• Czego słuchasz w tej chwi...
  Forum: Inne tematy związane z muzyką
  Ostatni post: bonaparte
  31-10-2026, 2:41
  » Odpowiedzi: 1,262
  » Wyświetleń: 114,931
• Nerwica
  Forum: Zdrowie
  Ostatni post: Siwy
  18-10-2026, 23:16
  » Odpowiedzi: 6
  » Wyświetleń: 1,607
• Najgorsze filmy czyli to ...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  19-09-2026, 21:37
  » Odpowiedzi: 21
  » Wyświetleń: 2,077
• Brak komarów
  Forum: Zwierzęta
  Ostatni post: bonaparte
  26-07-2026, 18:56
  » Odpowiedzi: 0
  » Wyświetleń: 180
• Jak ochłodzić mieszkanie
  Forum: Moda/ uroda/ wnętrze
  Ostatni post: bonaparte
  02-07-2026, 21:53
  » Odpowiedzi: 2
  » Wyświetleń: 234
• Jaką książkę ostatnio prz...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  30-06-2026, 22:56
  » Odpowiedzi: 263
  » Wyświetleń: 31,135
• Koniec wojny na Ukrainie!
  Forum: Polityka/ historia
  Ostatni post: Siwy
  20-06-2026, 23:39
  » Odpowiedzi: 41
  » Wyświetleń: 2,878
• Mocne uderzenie
  Forum: Inne tematy związane z muzyką
  Ostatni post: Traf
  15-06-2026, 22:45
  » Odpowiedzi: 189
  » Wyświetleń: 13,020
• Kielce
  Forum: Sport/ turystyka/ pojazdy
  Ostatni post: bonaparte
  02-06-2026, 20:01
  » Odpowiedzi: 44
  » Wyświetleń: 3,058
• W co teraz grasz czy będz...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  30-05-2026, 14:18
  » Odpowiedzi: 56
  » Wyświetleń: 3,763

• Postów na forum:180,507
• Wątków na forum:6,196
• Użytkownicy:3,259
• Najnowszy użytkownik:lelumblue@gmail.com

Istnieją tysiące potraw, w których pomidory są głównym lub kluczowym składnikiem. Ze względu na ich kolor, smak i różnorodność zastosowań pomidory są wyjątkowym składnikiem naszego sposobu żywienia. Przeszły one długą drogę od starożytnej cywilizacji Azteków do powszechnego zastosowania we współczesnej kuchni.

Wiele najbardziej popularnych współczesnych dań wywodzi się z dawnych czasów i ważne znaczenie miała tu wymiana produktów roślinnych pomiędzy Nowym i Starym Światem. Pomidor rósł pierwotnie w niższych partiach Andów i był uprawiany w Meksyku przez Azteków. Azteckie słowo „tomati” oznacza po prostu „pulchny owoc”. Hiszpanie przejęli nazewnictwo nazywając pomidory „tomate”. Pomidory, wraz z kukurydzą, ziemniakami, papryką chili i słodkimi ziemniakami trafiły do Hiszpanii na początku XVI wieku wraz z odkryciami Kolumba.

Pomidory najprawdopodobniej najpierw pojawiły się w Sewilli, dużym ośrodku handlu międzynarodowego, przede wszystkim handlu z Włochami. W 1544 r włoski znawca roślin, Mattioli, opisał żółte owoce pomidora jako „mala aurea” czyli złote jabłko, a później, w 1554 r. wspomniał również o czerwonej odmianie. Zielarz holenderski Dodoens, podał dokładny opis pomidorów w 1554 r. a owoc pomidora zdobył reputację afrodyzjaku. To tłumaczy stosowanie takich nazw jak 'pomme d'amour' we Francji, “pomodoro” we Włoszech i “love apple” w Anglii.

W XVIII wieku pomidor powoli przestał być traktowany jako zioło a zaczął być stosowany jako zwykły środek spożywczy. Najwcześniejsza znana receptura neapolitańska, dotycząca „sosu pomidorowego w stylu hiszpańskim” datuje się na rok 1692.

