• Czego słuchasz w tej chwi...
  Forum: Inne tematy związane z muzyką
  Ostatni post: bonaparte
  31-10-2026, 2:41
  » Odpowiedzi: 1,262
  » Wyświetleń: 114,958
• Nerwica
  Forum: Zdrowie
  Ostatni post: Siwy
  18-10-2026, 23:16
  » Odpowiedzi: 6
  » Wyświetleń: 1,609
• Najgorsze filmy czyli to ...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  19-09-2026, 21:37
  » Odpowiedzi: 21
  » Wyświetleń: 2,082
• Brak komarów
  Forum: Zwierzęta
  Ostatni post: bonaparte
  26-07-2026, 18:56
  » Odpowiedzi: 0
  » Wyświetleń: 181
• Jak ochłodzić mieszkanie
  Forum: Moda/ uroda/ wnętrze
  Ostatni post: bonaparte
  02-07-2026, 21:53
  » Odpowiedzi: 2
  » Wyświetleń: 236
• Jaką książkę ostatnio prz...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  30-06-2026, 22:56
  » Odpowiedzi: 263
  » Wyświetleń: 31,152
• Koniec wojny na Ukrainie!
  Forum: Polityka/ historia
  Ostatni post: Siwy
  20-06-2026, 23:39
  » Odpowiedzi: 41
  » Wyświetleń: 2,946
• Mocne uderzenie
  Forum: Inne tematy związane z muzyką
  Ostatni post: Traf
  15-06-2026, 22:45
  » Odpowiedzi: 189
  » Wyświetleń: 13,035
• Kielce
  Forum: Sport/ turystyka/ pojazdy
  Ostatni post: bonaparte
  02-06-2026, 20:01
  » Odpowiedzi: 44
  » Wyświetleń: 3,062
• W co teraz grasz czy będz...
  Forum: Pozostałe hobby
  Ostatni post: bonaparte
  30-05-2026, 14:18
  » Odpowiedzi: 56
  » Wyświetleń: 3,772

• Postów na forum:180,507
• Wątków na forum:6,196
• Użytkownicy:3,259
• Najnowszy użytkownik:lelumblue@gmail.com

Trzy podstawowe przepisy.

Oponki tradycyjne:


składniki:

– 40 dkg mąki

– 2 łyżeczki proszku do pieczenia

– 10 dkg cukru

– 20 dkg białego sera (dwukrotnie zmielonego)

– 8 łyżek oleju

– 8 łyżek mleka

– cukier puder

– tłuszcz do smażenia

wykonanie:

Do przesianej mąki z proszkiem do pieczenia, dodaj ser, cukier, mleko i olej. Ciasto zagnieć. Rozwałkuj niezbyt cienko. Szklanką powykrawaj duże krążki, a kieliszkiem w środku mały krążek. Oponki smaż na głębokim tłuszczu z każdej strony na rumiano. Usmażone kładź na papierowym ręczniku w celu odsączenia z nadmiaru tłuszczu. Oponki posyp cukrem pudrem.

Oponki serowe

kładniki:

– 1/2 kg sera półtłustego

– 1/2 kg mąki

– 1/2 szklanki cukru

– 4 żółtka

– 1 pełna łyżeczka sody oczyszczonej

– 1 łyżeczka octu

– 1/4 litra kwaśnej śmietany

– cukier waniliowy

wykonanie:

Margarynę posiekać z twarogiem i mąką, wbić jajka, dodać cukier wanilinowy, sodę i spirytus, zagnieść gładkie ciasto. Ciasto cienko rozwałkować, szklanką wyciąć krążki. W środku każdego wyciąć dziurkę (np. kieliszkiem lub zakrętką od butelki). Smalec lub olej rozgrzać w garnku, partiami smażyć oponki z obu stron na rumiano. Osączyć. Cukier puder utrzeć z sokiem cytrynowym i niewielką ilością wody, polać oponki.

Oponki drożdżowe

składniki:

– 1/2 szkl mleka

– 1/3 szkl + 1/2 łyżki cukru

– ok. 40 g świeżych drożdży

– 2,5 szkl. mąki

– 1/2 łyżeczki soli

– 1 duże jajko

– 4 łyżki masła

wykonanie:

Do letniego mleka wsypać cukier i drożdże, zostawić w ciepłym miejscu na ok. 30 minut. W misce wymieszać mąkę, pozostały cukier i sól, dodać jajko, zaczyn, oraz masło. Przy pomocy specjalnych nakładek do ciasta misować je 10-15 min, aż ciasto utworzy gładką kulę. Przykryć miskę folią i włożyć na noc do lodówki.

