[gratka]

Z wikipedii:

Potocznie słowa określające różne grupy religijne bywają używane wymiennie,
 niemniej poszczególne terminy mają różne zakresy znaczeniowe, które można uporządkować hierarchicznie:

• religia – najwyższy poziom hierarchii podziału;
  
  
• wyznanie - grupa wewnątrz religii o wspólnych zasadach wiary (np. katolicyzm, prawosławie, luteranizm, kalwinizm,anglikanizm, baptyzm, 
  metodyzm, adwentyzm, mariawityzm, pentekostalizm);
  
• Kościół to samo co  związek wyznaniowy, denominacja - grupa (wspólnota) wewnątrz wyznania o odrębnej strukturze względnie określonym obrządku (np. Kościoły greckokatolickie, Kościół melchicki, Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP, Kościół Starokatolicki Mariawitów w RP itp.);
  
  
  

• Według różnych szacunków istnieje od 4200 do 10 000 religii.

• Rozumiem tak: najważniejsze  religie: chrześcijaństwo, buddyzm, islam, judaizm, animizm   itd

•   Samych wyznań chrześcijańskich jest ok. 41 tysięcy.

• Dlatego poważając wszystkie religie i  wyznania nie typuję, która jest prawdziwa. 

• Każdy wierzący wierzy, że właśnie jego religia i jego wyznanie jest najprawdziwsze. 

[Filip]

Słowem jest nazwany Bóg a nie Jezus, Filipku...

Uparta jesteś.

[hogan]

Tak ale tylko wtedy gdy wiem, że mam słuszność...    
Bo tu nie o wyznanie chodzi a o rozumienie Biblii.

[Siwy]

Słowem jest nazwany Bóg a nie Jezus, Filipku...

Ewangelia wg św. Jana 
14 A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. 
I oglądaliśmy Jego chwałę, 
chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, 
pełen łaski i prawdy.


5 Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?»
6 [JK,JK] Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.
7 Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście».
8 Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy».
9 Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: "Pokaż nam Ojca?"
10 Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł.
11 Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie - wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła!

[hogan]

Czytałeś wcześniejsze posty? Chyba nie, bo napisałeś ten sam błąd co Filip. Tu masz wytłumaczenie na czym polega owy błąd:

Jan 1:1 bw "Na początku było Słowo (logos), a Słowo (logos) było u Boga, a Bogiem było Słowo (logos)."
Wyznawcy trójcy wierzą, że słowo "logos" odnosi się bezpośrednio do Jezusa Chrystusa, dlatego też w większości tłumaczeń "logos" jest tłumaczony jako "Słowo" pisane wielką literą. Jednakże bliższe studium Biblii wskazuje, że słowo "logos" występuje w Nowym Testamencie ponad 300 razy w różnych znaczeniach. Pisanie "Słowo" wielką literą nie czyni równości pomiędzy "logosem", a Jezusem Chrystusem, wynika to tylko z przyczyn doktrynalnych. W Piśmie "logos" jest użyte w bardzo szerokim znaczeniu, które generalnie można podzielić na dwie główne linie znaczeniowe. Jednym z nich jest znaczenie związane z umysłem i wytworami umysłu, takie jak: "rozum, powód, przyczyna, zamysł, plan". Drugim jest znaczenie związane z wypowiedzeniem słów: "słowo, mowa, rozkaz" itp. Biblia demonstruje nam całe szerokie spektrum znaczeń pojęcia "logos" i jest "logos" tłumaczony jako: słowo (Rz 15:18), mowa (Łuk 20:20), pytanie (Mat. 21:24), głoszenie słowa (1Tym 5:17), nakaz (Gal 5:14), powiedzenie, wypowiedzenie, (Jan 4:37), nauka (Łuk 4:32), mowa(Jan 6:60), dzieło, przedmiot dyskusji, sprawa (Dz. 8:21, Dz 15:6), przykazanie (Mat 15:6), słowo objawienia Bozego (Heb. 13:7), sprawozdanie(Mat 12:36), rozliczenie finansowe(Mat 18:23), przyczyna (Dz. 10:29). To tylko drobny przekrój znaczenia wyrazu "logos", pokazujący szeroki zakres znaczeniowy. Widzimy więc jak wiele znaczeń może mieć wyraz "logos", które z nich wybrać tłumacząc tekst z greki? Jedyną metodą jest uważne i ostrożne studiowanie kontekstu aby ustalić właściwe znaczenie "logos". Wykażemy, że "logos" z Jan 1:1 nie jest Jezusem Chrystusem. Zauważmy, że "Jezus Chrystus" nie jest definicją "logosu". Ten werset nie mówi: "Na początku był Jezus". "Słowo" nie jest synonimem Jezusa lub nawet Mesjasza. Słowo "logos" w Jana 1:1 odnosi się do Bożej stwórczej ekspresji - przyczyny, zamysłu, planu, szczególnie w odniesieniu do bożego działania. Odnosi się do bożego "wyrażenia się" lub naszej komunikacji z Nim. Jego słowo opowiadane jest przez jego stworzenie (Rz. 1:19-20) a w szczególności przez niebiosa (Ps. 19). Słowo pojawia się jako wypowiedziane przez proroków w całym Piśmie - jako słowo spisane. Zwłaszcza finalnie słowo pojawia się w i poprzez Jego Syna (Heb 1:1, 2).
Cytując znanego trynitarnego teologa John'a Lightfoota:
"Słowo "logos" oznaczając zarówno "rozum" jak i "mowę" było filozoficznym terminem zaadoptowanym przez Judaizm Aleksandryjski zanim Paweł napisał o widzialnej manifestacji niewidzialnego Boga, w stworzeniu i władzy nad światem. To użyte przez Pawła określenie zawiera wszystkie sposoby przez które Bóg daje się poznać człowiekowi. Jego "rozum" widoczny jest w Bożym zamiarze lub projekcie, jako Jego mowa ukryty jest w Jego objawieniu. Chrześcijańscy uczeni gdy zapożyczyli ten termin wywyższyli i ustalili jego znaczenie przez dodanie do niego dwóch precyzyjnych i ustalonych idei: (1) "Słowo jest Boską Osobą" i (2) "Słowo wcieliło się w Jezusa Chrystusa". Jest oczywiste, że te dwa założenia musiały zmienić w istotny sposób znaczenie wszystkich terminów związanych z ideą "logosu"."
Zauważmy coś istotnego, że to "chrześcijańscy uczeni" byli tymi, którzy dołączyli ideę "boskiej osoby" do słowa "logos". Z pewnością jest prawdą, że gdy słowo "logos" zaczęło być rozumiane jako Jezus Chrystus, zrozumienie Jan 1:1 zmieniło się znacząco. Pierwotne rozumienie terminu "logos" skupiało się wokół "rozumu" i "mowy" nie "Jezusa Chrystusa".
Brakuje w języku polskim słowa odpowiadającego znaczeniowo greckiemu "logos". Greckie słowo "logos" w szczególności "logos" boży oznacza, nie w bezpośredni sposób, rozum Boga w znaczeniu Mądrości, Umysłu, Intelektu Boga. Termin "logos" możemy więc oddać jako "plan, intencja, obietnica, myśli, mądrość, rozum, umysł" Boga, w szczególności w działaniu.
"Logos" jest ekspresją Boga i Jego komunikacją z Nim, tak jak ludzkie "słowo" jest zewnętrznym wyrazem osobistych myśli. Ta zewnętrzna ekspresja przez Boże Słowo widoczna jest szczególnie w Jego Synu i dlatego łatwo zrozumieć dlaczego Jezus jest nazwany "słowem". Jezus swoimi słowami i życiem wyraża Boży plan, mądrość, intencje, zamiary. Z tego samego powodu nazywamy biblijne objawienie "słowem bożym". Jeśli zrozumiemy że "logos" jest bożą ekspresją - Jego planem, intencją, zamiarem i mądrością, staje się jasne, że z pewnością było z Nim "na początku". Pismo mówi że Boża mądrość była "od początku" (Przyp. 8:23). Jest bardzo zwyczajnym w hebrajskich pismach personifikowanie takiego pojęcia jak "mądrość". Żaden starożytny Żyd czytając Przypowieści nie pomyślałby,że Boża mądrość był oddzielną osobą, nawet jeśli jest ona sportretowana w jednym z wersetów: Prz 8:30 "ja byłam u jego boku mistrzynią, byłam jego rozkoszą dzień w dzień, igrając przed nim przez cały czas, "
"Logos", który jest planem, intencją i mądrością Boga "stał się ciałem" w Jezusie Chrystusie. Jezus jest "obrazem niewidzialnego Boga" (Kol 1:15) i Jego wysłannikiem, reprezentantem i pośrednikiem. Ponieważ Jezus jest doskonale posłuszny Ojcu dlatego reprezentuje wszystko co może być boże w ludzkiej osobie, zgodnie z tym gdy Jezus mówi "kto mnie widział, widział i Ojca" (Jan 14:9). Fakt, że "logos" stało się ciałem pokazuje że nie istniało w ten sposób wcześniej. Nie można dopatrywać się preegzystencji Jezusa w tym wersecie, innej niż "istnienia" jako planu, intencji lub mądrości Boga dla zbawienia człowieka. To samo jest prawdą dla "słowa" w pismach. Nie możemy dopatrywać się literalnej preegzystencji Pisma jako "duchowej księgi" istniejącej gdzieś w nieskończonej przeszłości, "słowo" zaistniało gdy Bóg dał objawienie ludziom a oni spisali je.
Kolejną sprawą jest znaczenie ostatniego wyrazu w omawianym zdaniu "słowo było Bogiem", ten wyraz nie powinien być tłumaczony w ten sposób. W języku greckim słowo "Bóg" (grec. - theos) odnosi się do Ojca jak i innych możnych i władczych. W tym zawiera się i szatan (2Kor 4:4), mniejsi bogowie (1Kor 8:5) i ludzie z wielką władzą (Jan 10:34-35, Dz.Ap. 12:22). W czasach spisywania Nowego Testamentu manuskrypty greckie pisane były tylko dużymi literami. Tak więc różnica jaką dzisiaj robimy między "Bóg" i "bóg" nie jest czytelna i to kontekst wypowiedzi powinien decydować. Mimo, że kontekst jest najistotniejszy w rozumieniu "theos" to jednak prawie zawsze gdy "theos" odnosi się do Ojca znajduje się przed tym słowem rodzajnik "ho". W przypadku gdy tego rodzajnika nie ma należy zastanowić się głęboko nad oddaniem "theos" jako "bóg" lub "boski". W Jan 1:1 napisane jest "theos en ho logos". Rodzajnik "ho" jest przed słowem "logos" zaś przed "theos" tego rodzajnika nie ma. Możemy więc przetłumaczyć "słowo było boskie" lub "słowo było bogiem".
Zawsze należy pamiętać aby miejsca szczególnie trudno zrozumiałe odczytywać w całym szerokim kontekście Biblii. Tak też odczytujmy słowa Jana zapisane w Jan 1:1, pamiętając, że spisał on ewangelię "abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Boga, i abyście wierząc mieli żywot w imieniu jego" Jan 20:31. Czy gdyby Jan chciał przekazać, że Jezus jest samym Wszechmocnym Bogiem lub Jego drugą osoba, czy nie napisałby nam o tej jakże najistotniejszej informacji w swym podsumowaniu ewangelii. Jan spisał ewangelię aby nam wykazać, że Jezus jest Mesjaszem.