Chociaż pomidory są zaliczane do warzyw ze względu na ich podstawowe zastosowanie kulinarne, to w rzeczywistości są owocem należącym do rodziny Solanacea. Są bliskimi krewnymi ziemniaka, pieprzu tureckiego i oberżyny. Pomidory są jednym z najbardziej popularnych produktów spożywczych / składników w Europie, co zawdzięczają swemu uniwersalnemu zastosowaniu oraz dobremu łączeniu się z serem, jajami, mięsem i wieloma ziołami.

Pomidory są pożywne. Zawierają duże ilości witaminy C i kwasu foliowego. Są również najważniejszym źródłem żywieniowym czerwonego barwnika zwanego likopenem, który ma właściwości antyoksydacyjne i może również mieć działanie przeciwnowotworowe. Wysoka zawartość likopenu w surowicy krwi jest związana z niższym występowaniem kilku chorób nowotworowych, a zwłaszcza raka prostaty. Jego wykorzystanie przez organizm zależy od rodzaju spożywanego produktu. Likopen łatwiej wchłania się do krwi, jeśli jest spożywany pod postacią pomidorów poddanych obróbce cieplnej niż jako świeże pomidory. Również biodostępność likopenu pochodzącego z sosu pomidorowego poddanego obróbce cieplnej jest większa niż z sosu pochodzącego z surowych pomidorów.

Krajowe i międzynarodowe zalecenia żywieniowe zalecają zwiększenie spożycia warzyw i owoców tak, aby spożywać 5 porcji dziennie. Pomidory są fantastycznym warzywem zarówno do przyrządzenia szybkiej, pożywnej i zdrowej przekąski , jak i stanowiącym składnik twórczego przepisu na główne danie.

Źródło:

Berry Ottaway, P. (2001) The roots of a healthy diet. Chemistry and Industry 22 January, pp. 42-45
Giovannucci, E. et al. (1995) Intake of carotenoids and retinal in relation to risk of prostate cancer. Journal of the National Cancer Institute 87 1767-1776
Nestlé, M. (1995) Mediterranean diets. American Journal of Clinical Nutrition 61 (6) Supplement 1313S-1427S

Jesteście właśnie w czasie przygotowań do imprezy, na którą ma przyjść sporo osób? Chcecie zaskoczyć swoich gości niepowtarzalnymi pomysłami, ale nie wiecie jak to zrobić? Mamy dla was bardzo ciekawą propozycję na drink, który wygląda nieziemsko.

Jeśli uda się wam zdobyć wszystkie składniki, a następnie przygotować wszystko według przepisu, możecie być niemal pewni, że wszyscy zapamiętają waszą imprezę choćby dzięki świetnym drinkom. Co jest ich tajemnicą? Niezwykłe barwy , które mogą przypominać zorzę polarną. W naturalnym świetle mikstura ta ma kolor różowy, jednak kiedy w pobliżu ustawimy lampę ultrafioletową mieni się ona paletą kolorów charakterystycznych dla zorzy polarnej. Wszystko za sprawą chininy, będącej składnikiem toniku, która ma właściwości fluorescencyjne.

Najtrudniejsze w całym procesie może być zdobycie podstawowych składników, jeśli jednak macie kogoś kto często podróżuje za ocean, lub dostęp do zagranicznych sklepów internetowych, powinniście poradzić sobie bez większych problemów. Jak zrobić solidną porcję drinków noszących nazwę Aurora? Oto przepis:

Składniki:

-2 l wódki lub ginu
-9 litrów toniku
-3 lub 4 butelki koktajlu Roses Mojito Passion ewentualnie 3 lub 4 puszki koncentratu Pink-Lemonade
-lód

Przygotowanie:

Mieszamy wszystko w dużym naczyniu najlepiej chwilę przed rozpoczęciem imprezy. Możliwie najpóźniej dodajemy kostki lodu i rozlewamy do szklanek. Nie zapomnijcie o ultrafiolecie! Wtedy o efekt i wrażenie gości możecie być spokojni.

Gdy na zewnątrz szaro i buro, aż miło jest poprawić sobie humor rozkoszując się puszystymi plackami. Poza smakiem mają one jeszcze inne zalety - szybko się je robi i są tanie.

