zabłąkaniem i kradzieżą.

Urządzenie Tagg, jest wbudowane w psią obrożę. Zawiera wodoodporny nadajnik GPS, posiadający zasilanie bateryjne wystarczające na 30 dni nieprzerwanej pracy. Obroża przeznaczona jest dla zwierząt ważących ponad 4,5 kg.



Tagg wyposażony jest w oprogramowanie pracujące w systemie Windows. Można je instalować zarówno na komputerze stacjonarnym, jak i notebooku czy tablecie.



W programie dołączonym do Tagg, wyznaczona jest, określona przez właściciela, bezpieczna strefa na samodzielnie poruszanie się psa np. po ogrodzie czy w czasie spaceru. Przekroczenie tej strefy powołuje natychmiastowe wysłanie alarmowego SMS-a na telefon komórkowych właściciela zwierzęcia.



Czy nowe urządzenie znajdzie nabywców? Wprawdzie na świecie kryzys i recesja, ale rynek produktów dla zwierząt ma wciąż wartość około 58 mld USD... (PAP Life)

Bakteria wytwarzająca enzym o nazwie NDM-1 i oporna na niemal wszystkie antybiotyki stała się przyczyną śmierci w Belgii mężczyzny, który wrócił z Pakistanu

Klebsiella pneumoniae


O rozprzestrzenianiu się w świecie nowej grupy odpornych na antybiotyki zarazków pisała dziś agencja AFP. - Mieszkaniec Brukseli zmarł w czerwcu po powrocie z Pakistanu skąd pochodził i gdzie się zaraził - wyjaśnił Denis Pierard, mikrobiolog szpitala

uniwersyteckiego w Brukseli, gdzie zmarły mężczyzna był leczony. Był to pacjent z cukrzycą, który podczas podróży do Pakistanu miał wypadek samochodowy. Hospitalizowany w Pakistanie w związku z poważną raną nogi, ostatecznie wylądował w szpitalu w Belgii. Był już zarażony "superbakterią" - zmarł mimo zastosowania silnego antybiotyku.

Drugi zarażony, pochodzący z Czarnogóry, zaraził się bakterią NDM-1 też podczas podróży do kraju rodzinnego - poinformował przedstawiciel laboratorium bakteriologicznego w klinice uniwersyteckiej w Leuven (fr. Louvain) Youri Glupczynski. Stan chorego leczonego w szpitalu w Antwerpii poprawił się i pacjent wrócił do domu.

Według niedawnych doniesieńcoraz więcej Brytyjczyków i Amerykanów jeżdżących do Indii, aby poddać się taniej operacji plastycznej, wraca zainfekowanych nowymi, zmutowanymi szczepami bakterii Klebsiella pneumoniae i Escherichia coli.

Wprawdzie zwyczajne odmiany tych groźnych zarazków można już skutecznie zwalczać za pomocą antybiotyków, zmutowane szczepy z Indii wyposażone są w gen NDM-1, który czyni je odpornymi na większość, a w niektórych przypadkach nawet na wszystkie znane antybiotyki. Według ekspertów gen ten może być łatwo przenoszony pomiędzy gatunkami, co w krótkim czasie może doprowadzić do powstania kolejnych grup bakterii antybiotykoopornych.

Prof. Peter Collignon z Canberra Hospital wydał właśnie oświadczenie, w którym donosi o trzech potwierdzonych przypadkach Australijczyków dotkniętych infekcjami spowodowanymi przez bakterie wyposażone w gen NDM-1. Ocenia przy tym, iż jest to jedynie wierzchołek góry lodowej, ponieważ nie wszystkie zakażone osoby rozwijają pełnoobjawową infekcję wymagającą hospitalizacji. Ponadto brak statystyk z krajów azjatyckich. Według prof. Collignona to właśnie w Azji nowe szczepy bakterii muszą zbierać największe żniwa.

Jego zdaniem w najbliższych latach możemy się spodziewać coraz większej ilości takich zmutowanych zarazków, ponieważ od dawna, zwłaszcza w krajach azjatyckich nadużywa się antybiotyków. W ten sposób leki, które powinny być używane tylko w razie poważnego zagrożenia, są przypisywane pacjentom "na wszelki wypadek" oraz masowo wykorzystywane w hodowli zwierząt i rolnictwie. Wynikiem takich działań jest coraz szybszy rozwój nowych, zmutowanych bakterii, z którymi nie radzi sobie jeszcze współczesna medycyna.

Źródło: Gazeta Wyborcza


Więcej... http://wyborcza.pl/1,75476,8249386,Zmut ... z16ihhOLDn