[Fedorowicz]

Hogan:..bezdyskusyjnie jest.. 

Przepraszam forumowiczów za omyłkę którą popełniłem. Oczywiście mamy w Biblii zakaz bałwochwalstwa, czyli oddawania czci  wizerunkom innych bogów. Natomiast Bóg Izraela pozwala na wizerunki w judaizmie. Były to nie tylko cheruby. Ale i inne przedmioty kultu religijnego, które szanują w sposób religijny Żydzi do dziś. Np. Mezuza, Talit, Tefilin, Jarmułka, Menora, Gwiazda Dawida. Pierwsza Księga Królewska mówi o figurach, wizerunkach "dwunastu wołów" umieszczonych w Świątyni Pana (7, 25). Morze to znajdowało się nad nimi u góry, a wszystkie ich zady [zwracały się] do wewnątrz. Bóg nakazał także sporządzić "węża miedzianego" na pustyni. W pojęciu dawnych ludów wizerunek bóstwa był po prostu uważany za to bóstwo. Stary Testament nie likwiduje sztuki sakralnej, lecz ogranicza ją do jednie kultu Boga Izraela.

Nie napiszę, że się mylisz lub nie znasz dokładnie biblii ale napiszę Ci o czym zapominasz.

W czasie gdy Bóg dawał Mojżeszowi te przykazania, Izraelici robili złotego cielca, naśladując zapewne egipski kult zwierząt. Nie nadali jednak wizerunkowi imienia egipskiego bóstwa, lecz powiązali go z wielbieniem Jehowy (Wyjścia 32:5, 6). Jak Bóg na to zareagował? Zapłonął gniewem przeciwko tym bałwochwalcom, a potem Mojżesz zniszczył ów posąg (Wyjścia 32:9, 10, 19, 20).

Później Jehowa Bóg podał dodatkowe szczegóły dotyczące drugiego przykazania. Za pośrednictwem Mojżesza przypomniał Izraelitom, że nie mogą robić sobie „rzeźbionego wizerunku, postaci jakiegokolwiek symbolu, podobizny mężczyzny lub kobiety, podobizny jakiegokolwiek zwierzęcia, które jest na ziemi, podobizny jakiegokolwiek skrzydlatego ptaka, który lata pod niebiosami, podobizny czegokolwiek, co się porusza po ziemi, podobizny jakiejkolwiek ryby, która jest w wodach pod ziemią” (Powtórzonego Prawa 4:15-18). Oczywiste jest zatem, że podczas oddawania czci Bogu nie wolno było używać żadnych wizerunków.

Niestety, z czasem Izraelici popadli w bałwochwalstwo. Aby ich skorygować, Jehowa posyłał proroków, którzy ostrzegali przed nieuchronną karą za takie postępowanie (Jeremiasza 19:3-5; Amosa 2:8). Jako naród, Izrael zlekceważył Boże przestrogi. Dlatego w roku 607 p.n.e. Jehowa pozwolił Babilończykom zniszczyć Jerozolimę i uprowadzić  mieszkańców Judy do niewoli (2 Kronik 36:20, 21; Jeremiasza 25:11, 12).

Przemawiając do Greków w Atenach, apostoł oznajmił: „Nie powinniśmy mniemać, że Istota Boska jest podobna do złota albo srebra, albo kamienia, do czegoś wyrzeźbionego dzięki kunsztowi i pomysłowości człowieka. Wprawdzie Bóg nie zważał na czasy takiej niewiedzy, lecz teraz mówi ludziom, żeby wszyscy wszędzie okazali skruchę” (Dzieje 17:29, 30). Podobną myśl poruszył, chwaląc mieszkańców Tesaloniki: „Od waszych bożków zawróciliście do Boga” (1 Tesaloniczan 1:9).

Nie tylko Paweł, lecz również apostoł Jan ostrzegał chrześcijan przed używaniem wizerunków do celów religijnych. Pod koniec I wieku usilnie nawoływał: „Strzeżcie się bożków” (1 Jana 5:21).

"W czasie gdy Bóg dawał Mojżeszowi te przykazania, Izraelici robili złotego cielca, naśladując zapewne egipski kult zwierząt. Nie nadali jednak wizerunkowi imienia egipskiego bóstwa, lecz powiązali go z wielbieniem Jehowy (Wyjścia 32:5, 6). Jak Bóg na to zareagował? Zapłonął gniewem przeciwko tym bałwochwalcom, a potem Mojżesz zniszczył ów posąg (Wyjścia 32:9, 10, 19, 20)."
To prawda. Przecież już poprzednio Bóg wystąpił przeciw kultowi bogów Egiptu za pomocą plag. Ale ja tego nie kwestionuję.

"Niestety, z czasem Izraelici popadli w bałwochwalstwo. Aby ich skorygować, Jehowa posyłał proroków, którzy ostrzegali przed nieuchronną karą za takie postępowanie (Jeremiasza 19:3-5; Amosa 2:8)"
Zgadza się, Izraelici oddawali przez pewien czas cześć bogom obcym za pomocą zakazanych im wizerunków tych bogów.

Przemawiając do Greków w Atenach, apostoł oznajmił: „Nie powinniśmy mniemać, że Istota Boska jest podobna do złota albo srebra, albo kamienia, do czegoś wyrzeźbionego dzięki kunsztowi i pomysłowości człowieka. Wprawdzie Bóg nie zważał na czasy takiej niewiedzy, lecz teraz mówi ludziom, żeby wszyscy wszędzie okazali skruchę” (Dzieje 17:29, 30).
A tutaj już wyjęłaś te zdania z kontekstu. Apostoł Paweł miał na myśli wizerunki bogów greckich, którym pogańscy Grecy składali nawet ofiary, czcili je i utożsamiali ze swoimi bogami:

"Czekając na nich w Atenach, Paweł burzył się wewnętrznie na widok miasta pełnego bożków."

I teraz moje pytanie naprowadzające: Czy Jezus Chrystus jest Bogiem obcym dla chrześcijan i wyznawców judaizmu ?