Dawniej uznawane były za posiłek biednych robotników, którzy otrzymywali zapłatę za wykonaną pracę w postaci nadpsutych ziemniaków. Jednym z dań, jakie z nich robili, były właśnie proste placki. Do startych ziemniaków wystarczyło dodać jajko, mąkę oraz przyprawy i smażyć masę na tłuszczu. Znawcy zalecają, by dodać do nich jeszcze startą cebulę, dzięki której masa ma lepszy smak i nie ciemnieje. Polskie placki tradycyjnie smażone były na smalcu, który z czasem zastąpiono olejem. Na terenie Śląska i Beskidów jada się placki ziemniaczane wypiekane na blasze.

Prosta potrawa spod strzech z czasem wkroczyła do barów, pubów, knajp, a nawet do eleganckich restauracji. Placki podawane są ze śmietaną, cukrem, skwarkami albo sosami mięsnymi i grzybowymi. Można je jadać na ciepło i na zimno. Wyśmienicie smakują z łososiem lub kawiorem. Jeśli mamy apetyt na coś więcej niż standardowa wersja lub chcemy urozmaicić dobrze znany smak, do farszu możemy dodać startą cukinię lub liście świeżego szpinaku i doprawić czosnkiem. Potrawa zyska w ten sposób niecodzienną nutkę.

Nie tylko po polsku

Choć placki ziemniaczane to jedna z najbardziej tradycyjnych i znanych polskich potraw, w rzeczywistości zawładnęła nie tylko polskimi podniebieniami ale też zyskała popularność w wielu miejscach na świecie. Tradycyjne placki ziemniaczane zwane "latkes" jada się podczas żydowskiego święta - Chanuki. Do potraw chanukowych należą też inne potrawy smażone na tłuszczu, np. naleśniki czy pączki.

Danie to szczególnie popularne jest w Europie Wschodniej. Swój międzynarodowy festiwal placków ziemniaczanych ma na przykład Ukraina. Głównym punktem imprezy jest konkurs na najsmaczniejsze dieruny (jedno z określeń placków ziemniaczanych). Do zawodów może stanąć każdy chętny. Najsmaczniejsze danie na równych prawach przygotowują amatorzy i doświadczeni mistrzowie sztuki kulinarnej. Pierwszy festiwal odbył się w 27 września 2008 roku. Wzięło w nim udział ponad 5 tys. gości. Upieczony tego dnia dierun ważył 118 kg i został oficjalnie wpisany do księgi rekordów.

Polacy uwielbiają placki po węgiersku, czyli większe placki ziemniaczane, okraszone gulaszem. Tymczasem Węgrzy nie jedzą placków ziemniaczanych.

- Placki po węgiersku to dopiero bękart. Potrawę pod taką nazwą wymyślono w restauracjach w latach siedemdziesiątych. Nie ma ona nic wspólnego z węgierską kuchnią, Węgrzy nie jedzą placków ziemniaczanych. W tamtych czasach najważniejsza była gramatura. W każdej karcie dań trzeba było napisać, co ile waży. Mięsa było mało, ale można było przecież zrobić gulasz. Wystarczyło wziąć ochłap, kilka kawałków mięsa, sos. Ale nadal waga była zbyt skromna. Wymyślono zatem taki wielki, gruby placek ziemniaczany! Tak podane danie ważyło już bardzo dużo. Stąd placki po węgiersku - tłumaczył Robert Makłowicz w wywiadzie dla Gazety Wyborczej.

Jak więc wygląda placek jedzony na Węgrzech?

- Jeśli chcemy go zjeść, w karcie szukajmy langosza (lángost). To okrągły, drożdżowy placek z mąki pszennej, smażony na głębokim tłuszczu. Tradycyjnie jada się go ze śmietaną i startym żółtym serem. Bardziej bogate wersje można dostać z szynką, boczkiem, czosnkiem lub innymi dodatkami. - opowiada Iga Sikora Zeisky, przewodniczka po Węgrzech, od dwudziestu lat mieszkająca w Budapeszcie.

Coś w rodzaju placków ziemniaczanych, a tak naprawdę rybno-ziemniaczanych mają też Portugalczycy. Jadane na ciepło lub na zimno "pasteis de bacalhau" dostać można w niemal każdej ciastkarni. Placki ziemniaczane jedzone są także w Skandynawii. W Szwecji podawane są najczęściej z dżemem z borówek lub plastrami smażonej wieprzowiny. Od dania z pospolitych ziemniaków nie stronią Francuzi. Jedzone z serem pleśniowym należą do ich ulubionych potraw.

mmch/kuchnia.wp.pl


Autor zdjęcia: hogan

Moja wersja placków ziemniaczanych:

Składniki

Ziemniaki
Mąka
Jajka
Olej
Sól
Pieprz naturalny
Majeranek

Ziemniaki utrzeć na małych otworkach, dodać wszystkie składniki, wymieszać i smażyć na oleju.

