05-12-2017, 10:21
Chyba zawsze tak jest 
Moje takie tam
06-12-2017, 16:54
Czasem są i łzy ale łzy tęsknoty do tego, co było miłe i minęło...
07-12-2017, 18:16
Brawo, brawo 
12-02-2018, 11:29
Bardzo ładny, prawie jak bym poemat Mickiewicza czytała 
13-02-2018, 0:14
Jeżeli już miałbym przyrównywać wiersz ostatni Boldusi to bardziej do Leśmiana niż Mickiewicza.
To jednak wyjątkowy i odrębny styl.
Szkoda,że nie ma tytułu.
Chociaż może i dobrze bo w gruncie rzeczy każdy kto przeczyta ten wiersz zapewne zrozumie co w nim jest podmiotem.
To jednak wyjątkowy i odrębny styl.
Szkoda,że nie ma tytułu.
Chociaż może i dobrze bo w gruncie rzeczy każdy kto przeczyta ten wiersz zapewne zrozumie co w nim jest podmiotem.
W życiu nie chodzi o to, by przeczekać burzę a o to, by nauczyć się tańczyć w deszczu.
14-02-2018, 0:38
Beksiński też nie tytułował obrazów. Jak Boldusia napisała, tytuł często sugeruje przekaz.
"To, co dajesz, Momo, pozostaje twoje na zawsze;
to, co zachowujesz, jest na zawsze stracone!"
14-02-2018, 23:53
Filmu jeszcze nie widziałam.
Czytałam "Portret podwójny" i "BEKSIŃSKI. DZIEŃ PO DNIU KOŃCZĄCEGO SIĘ ŻYCIA". Po tej pierwszej miałam okazję być na sanockim zamku i oglądać twórczość Beksińskiego.
Czytałam "Portret podwójny" i "BEKSIŃSKI. DZIEŃ PO DNIU KOŃCZĄCEGO SIĘ ŻYCIA". Po tej pierwszej miałam okazję być na sanockim zamku i oglądać twórczość Beksińskiego.
"To, co dajesz, Momo, pozostaje twoje na zawsze;
to, co zachowujesz, jest na zawsze stracone!"
03-03-2018, 12:15
Przeczytawszy wszystkie Twoje wiersze , wyrażę własne zdanie o talencie dany Ani ...
Każdemu z nas Bóg dał talent,
obdarzył jakąś szczególną zdolnością,
trzeba ją tylko w sobie odnaleźć
i dzielić się tą umiejętnością.
Pisanie wierszy to piękny dar Boży.
Ładne wiersze piszesz Aniu , tak sobie wspomniałam o moich,niegdyś pisanych
Każdemu z nas Bóg dał talent,
obdarzył jakąś szczególną zdolnością,
trzeba ją tylko w sobie odnaleźć
i dzielić się tą umiejętnością.
Pisanie wierszy to piękny dar Boży.
Ładne wiersze piszesz Aniu , tak sobie wspomniałam o moich,niegdyś pisanych
17-03-2020, 0:43
(15-03-2020, 9:27 )Boldusia napisał(a): Dusza to obraz tego co w nas jest. Droga.
Wierzę w Anioły, w ich opiekuńczość i moc, choć mój skrzydła stracił, wiem gdzie jest.
Korony lasu za horyzontem, mgły, chłód marcowego poranka.
Zwyczajne meble, bibeloty, w tle porcelanowa filiżanka.
Zwyczajność, a w niej nieistotna codzienność. To jest moje życie.
Miłość, łzy i dotyk. Wieczna tęsknota.
Jak zawsze... bardzo wysoka poprzeczka.
Słowo "brawo" jest tutaj takie marne, nic nie oddaje.
Słowa, dołączona muzyka.
Niepokój.
« Starszy wątek | Nowszy wątek »
Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości