• Czego słuchasz w tej chwi...
  Forum: Inne tematy związane z muzyką
  Ostatni post: bonaparte
  19-10-2026, 19:17
  » Odpowiedzi: 1,261
  » Wyświetleń: 113,851
• Nerwica
  Forum: Zdrowie
  Ostatni post: Siwy
  18-10-2026, 23:16
  » Odpowiedzi: 6
  » Wyświetleń: 1,585
• Najgorsze filmy czyli to ...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  19-09-2026, 21:37
  » Odpowiedzi: 21
  » Wyświetleń: 2,010
• Brak komarów
  Forum: Zwierzęta
  Ostatni post: bonaparte
  26-07-2026, 18:56
  » Odpowiedzi: 0
  » Wyświetleń: 163
• Jak ochłodzić mieszkanie
  Forum: Moda/ uroda/ wnętrze
  Ostatni post: bonaparte
  02-07-2026, 21:53
  » Odpowiedzi: 2
  » Wyświetleń: 222
• Jaką książkę ostatnio prz...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  30-06-2026, 22:56
  » Odpowiedzi: 263
  » Wyświetleń: 30,978
• Koniec wojny na Ukrainie!
  Forum: Polityka/ historia
  Ostatni post: Siwy
  20-06-2026, 23:39
  » Odpowiedzi: 41
  » Wyświetleń: 2,847
• Mocne uderzenie
  Forum: Inne tematy związane z muzyką
  Ostatni post: Traf
  15-06-2026, 22:45
  » Odpowiedzi: 189
  » Wyświetleń: 12,781
• Kielce
  Forum: Sport/ turystyka/ pojazdy
  Ostatni post: bonaparte
  02-06-2026, 20:01
  » Odpowiedzi: 44
  » Wyświetleń: 3,028
• W co teraz grasz czy będz...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  30-05-2026, 14:18
  » Odpowiedzi: 56
  » Wyświetleń: 3,703

• Postów na forum:180,501
• Wątków na forum:6,196
• Użytkownicy:3,259
• Najnowszy użytkownik:lelumblue@gmail.com

Wymieniajcie Panowie, czym najbardziej lubicie się "bawić". :wrzeszcz:

No to wymieniajcie kobietki, czym najbardziej lubicie się "bawić". :wrzeszcz:

W swoim życiu zapewne każdy z nas natknął się kiedyś na historie o Yeti czy jego amerykańskim kuzynie - Bigfoocie, u nas znanym lepiej jako Wielka Stopa. Dla jednych, to nieco groteskowe postaci z legend, dla innych - świadectwo naszych pradawnych lęków. Jeszcze inni - chcą widzieć w historiach o Yeti poważny problem badawczy. Równie niewiele osób zdaje sobie sprawę, że prawdziwym zagłębiem historii o spotkaniach z "małpoludami" nie są wcale Himalaje czy amerykańskie puszcze, ale... nasi wschodni sąsiedzi. Tam nazywa się ich zbiorczo "Śnieżnymi Ludźmi" (choć funkcjonują także inne nazwy, takie jak Dziki człowiek, Ałmas, Almasty a także wiele innych nazw lokalnych).

Rosyjscy uczeni słyną ze swej otwartości na to, co nieznane. Wielu z nich z takim właśnie podejściem podeszło do sprawy istnienia w rosyjskiej głuszy nieznanego dotąd gatunku naczelnych, niezbyt licznego, ale od czasu do czasu wchodzącego ludziom w drogę. Według Walentyna Sapunowa, rosyjskiego biologa, który poświęcił wiele czasu badaniom nad tymi istotami, duża ich populacja zamieszkuje Ural, tereny Karelii, a także Pamir. Wielu wcześniejszych rosyjskich uczonych próbowało w przeszłości organizować wyprawy badawcze w poszukiwaniu Śnieżnych Ludzi i co najciekawsze, miały one rożne, nie tylko negatywne skutki. Innymi słowy... nie zawsze wracano z niczym.

Jeden z uczonych, B. Porszniew, ukuł nawet termin określający te spokrewnione z człowiekiem istoty nazywając je "reliktowymi hominidami". Istnieje wiele teorii tłumaczących ich pochodzenie. Z pewnością za wiele relacji odpowiadają spotkania z pustelnikami, ekscentrykami czy wyrzutkami, którzy z jakichś powodów postanowili zamieszkać z dala od ludzi. Coś takiego miało przytrafić się kiedyś znanemu rosyjskiemu pisarzowi, Iwanowi Turgieniewowi w czasie kąpieli. Przebywającego w wodzie młodego Turgieniewa za rękę złapał ponoć stwór nie z tego świata - płci żeńskiej i dość małpiej aparycji. Uciekając co sił w nogach, został on uratowany przez pasterza, który ponoć osmagał batem goniącą go postać. Była to ponoć dzika, ale wciąż "ludzka" - niepełnosprawna kobieta.