Po tym czasie wyjąć z lodówki, rozwałkować na grubość 8 -10 mm i wyciąć oponki- powinny podrosnąć ok. 40 minut. Wyrośnięte oponki smażyć w szerokim garnku z grubym dnem lub we frytkownicy (w 190 stopniach). Oponki polać lukrem, czekoladą, posypać cukrem pudrem….

W tym temacie dodajemy filmy DOKUMENTALNE z okresu epoki kamienia :buzki:

Mieszkańcy Paragwaju, lubujący się w Yerba Mate, nierzadko słodzą ją stewią. Nie doskwierają im alergie, a roślinę uprawiają w przydomowych ogródkach. Wg obecnego stanu wiedzy i badań, stewia jest wolna od toksyn i do tej pory nie stwierdzono jej szkodliwego wpływu na zdrowie.

W obrębie rodzaju stewia (stevia) znajduje się ponad 200 gatunków. Rozpowszechniony w uprawie jest tylko jeden z nich – Stevia rebaudiana (zawiera najwięcej substancji słodzących). Pochodzi z Brazylii i Paragwaju, i jest uprawiana w wielu rejonach świata. W grudniu 2008 dopuszczono ją do sprzedaży na terenie USA. W listopadzie 2011 glikozydy stewii zostały dopuszczone do stosowania, jako środki słodzące oznaczane na liście dodatków do żywności symbolem E960. Stewia jest szeroko stosowana w krajach Dalekiego Wschodu (w Japonii od ok. 40 lat).

Stewia jest rośliną wieloletnią i dobrze nadaje się zarówno do uprawy doniczkowej, jak i  wysadzania w gruncie (nie przetrwa jednak mrozu – przystosowana jest do innego klimatu niż nasz).

Roślinkę tę można uprawiać z nasion lub z sadzonek. Stewia potrzebuje ok. 7-8 tygodni od momentu wysiewu do wystawienia na miejsce stałe (najlepiej wysiewać ok. połowy marca). Sadzi się po 3-4 nasionka do mini-doniczek. Trzeba im zapewnić dość wysoką temperaturę – ok. 25 C i słońce. Powinny wykiełkować w 1-2 tygodnie. Gdy podrosną, należy przesadzić je do pojedynczych doniczek. Z domu do ogrodu (na balkon) należy przenosić sadzonki dopiero wtedy, gdy wiadomo, ze ziemia jest wystarczająco ciepła (stewia czuje się najlepiej w temperaturze powyżej 15 C).


Stewię można uprawiać w ogrodzie bezpośrednio w ziemi lub pojemnikach w okresie czerwiec-wrzesień (do pierwszych przymrozków – nie znosi temperatur poniżej 0C). Może wyrastać do wysokości ok. 50-80 cm i szerokości 40-60 cm. Lubi miejsce słoneczne (da sobie jednak radę i w takim półsłonecznym). Jest bardzo wrażliwa na zalegającą wodę – należy zadbać, by zarówno doniczki, jak i miejsce w ogrodzie przeznaczone do wysadzenia stewii było dobrze zdrenowane (wskazane jest zastosowanie drenażu z drobnych kamyczków czy żwiru na dno doniczki). Nie toleruje suszy, liście szybko więdną, gdy podłoże wyschnie. Powinna być podlewana niezbyt obficie, na tyle, aby nie miała objawów więdnięcia.

Gdy zaczną pojawiać się kwiaty (około 100 dni od wysiania nasion), należy je usunąć i nie dopuszczać do kwitnięcia. Jeśli stewia zakwitnie, zatrzyma się rozwój nowych liści, a te które zostaną zaczną nabierać lekko gorzkawego smaku.

Liście do suszenia można zbierać przez cały okres wegetacyjny. Jesienią liście robią się słodsze – zbiór najlepiej przeprowadzić możliwie późno, czyli ok. połowy września lub na początku października (koniecznie przed zakwitnięciem). Wtedy właśnie zawartość cukrów jest najwyższa. Pędy ścina się ok. 10-15 cm nad podłożem.

W naszym klimacie stewia nie przetrwa zimy na zewnątrz, jednak można z końcem lata pobrać fragmenty rośliny i próbować rozmnażać, aby wiosną wysadzić ją w ogrodzie. Rośliny można też wykopać i przesadzić do doniczek. Przez okres zimy przechodzą stan spoczynku. W temperaturze ok. 3-8C przechowuje się roślinę, podobnie jak np. pelargonie.
Jak przygotować stewię do spożycia?


 
stressfree.pl



Stewia była stosowana przez Indian południowoamerykańskich w Paragwaju już w czasach prekolumbijskich, to znaczy, ponad 500 lat temu, a prawdopodobnie nawet 1500 lat temu, jako środek słodzący i lek, od stuleci w Brazylii i ponad 30 lat na szeroką skalę w Japonii, gdzie poddano ją dokładnym testom. Bertoni już w roku 1901 napisał, że kilka małych listków wystarczy, aby osłodzić filiżankę mocnej kawy lub herbaty. Dodatkowo, roślina ta nie zawiera żadnych szkodliwych substancji, które ograniczałyby jej stosowanie. Bertoni w roku 1918 powiedział: „Stewia jest nie tylko nietoksyczna, ale przeciwnie, zdrowa. Udowodniły to długie doświadczenia oraz studia dr. Rebaudiego”.

Raport brazylijskiego Ministerstwa Zdrowia stwierdza, że dokonano analizy danych zawartych w literaturze oraz statystykach i nie znaleziono żadnych przesłanek, wskazujących na jakiekolwiek negatywne oddziaływanie Caa-Hee na zdrowie człowieka. Paragwajskie Ministerstwo Zdrowia Publicznego i Opieki Społecznej w 1993 r. stwierdziło, że jego wydział farmakologiczny przygotował raport, informujący o tym, że nie wykryto w aktywnym składniku Stevia rebaudiana Bertoni, „znanym w naszym kraju jako KA’A HE’E”, żadnych negatywnych efektów (Raport Paragwajskiego Ministerstwa Zdrowia Publicznego i Opieki Społecznej, 1993 r.).
Stewia - zupełnie nietoksyczna
Żadne badania naukowe nie udowodniły jakichkolwiek wad stewii lub jej negatywnego i szkodliwego wpływu na zdrowie człowieka. Nawet jej krytycy przyznają, że w ostatnich czterdziestu latach, w których stewia była poddawana intensywnym badaniom naukowym, przede wszystkim w Japonii, nie poinformowano o jakimkolwiek przypadku toksyczności stewii. Dr Berthold Hohmann napisał w „Deutsche Lebensmittel-Rundschau”: „Według Lewisa (1977), dotychczas nie zaobserwowano szkodliwych skutków ubocznych tej substancji (tj. stewiozydu – przyp. autorki) zarówno u ludzi, jak i u zwierząt”.
Południowoamerykańscy Indianie Guarani i Mato-Grosso od wieków używają liści stewii do słodzenia gorzkiej herbaty Mate. Przeciętnie Indianie ci wypijają od dziewięciu do jedenastu filiżanek tej herbaty dziennie. Mieszkańcy Paragwaju spożywają przeciętnie 8 kg herbaty Mate rocznie i zwykle słodzą ją stewią. Nigdy nie informowano o jakichkolwiek alergiach lub schorzeniach zdrowotnych wywołanych konsumpcją stewii. Jeszcze dziś, w przydomowych ogródkach w Paragwaju, stewię uprawia się na własny użytek.

zdrowie- zywienie.pl

Herbata, w zależności od regionu z jakiego pochodzi, jest produkowana i przyrządzana w charakterystyczny, unikalny dla danej szerokości geograficznej sposób. Po jakie herbaty najczęściej sięgają Polacy? Czy zwracają uwagę na właściwości lecznicze ziołowych mieszanek?

Zioła o rozbudowanym systemie korzeniowym potrzebują większej doniczki, za to tymianek albo majeranek można uprawiać w małych pojemnikach. Co musisz wiedzieć, zanim zaczniesz uprawiać zioła w domu?

W maju i czerwcu w lasach na terenie całej Polski pojawi się konwalia majowa. Roślina ta znana jest ze swoich pięknie pachnących kwiatów. Jednak wygląd i zapach to nie jedyne jej walory – okazuje się, że konwalia może nie tylko zdobić, ale i leczyć. Jakie właściwości lecznicze ma konwalia? W jakich schorzeniach można ją stosować? Komu jest polecana?

Autor: Wioletta Szkopek

Bluszczyk kurdybanek to roślina, której możemy używać w kuchni w roli przyprawy, a także jako dekoracji dania. Kurdybanek ma także zastosowanie w ziołolecznictwie - łagodzi objawy przeziębienia, poprawia koncentrację, zmniejsza stres.