Porady:

Nie radzę smażyć na smalcu, jeśli robimy większą ilość bo smalec zastygnie i na zimno nie będą już tak apetyczne.
Nie dodawajcie cebuli bo mimo, że dzięki cebuli placki nie czarnieją ale za to mają słodki posmak, jak też przy większej
ilości, od cebuli zaczną się psuć, tak jak każda inna potrawa.
Majeranek za to, to podstawowy składnik w plackach ziemniaczanych.

Zapiekanka z ziemniaków

Składniki:
:arrow: 6 średnich ziemniaków w mundurkach
:arrow: 1 nieduża pokrojona cebula
:arrow: czerwona papryka
:arrow: kilka pokrojonych plasterków suszonych pomidorów
:arrow: ser żółty
Sos:
:arrow: cebulka dymka
:arrow: 2 plasterki sera pleśniowego
:arrow: jogurt naturalny
:arrow: jogurt naturalny
:arrow: czosnek
:arrow: koncentrat pomidorowy

Przygotowanie:
Gotujemy 6 średnich ziemniaków w mundurkach. Na patelni podduszamy w odrobinie wody 1 niedużą pokrojoną cebulę (bez oliwy). W naczyniu żaroodpornym (lekko posmarowałam oliwą) układałamy na przemian pokrojone obrane ziemniaki, przyprawę do ziemniaków, cebulę, pokrojoną czerwoną paprykę. Na wierzchu kładziemy ziemniaki, na nie kilka pokrojonych plasterków suszonych pomidorów (osączonych z oliwy) i zalewamy wszystko sosem:
cebulka dymka + 2 plasterki sera pleśniowego + jogurt naturalny + czosnek +
koncentrat pomidorowy (podgrzewamy wszystko w garnuszku).
Na koniec posypujemy wszystko odrobiną żółtego sera (jako,że ja dietetyczna wiecznie daje ser o niskiej zawartości tłuszczu).
* Pieczemy 30min w 220st.C
* 3 porcje
* 1 porcja ok 200 kcal.

Dziś zaprezentuję Wam filet z dorsza, nadziewany szpinakiem, obtoczony w cienkim cieście i panierowany.

PRODUKTY:

Ciasto:

- Mąka
- Jajka
- Olej
- Sól
- Woda

Ryba:

- Filety z dorsza
- Żółty ser
- Cytryna

Szpinak:

- Szpinak
- Jajka
- Przyprawy
- Odrobina mleka

Sos:

- Żółty ser
- Jajka
- Mleko
- Przyprawy
- Olej

Sałatka:

- Pomidory
- Lodowa sałata
- Łyżka stołowa śmietany
- Cytryna
- Przyprawy(sól, cukier, pieprz ziołowy)
- Niekoniecznie cebula(wedle uznania)

Inne ziemniaki: koperek, majeranek

Ciasto robimy jak na naleśniki ale zamiast mleka, dodajemy wodę, dorsza kroimy na nieduże dzwonki, na dorszu układamy po łyżce
stołowej szpinaku(szpinak lekko podduszamy z jajkiem i przyprawami), następnie zwijamy dzwonki ze szpinakiem i lekko, trzymając
na dużej łyżce, namaczamy w cieście. Obtaczamy w panierce i smażymy.

Kroimy sałatę lodową, pomidory i dodajemy przyprawy i śmietanę, skrapiamy lekko cytryną i mieszamy.

Na usmażonym dorszu, układamy po cienkim plasterku sera żółtego, lepszy jest ser pikantniejszy. Jak jest dorsz bezpośrednio z patelni
to wystarczy przełożyć
plaster sera i sam się ładnie rozpuści, natomiast gdy wystygnie to wstawiamy na minutę- dwie do mikrofalówki, przy okazji podgrzewając rybę.

Sos robimy z odrobiny mleka i mąki, dodajemy przyprawy według uznania(ja dodałam pieprz, koperek, majeranek, sól), podgrzewamy
żółty ser tak, aby
się rozpuścił, łączymy z mlekiem i mąką, intensywnie mieszamy nie zdejmując z ognia aż składniki ładnie się nie połączą.

Wykorzystałam ziemianki gotowane ale sądząc po moich kubkach smakowych z dzisiejszego dania, dobrze pasowałby także ryż.

Do ryby podajemy kawałek cytryny aby każdy mógł skropić rybę, jeśli lubi o takim smaku.

I smacznego!

Na początek spytałam o opinię Bestii Herona, twierdził, że... za mało.

Babka jogurtowa
okrągła forma z kominkiem ø 25 cm

2 i 1/4 szkl mąki
1 i 3/4 szkl cukru
1/4 łyżeczki soli
1/2 łyżeczki sody
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 łyżeczka ekstraktu z wanilii
225 g miękkiego masła
225 gęstego jogurtu naturalnego
3 jajka

Piekarnik nastawić na 175°C. Formę natłuścić i wysypać mąką.
Mąkę wymieszać z solą, sodą i proszkiem w misce. Odstawić.
Utrzeć masło z cukrem na pulchną masę. Dodawać po jednym jajku. Po każdym dobrze zmiksować.
Wlać ekstrakt waniliowy. Do masy przesiać mąkę w trzech partiach, naprzemian z jogurtem.
Zaczynamy i kończymy na mące. Po każdym dodaniu zmiksować na najniższych
obrotach miksera tylko do połączenia się składników.
Ciasto przełożyć do formy i piec 45 - 50 min. Wyjąć z piekarnika i po 15 minutach wyjąć do
ostudzenia na metalową kratkę.

Składniki:
* 2 średnie cukinie
* 3 ząbki czosnku
* 2 cebule
* puszka pomidorów
* 1 łyżka koncentratu pomidorowego
* łyżka oliwy z oliwek (względnie oleju roślinnego)
* 200g żółtego sera (ja daję taki 17% tłuszczu)
* makaron (ilościowo wg uznania, ja dawałam 400g razowego makaronu)
* przyprawy (również wg uznania - ja dawałam sól, pieprz, bazylię i ostrą paprykę; można zamiast tego dać jakieś przyprawy do potraw włoskich czy coś)

Przygotowanie:
Cebule i cukinie pokroić w talarki. Zeszklić cebule na oliwie, dodać cukinie i dusić ok. 15 minut. Dodać pomidory, koncentrat oraz wyciśnięty czosnek i posypać przyprawą. Ugotowany makaronem wymieszać z powstałą masą, przełożyć do naczynia żaroodpornego, obłożyć plasterkami żółtego sera (można też trochę zetrzeć i wymieszać z resztą składników).
Zapiekać ok.35 min w temp.180stC.

Czas przygotowania: około 1h.
Ilość porcji: ok.6 (zależy jak bardzo głodni są domownicy)
Wartość kaloryczna: 500kcal na porcję (zmienia się w zależności od ilości makaronu, rodzaju sera, itp.)

Wszystkie zdjęcia i opis zaczerpnięte ze strony: geekweek.pl



Gdy słyszymy o krwiożerczych, zagrażających człowiekowi stworzeniach wyobrażamy sobie wilka, niedźwiedzia, krokodyla, rekina, anakondę, lwa i wiele innych. Wszak nie mniej groźny dla naszego zdrowia i życia bywa kontakt z organizmami niepozornymi, a niekiedy niewidocznymi gołym okiem. Przejrzyjmy się kilku z nich z bliska.

Na początek wspomnę w tym temacie o kimś kto ma wspólne geny ze mną.

Juliusz Kossak, Jego obrazy zawsze mnie urzekały ale dopiero w wieku około 20 lat, dowiedziałam się, że to moja rodzina.


Kossak-Stadnina-na-Podolu

W malarstwie stosował technikę akwarelową, używając rozcieńczonego w wodzie pigmentu i malując nim na szybko wchłaniającym wodę porowatym papierze.

Fast foody trwale uszkadzają pamięć. I to szybko!

Australijscy naukowcy przeprowadzili ciekawy eksperyment, w którym wykazali, że nawet krótkotrwała dieta oparta na fast foodach szkodzi na mózg i trwale uszkadza pamięć.

http://zdrowie.dziennik.pl/diety/artykul...amiec.html