To tylko jedna z dziesiątek relacji pochodzących z krajów byłego ZSRR. Niektóre z nich są zabawne, inne wręcz tragiczne. Najwięcej kontrowersji wiąże się jednak z tym, dlaczego do tej pory nie udało się schwytać żywego czy martwego osobnika nieznanego dotąd gatunku, co z pewnością byłoby dla nauki prawdziwą rewolucją. Walenty Sapunow w swej książce pt. "Między człowiekiem a zwierzęciem" mówi nam jednak o przypadkach, w których udawało się takie stworzenia schwytać lub zastrzelić, tylko ich ciała w jakiś sposób przepadały w dziejowej zawierusze.

Dla przykładu, w 1925 r. podczas walk w rejonie Pamiru z Uzbekami, którzy stawiali opór nowej władzy, zabito tajemnicze stworzenie przypominające włochatego człowieka. Dowódca oddziału wojskowego, Jan Topilski wspominał, że zastrzelony osobnik był płci męskiej i mierzył ok. 170 cm wzrostu. Miał ciemną twarz i siwe włosy na ciele, które wskazywały, że był dość sędziwy. Stworzenie posiadało dość masywne łuki brwiowe i wydatną żuchwę. Wiedząc, że w Pamirze nie ma małp człekokształtnych, Topilski nie za bardzo wiedział, co zrobić z ciałem. Ostatecznie postanowiono je zakopać.

Równie ciekawa jest inna historia, w której świadkiem miał być lekarz wojskowy o nazwisku Karapetian. Rzecz działa się w czasie II Wojny Światowej. Otóż pewnego dnia, jak wspominał mężczyzna, żołnierze przyprowadzili do niego dość dziwnie wyglądającego, silnie zbudowanego osobnika, o cechach zarówno ludzkich, jak i małpich. Osobnik posiadał "prawie ludzką" twarz, co ciekawe - pozbawioną zarostu. Za to całą resztę jego ciała - pokrywały włosy. Po dokładnych oględzinach i stwierdzeniu, że nie jest to dezerter... stworzenie wypuszczono na wolność.


Image Jeszcze przed wybuchem rewolucji organizowano w Rosji liczne wyprawy w poszukiwaniu "Śnieżnych Ludzi", w których brał udział m.in. Wit Chachłow - kolejny przyrodnik zafascynowany tajemniczym naczelnym. Według nie do końca sprawdzonych informacji, jednej z ekspedycji z roku 1917 udało się takie stworzenie schwytać, choć wskutek zamętu w czasie rewolucji nie wiadomo, co się z nim dalej działo.

Ostatnia zakrojona na szeroka akcję wyprawa miała miejsce w latach 50-tych, choć nie przyniosła rezultatów takich, jakich można oczekiwać. Z powodu braku funduszy, a także niechęci środowiska naukowego, przez długi czas zawieszono polowanie na Śnieżnego Człowieka, choć od czasu do czasu organizowano amatorskie wyprawy. Zmieniło się to nieco w ostatnich latach.

Image Już w XXI wieku z terenów obwodu kemerowskiego na Ałtaju zaczynały napływać relacje mówiące o spotkaniach z dziwnymi hominidami. Ów odludny rejon stał się wkrótce mekką dla tych, którzy wierzyli w realną możliwość udowodnienia istnienia nieuchwytnego małpoluda. Informacje o kemerowskich dzikich ludziach pojawiały się nawet w mediach, choć pewnie, z racji wcześniejszych doświadczeń, nie dawano sobie zbyt wielkich nadziei na cokolwiek. Jakiś czas wcześniej podobne doniesienia napływały z Kabardo-Bałkarii. W 2010 r. uczestnicy kolejnej z wypraw w region kemerowski stwierdzili, że udało im się nawet natrafić na ślady "szałasów" kemerowskiego Yetiego.

Nie wiadomo, czy tajemnica Śnieżnego Człowieka i jego kuzynów z całego świata (bowiem poszukiwania swojego legendarnego małpoluda, Yerena, zaplanowali także Chińczycy) zostanie rozwiązana w najbliższej przyszłości. Jak powtarzają jednak ci, którzy widzą w opowieściach o spotkaniach z włochatymi monstrami coś godnego uwagi, nie da się znaleźć czegoś (lub kogoś), czego się nie szuka. Ponadto mamy, jak mówią znawcy zagadnienia, do czynienia z istotą dość inteligentną, znającą doskonale swe środowisko i co najważniejsze - z mistrzem kamuflażu.