Zanim kurdybanek stał się popularną rośliną leczniczą, w Anglii stosowany był do wyrobu piwa. Niegdyś wierzono też, że ma czarodziejską moc, a jego bukiety, noszone przy ubraniu, chronią przed złem. Noszenie kurdybankowych wieńców przez czarownice, pomagało im ponoć przepowiadać przyszłość. Z bardziej przyziemnych rzeczy – kurdybanek jest rośliną uwielbianą przez pszczoły, dzięki którym możemy cieszyć się pysznym, jasnożółtym miodem z bluszczyka kurdybanka.

Kurdybanek podnosi odporność
Kurdybanek działa bakteriobójczo i uszczelnia ściany naczyń włosowatych. To właśnie dzięki temu, wzmacnia nasz organizm i poprawia odporność. Łagodzi także objawy przeziębienia, w tym chociażby katar i pomaga szybciej wrócić do zdrowia. Działa wspomagająco również przy wszelkich zapaleniach górnych dróg oddechowych, a nawet astmie. Warto więc korzystać z jego właściwości szczególnie teraz, by wzmocnić organizm przed nadejściem wiosny i zminimalizować osłabienie organizmu po zimie.

Piękna sylwetka dzięki kurdybankowi?
Ziele kurdybanka sprzyja również tym, którzy chcą zadbać o sylwetkę – zwiększa wydzielanie soku trawiennego i ułatwia wchłanianie składników pokarmowych, poprawiając tym samym przemianę materii. Oprócz tego, neutralizuje tę szkodliwą część bakterii w przewodzie pokarmowym oraz uboczne produkty metabolizmu.. Utrudnia wchłanianie sztucznych substancji chemicznych, chroniąc tym samym wątrobę. Dzięki niemu, pozbędziemy się wszelkich zaburzeń oraz dolegliwości związanych z trawieniem.

Co więcej, kurdybanek działa moczopędnie, oczyszczając nerki z toksyn oraz usuwając nadmiar wody z organizmu. Tym samym pozwala zadbać o cerę i pozbyć się uciążliwych obrzęków, a przy regularnym stosowaniu, nawet cellulitu!

Ziele kurdybanka - do czego je wykorzystać?
Jak go przyrządzić? Najprostszym sposobem jest oczywiście napar. Wystarczy łyżeczkę suszonego ziela kurdybanka zalać wrzątkiem i zostawić na ok 10 minut. Doskonale smakuje z odrobiną miodu lub domowego syropu z mniszka lekarskiego. Świetnym pomysłem jest też nalewka, która wzmocni odporność przed nadchodzącą wiosną. Warto popijać ją również wieczorem, w przeddzień ważnych spotkań i wystąpień. Nalewka poprawi koncentrację, wzmocni układ nerwowy i zregeneruje organizm, dzięki czemu pozwoli zapomnieć o tremie i nieprzyjemnym napięciu.
Nalewka z kurdybanka według receptury mgr Stefanii Korżawskiej
Potrzebujesz:

• 10 łyżek suszonego ziela kurdybanka
  
• 0,5 litra wódki
  

Kurdybanek wsypać do słoika, zalać wódką i szczelnie zamknąć. Pozostawić na 10 dni, każdego dnia lekko wstrząsając. Pić 1-2 łyżeczki dziennie w kieliszku ciepłej wody. W stanach osłabienia organizmu dawkę można zwiększyć – 3 razy dziennie po łyżce.
Kurdybanek poza sezonem - kupujmy certyfikowany!
Zanim kurdybanek pojawi się na łąkach i polach, przez cały rok  możemy korzystać z jego właściwości,  stosując ususzone listki. Zwracając uwagę na ekologiczny certyfikat, mamy  pewność, że roślina rosła na czystych terenach, z dala od ruchliwych dróg i obszarów nawożonych chemicznie. Listki kurdybanka to doskonały początek dla wiosennych porządków w naszym organizmie - a później - do dbania o ten doskonały ład przez cały rok. Dla zdrowia, siły i odporności!

Autor: EcoBlik

Odleżyny to bardzo poważne uszkodzenia skóry, które powstają wskutek niedokrwistości tkanek, gdy osoba ciężko chora przez dłuższy czas leży. Do czego mogą doprowadzić odleżyny? Jakie są sposoby zapobiegania powstawaniu odleżyn?