Post Użytkownika Izraelita i zaręczam, że nie jest Świadkiem Jehowy.

[Filip]

Hogan nie wiem czy zauważyłaś co bije z cytowanego przez Ciebie tekstu? Ano to, że autor kieruje się w nich i odwołuje przede wszystkim do pogańskiej filozofii greckiej. A chrześcijaństwo przecież wyszło z tradycji starotestamentowej.
Skoro Ty wrzucasz cytat, to i ja coś wrzucę:
Pierwszym i najważniejszym kontekstem Ewangelii jest oczywiście religia żydowska. Stary Testament rozwijał stopniowo teologię Słowa Bożego. W wielkim skrócie: Bóg na różne sposoby mówi do ludzi. Słowo Boga objawia reguły i zasady ludzkiego życia (prawo Boże), objawia także samego Boga, a ponadto słowo to ma moc stwórczą, jest siłą, która skutecznie zmienia świat, kieruje historią. W Starym Testamencie narasta stopniowo idea personifikacji, czyli uosobienia Słowa Bożego. I do tej myśli Starego Testamentu nawiązuje św. Jan w Prologu. To, co w Starym Testamencie było tylko przeczuciem, dzięki Jezusowi staje się oczywistością. Logos – Słowo Boga jest Kimś, czyli jest samodzielną Osobą. To Syn Boga, który stał się człowiekiem, aby w sposób ostateczny, najpełniejszy przemówić do człowieka i zbawić go.

[hogan]

Filip, ważne jest skąd co pochodzi i co było pierwowzorem a nie to, co zostało pozmieniane.

I słuszny tekst wkleiłeś. Bóg i Jezus to dwie inne osoby i to przedstawia owy tekst.

[Filip]

I słuszny tekst wkleiłeś. Bóg i Jezus to dwie inne osoby i to przedstawia owy tekst.

Co dziwne Jezus często mówi o sobie Syn Człowieczy. Czyli ktoś mógłby rzec, że nie jest synem Boga. Mówi też, że z Ojcem jest jednym. Ktoś powie, no jak człowiek? Przecież to Bóg.
Jak słusznie mówi Gratka, problem ten został rozstrzygnięty w IV w.
Mówiąc, że Jezus i Bóg to dwie różne osoby masz rację. Ktoś kto powie Jezus to Bóg, też ma rację. Ktoś powie, Jezus jest człowiekiem, też ma rację. U Boga te rzeczy się nie wykluczają. Potrafi być jednym i osobnym jednocześnie. Przestrzeń i czas ograniczają tylko nas, Boga nie.

[hogan]

Tak mówi, bo był przez 33 lata z kawałkiem, na ziemi.  

[Jimmy]

Gratko masz rację  w kwestii napisu na drzwiach.Oczywiście,że powinno byc C M B ,a nie K M B.Ten drugi skrót to po prostu pierwsze litery imion trzech mędrców.Z tym,że Biblia nic nie mówi o ich imionach.skąd sie te imiona wzięły-nie wiem Może to dzieło tradycji ?
Nie wiadomo kim  byli owi przybysze. Nie wiadomo czym była gwiazda,która ich prowadziła i dlaczego zaprowadziła ich do Heroda,a nie do Betlejem-miejsca narodzin Pana Jezusa. Czyżby owi mędrcy się pomylili i źle odczytali wskazania tej gwiazdy ?? Przecież Starotestamentowi Prorocy głosili,że Zbawiciel ludzkości ma narodzić się w Betlejem.Czyżby owi mędrcy nie znali Pisma ?