Piotr Cielebiaś, Infra

Szkoła policealna – rodzaj szkoły w polskim systemie edukacji przeznaczona dla absolwentów szkół średnich. Aby zostać przyjętym do szkoły policealnej, konieczne jest posiadanie wykształcenia średniego, ale matura nie jest wymagana.

Wyróżnia się szkoły policealne publiczne, niepubliczne z uprawnieniami szkół publicznych oraz niepubliczne bez uprawnień szkół publicznych. Czas trwania nauki dla poszczególnych zawodów w policealnej szkole z uprawnieniami szkoły publicznej, bądź w szkole policealnej publicznej, określa program MEN. Nauka na większości kierunków trwa 2 lata, czyli cztery semestry. W szkołach policealnych bez uprawnień szkoły publicznej nauka trwa jeden rok – dwa semestry.

W szkołach publicznych oraz szkołach z uprawnieniami szkół publicznych absolwenci otrzymują indeksy, legitymacje uprawniające do zniżek, a na koniec procesu kształcenia mogą podejść do zewnętrznego egzaminu zawodowego, którego zdanie kończy się otrzymaniem tytułu technika w danym zawodzie lub tytułu równoważnego. Szkoły takie wydają zaświadczenia do ZUS i WKU.

Akademia

* Akademia – element oficjalnej lub historycznej nazwy szkoły wyższej w Polsce:
* Akademia Platońska – szkoła założona przez Platona w IV w. p.n.e., w jej duchu w nowożytności kontynuowano szkoły:
o Akademia Florencka
o Akademia Rzymska Platońska
o Akademia Bessariona
* Académie française – francuskie towarzystwo naukowe

Szkoła średnia – w systemie edukacyjnym wielu państw jest typ szkoły, często nieobowiązkowej, do której można uczęszczać po zakończeniu elementarnej edukacji. Bywa zakończona egzaminem maturalnym (dawniej egzaminem dojrzałości).

Przed rokiem 1999 w Polsce szkołami średnimi nazywano licea ogólnokształcące i zawodowe oraz technika. Reforma systemu oświaty z 1999 roku wprowadziła zmianę terminologii: szkoły po ukończeniu gimnazjum nazywa się od tego czasu szkołami ponadgimnazjalnymi.

Szkołami ponadgimnazjalnymi w Polsce określa się szkoły, które uczeń rozpoczyna po skończeniu gimnazjum.

Jest kilka rodzajów szkół ponadgimnazjalnych:

* liceum ogólnokształcące (LO)
* liceum profilowane (LP)
* technikum (T)
* zasadnicza szkoła zawodowa (ZSZ)

Dla absolwentów ZSZ dostępne są następujące szkoły:

* uzupełniające liceum ogólnokształcące
* technikum uzupełniające

Dla absolwentów liceów profilowanych i ogólnokształcących oraz techników dostępna jest:

* szkoła policealna
Absolwenci szkół ponadgimnazjalnych, którzy zdali egzamin maturalny, mają prawo do ubiegania się o przyjęcie do szkoły wyższej.

Szkoła podstawowa w Polsce jest elementem systemu oświaty. Osoba, która ukończy szkołę podstawową, uzyskuje wykształcenie podstawowe. Do lat 60. nauka w szkole podstawowej trwała siedem lat[1]. Do roku 1999 szkoła podstawowa była szkołą ośmioklasową. W wyniku wprowadzonej w dniu 1 września 1999 reformy stała się szkołą sześcioletnią. W roku szkolnym 1999/2000 uczniowie dotychczasowych klas VII stali się uczniami I klas nowo utworzonych gimnazjów. W sześcioklasowych szkołach podstawowych uczyli się jeszcze w tym samym roku szkolnym uczniowie dawnych klas VIII, którzy byli ostatnimi uczniami dawnych szkół ośmioklasowych.

Nauka w szkole podstawowej jest obowiązkowa. Dziecko może iść do szkoły podstawowej w wieku 6 albo 7 lat. Czas nauki został podzielony na dwa etapy. Pierwsze trzy lata (pierwszy etap edukacyjny – klasy I-III) nazywany jest potocznie nauczaniem początkowym lub kształceniem zintegrowanym. Zajęcia najczęściej prowadzone są przez jednego nauczyciela, pełniącego jednocześnie funkcję wychowawcy. W trakcie kolejnych trzech lat (drugi etap edukacyjny – klasy IV-VI) zajęcia prowadzą nauczyciele danych przedmiotów. Uczniowie uczęszczają na następujące zajęcia edukacyjne:

* język polski
* język obcy nowożytny
* matematyka
* historia i społeczeństwo
* przyroda
* technika
* plastyka
* muzyka
* informatyka
* wychowanie fizyczne
* religia (uczniowie uczęszczają na zajęcia na wniosek rodziców lub opiekunów prawnych) lub etyka
* wychowanie do życia w rodzinie (uczniowie uczęszczają na zajęcia za zgodą rodziców lub opiekunów prawnych).

Dyrektor szkoły może podjąć decyzję o wprowadzeniu dodatkowych zajęć edukacyjnych dla uczniów klas I-III (np. język obcy nowożytny, informatyka) oraz IV-VI, dla których nie ustalono podstawy programowej. Dla uczniów klas IV-VI możliwe jest również wprowadzenie dodatkowego nowożytnego języka obcego, pod warunkiem zagwarantowania wymiaru godzin umożliwiającego realizację podstawy programowej. Na realizację ww. zajęć dyrektor szkoły przeznacza tzw. godziny do dyspozycji dyrektora szkoły lub godziny dodane przez organ prowadzący szkołę. Od 1 września 2006 roku w wielu szkołach podstawowych został wprowadzony język angielski na pierwszym etapie edukacyjnym (klasy I-III) w wymiarze 2 godzin zajęć tygodniowo. Zajęcia te są finansowane przez organy prowadzące szkoły z przekazywanych specjalnie na ten cel środków z budżetu państwa.

Uczniowie klas szóstych obowiązkowo przystępują do ogólnopolskiego zewnętrznego sprawdzianu organizowanego przez Centralną Komisję Egzaminacyjną.

Istnieją również specyficzne rodzaje szkół podstawowych – specjalne, integracyjne, szkoły podstawowe z oddziałami integracyjnymi i sportowymi, szkoły podstawowe sportowe oraz szkoły mistrzostwa sportowego. Szkoły podstawowe są przede wszystkim prowadzone przez jednostki samorządu terytorialnego takie jak np. gmina, miasto (szkolnictwo publiczne). Istnieje również wiele szkół podstawowych prowadzonych przez osoby prywatne, stowarzyszenia, fundacje i kościoły (szkolnictwo niepubliczne). Szkoły niepubliczne po zapewnieniu spełniania niezbędnych wymagań uzyskują uprawnienia szkół publicznych.

We wszystkich szkołach podstawowych, publicznych i niepublicznych obowiązują te same podstawowe zasady:

* realizowane są programy nauczania uwzględniające podstawę programową,
* realizowane są zajęcia edukacyjne w wymiarze nie niższym niż wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania,
* stosuje się odpowiednie zasady klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania sprawdzianu organizowanego przez Centralną Komisję Egzaminacyjną w klasie szóstej,
* prowadzi się dokumentację przebiegu nauczania,
* zatrudnia się nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych, posiadający odpowiednie kwalifikacje.

Po ukończeniu szkoły podstawowej uczniowie kontynuują naukę w gimnazjach.

W wielu szkołach podstawowych, zwłaszcza zlokalizowanych na terenach wiejskich, funkcjonują oddziały przedszkolne. Najczęściej uczęszczają do nich dzieci sześcioletnie, realizujące w nich wprowadzony w Polsce od 1 września 2004 obowiązek jednorocznego przygotowania przedszkolnego. Od 1 września 2007 roku został wprowadzony w publicznych szkołach podstawowych obowiązek noszenia przez uczniów jednolitego stroju wg wzoru ustalonego przez dyrektora szkoły (tzw. mundurka szkolnego), jednak już w kolejnym roku szkolnym obowiązek zniesiono, pozostawiając swobodę decyzji w tej sprawie szkolnej społeczności.

19 marca 2009 Sejm RP odrzucił weto prezydenta do nowelizacji ustawy o systemie oświaty. Oznacza to, że od roku szkolnego 2009/2010 do pierwszej klasy szkoły podstawowej będą już uczęszczały sześciolatki.
Świadectwo szkolne

W szkole podstawowej występują dwa rodzaje świadectw szkolnych: premiowane i zakończenia szkoły podstawowej. Świadectwo ma wymiar A4 i jest drukowane na niebieskim giloszu.

http://niezalezna.pl/57946-powstaniec-pr...i-militari


Jedno słowo: ŻENADA.


A ttytuł specjalnie taki zrobuiłem

100 lat temu zaczęła się Wielka Wojna zwana I wojną światową.
Są tacy, co twierdzą, że zaczęła sie wojna trzedziesto(jedno)letnia zakończona w 1945.
Coś w tym jest.
Ale mnie bardziej przemawia, niesprzeczna zreszta z powyższym, teza, iż sierpień 1914 roku był końcem "przedłużonego" XIX wieku, końcem pewnego świata.
Co za tym idzie był początkiem wieku XX, który jak dla mnie zakończył się w latach 90 i tym samym był najkrótszym chyba "stuleciem" w dziejach Europy.