Funkcje skóry


Skóra to narząd, który pełni kilka bardzo istotnych funkcji. Jej specyficzna, warstwowa budowa oraz powierzchnia, która stanowi około 2m2 stanowi barierę, która oddziela narządy wewnętrzne od zewnętrznych. Ponadto, skóra jest także narządem zmysłu, odgrywa szczególną rolę w procesie termoregulacji, bierze udział w wydalaniu wody i elektrolitów - dotyczy to również potu i łoju.

Wygląd skóry wpływa na ocenę ogólną stanu organizmu.
Odleżyny

Odleżyny to uszkodzenia skóry. Powstają na skutek niedokrwistości tkanek pod wpływem ucisku czy tarcia. Niedotlenienie przyczynia się do obumierania komórek i martwicy tkanek. Choć zdrowe tkanki są oddzielone od obumierających, to wokół odleżyny powstaje zapalenie.

Z początku rana jest siedliskiem bakterii z flory fizjologicznej chorego, ale z czasem gromadzą się na niej bakterie chorobotwórcze. Bakterie się mnożą i prowadzą do zakażenia miejscowego, lecz z czasem mogą być źródłem zakażenia ogólnego – np. posocznicy.

Dowiedz się także: Jak opiekować się obłożnie chorą osobą?
Jak temu zapobiec?

Profilaktyka jest znacznie bardziej korzystna od leczenia, zarówno ze względu na powstanie bardzo trudno gojących się ran, jak i ze względu na samopoczucie oraz jakość życia samego chorego. Ponadto terapia leczenia odleżyn jest bardzo długotrwała a jej koszta wysokie.

Zapobieganie powstawaniu odleżyn

Grupa ryzyka – część chorych bardziej aniżeli inni jest narażona na powstawanie odleżyn. Należy wówczas zadbać o odpowiedni plan działania, potrzebne środki i sprzęt rehabilitacyjny.
Zmniejszenie ucisku – lub jego całkowite unikanie. Pomocna jest w tym wypadku zmiana pozycji ciała (co 2 godziny, a w nocy co 4 godziny), używanie materacy i poduszek przeciwodleżynowych. Przydatne są także specjalne podkładki i kółka oraz niezbędna jest kontrola ułożenia chorego i stanu jego pościeli.
Pielęgnacja skóry – skóra powinna być pod stałą kontrolą – sprawdzanie jej stanu, elastyczności, wilgotności, obecności zaczerwienień i wykwitów. Pomocne jest stosowanie mydła o pH około 5,5, dokładne osuszanie skóry po myciu, delikatny masaż – można użyć odrobiny balsamu, oliwki, lanoliny czy wazeliny. Przydatne jest także oklepywanie ciała, mycie po każdym zabrudzeniu oraz nie korzystanie z podkładów ceratowych, foliowych lub gumowych, gdyż nie zapewniają odpowiedniej ilości powietrza.
Odpowiednie nawilżenie i temperatura pokojowa – warto zadbać o wietrzenie pomieszczeń.
Dieta – jest bardzo ważna i powinna zostać dobrana do ogólnego stanu chorego. Powinna być bogata w białka, witaminy (szczególnie A, C, B2 i E) oraz mikroelementy. Jeżeli to nie jest wystarczające, można po konsultacji z lekarzem zastosować gotowe odżywki o określonym składzie i wartości energetycznej.
Ruch – jeżeli nie ma żadnych przeciwwskazań medycznych, należy dbać o bierne lub czynne ćwiczenia fizyczne. Wpływają one korzystnie na układ krążenia, sprawność chorego i zapobiegają przykurczom.

Autor: Iwona Szadkowska

Po pierwsze podczas nauki chodź. W ten sposób swojemu mówieniu nadasz rytm, dzięki któremu szybciej zapamiętasz. Nauka w ten sposób sprawia większa przyjemność. Każdy krok stanowi część tekstu.

Jeśli masz więcej czasu możesz nagrać siebie i słuchać w odtwarzaczy mp3. W wolnej chwili słuchaj tekstu, który będzie idealnie deklamowany. Kiedy zaczniesz naukę zdasz sobie sprawę, że już prawie znasz tekst.
Kolejny sposób to zakreślenie kolorowymi mazakami pojedynczych zdań. Dzięki czemu twój mózg skojarzy kolor z tekstem.


Czy masz jakieś własne metody i podzielisz się z nami na szybkie zapamiętywanie? :buzki: