15-10-2017, 23:19
Cieszę się bardzo z tego powodu ale nie z tego, że nie miałeś neta lecz z tego, że znów będziesz się udzielał 
Wciąż cię szukam
16-10-2017, 16:41
No, ja myślę ,że z tego powodu się cieszysz ,to w końcu ja Tadek Norek xD
16-10-2017, 17:01
" Celtycki Płomień "
"O marzenia słodkie,o sny nieostrożne !
Zechciejcie gnać poprzez wieki ,pocałunek do lubego mego nieść
Gnajcie, niczym bezpańskie jesienne liście na wiater rzucone !
O łzy gorzkie, o najbarz gorzkie łzy !
Płyńcie uderzając o lat grzbiety
I napoić zechciejcie lubego mego
Płyńcie ,niczym górskie strumienie
niestrudzone
Niezatrzymane !"
I tak oto śpiewała ... wzgórzom niemym
Wzgórzom dumnym i hardym
Rzewnym anielskim tonem chmury wzruszać potrafiła
Sprawiała,że wraz z nią łkały i one i zielone trawy ...
Bosymi stopami zlizywała rosę
Rudemi włsami prowokowała ogień
Ach,jakże go prowokowała ...
Tęsknotą niezmierzoną Bogów rozczulała .
Aż któregoś razu,sam Elficki władca w jej głosię się zadużył, pytał " Do kogóż tak wołasz,nieziemska niewiasto " ?
Odpowiadała :
" Ach Talesinie,Taliesinie ,co miast głosu harfa Charyzmy z twej przepony ludzi wskrzesza
A nasienie twe rodzi najpotężniejsze w świecie drzewa ;
Mój ukochany mieszka ... mieszka tysiąc lat stąd .
Nie narodził się jeszcze ,choć nasze dusze w snach wciąż się kochają
A poranek srogim ostrzem światła nas rodziela ...
Modlę się i czekam na sen jeno ... na sen ,Taliesinie czekam ...
W zwierciadle strumieni,nieustannie się jawi
W echa wieków wołam
Wiem,dobrze wiem - jego duszyca słyszy me wolanie
Cierpiąc niewypowiedzianie ... "
A ja ?
Nucę bezradnie wiersze do niej
Nucę na wierzbie płaczącej
Na jej wiernym wspornym ramieniu
Wołam
I słyszę ją .. widzę ... kocham się w snach.
Choć mieszka ,tysiąc lat stąd.
Kiedy całujemy się duszami
Te tak bardzo pragną zerwać skóry i złączyć się w jednym słowie
W jednym czynie
Być ze sobą .
Umysły w obłędzie wirują , niczym zakochana para na balu straceńców
I krwawią,krwawią mrocznymi myślami ...
Bo przecież ...
Mieszkamy tysiąc lat stąd.
Miłośc do cię zabija
A jednocześnie przy życiu zatrzymuje
Oddech ,nie śpiewa aby zamilknąć ?
Rzeka nie biegnie ,by wyschnąć ?
Z miliona słów powstaje jedno
Które należy wyłącznie do twych uszu
Z tysiąca pocałunków zachowałem ten jeden,dla ciebie .
Choć ...
Mieszkamy tysiąc lat stąd.
I każda ma łza, ucieka do twojej .
Każda myśl tropi ciebie
Każdy oddech ,szumi w twoich włosach .
Noc otula .
Wiem,że tysiąc lat wcześniej patrzysz w te same gwiazdy co ja
Niechaj cię pozdrowią ,niechaj do snu ucałują .
Za chwilę wybiorę się w odwiedziny,na inszą stronę zwierciadła
Za chwilę w ulubionym miejscu naszych warg spotkamy się - w zacisznej loży snów .
Zedrę z rumianego ciała nierealność
Naszkicuję cię dotykiem, narysuję każdy szczegół ...
Odurzę się zapachem ,świeżej rosy,polnych kwiatów i prastarego słońca .
Ożywię cię spojrzeniem .
I w ogniu tańczących świec ołoże cię na łożu soczystej trawy
Wargi jak dwie fale popłyną ze sobą ...
Oślepniemy w Ekstazie
Rozkoszne łańcuchy - W to przemienią się nasze dłonie
Słodkie twe łono stanie się mym azylem
Zlepimy się w jednąistotę w jedno zdanie,w jeden czas i jedną całą mapę .
Wodospadem nieznanych śmiertelnikom emocji oblejemy wysuszone serca
Złaknione siebie
Jesteśmy Bogami
Jesteśmy Bogami .
Którzy drzemią w ludziach
Jesteśmy ludźmi
Śniącymi w ciałach .
Już .. już mrużę oczy .
Przybywa po mię przewoźnik,w minutę pokonamy tysiąc lat.
Spotkamy się za moment tam,gdzie czas stanowi tylko ponurą abstrakcję .
Ujrzymy się tam ...gdzie ciała będą zbędne.
Ujrzymy się tam ... gdzie nie nakryje nas Rzeczywistość .
"O marzenia słodkie,o sny nieostrożne !
Zechciejcie gnać poprzez wieki ,pocałunek do lubego mego nieść
Gnajcie, niczym bezpańskie jesienne liście na wiater rzucone !
O łzy gorzkie, o najbarz gorzkie łzy !
Płyńcie uderzając o lat grzbiety
I napoić zechciejcie lubego mego
Płyńcie ,niczym górskie strumienie
niestrudzone
Niezatrzymane !"
I tak oto śpiewała ... wzgórzom niemym
Wzgórzom dumnym i hardym
Rzewnym anielskim tonem chmury wzruszać potrafiła
Sprawiała,że wraz z nią łkały i one i zielone trawy ...
Bosymi stopami zlizywała rosę
Rudemi włsami prowokowała ogień
Ach,jakże go prowokowała ...
Tęsknotą niezmierzoną Bogów rozczulała .
Aż któregoś razu,sam Elficki władca w jej głosię się zadużył, pytał " Do kogóż tak wołasz,nieziemska niewiasto " ?
Odpowiadała :
" Ach Talesinie,Taliesinie ,co miast głosu harfa Charyzmy z twej przepony ludzi wskrzesza
A nasienie twe rodzi najpotężniejsze w świecie drzewa ;
Mój ukochany mieszka ... mieszka tysiąc lat stąd .
Nie narodził się jeszcze ,choć nasze dusze w snach wciąż się kochają
A poranek srogim ostrzem światła nas rodziela ...
Modlę się i czekam na sen jeno ... na sen ,Taliesinie czekam ...
W zwierciadle strumieni,nieustannie się jawi
W echa wieków wołam
Wiem,dobrze wiem - jego duszyca słyszy me wolanie
Cierpiąc niewypowiedzianie ... "
A ja ?
Nucę bezradnie wiersze do niej
Nucę na wierzbie płaczącej
Na jej wiernym wspornym ramieniu
Wołam
I słyszę ją .. widzę ... kocham się w snach.
Choć mieszka ,tysiąc lat stąd.
Kiedy całujemy się duszami
Te tak bardzo pragną zerwać skóry i złączyć się w jednym słowie
W jednym czynie
Być ze sobą .
Umysły w obłędzie wirują , niczym zakochana para na balu straceńców
I krwawią,krwawią mrocznymi myślami ...
Bo przecież ...
Mieszkamy tysiąc lat stąd.
Miłośc do cię zabija
A jednocześnie przy życiu zatrzymuje
Oddech ,nie śpiewa aby zamilknąć ?
Rzeka nie biegnie ,by wyschnąć ?
Z miliona słów powstaje jedno
Które należy wyłącznie do twych uszu
Z tysiąca pocałunków zachowałem ten jeden,dla ciebie .
Choć ...
Mieszkamy tysiąc lat stąd.
I każda ma łza, ucieka do twojej .
Każda myśl tropi ciebie
Każdy oddech ,szumi w twoich włosach .
Noc otula .
Wiem,że tysiąc lat wcześniej patrzysz w te same gwiazdy co ja
Niechaj cię pozdrowią ,niechaj do snu ucałują .
Za chwilę wybiorę się w odwiedziny,na inszą stronę zwierciadła
Za chwilę w ulubionym miejscu naszych warg spotkamy się - w zacisznej loży snów .
Zedrę z rumianego ciała nierealność
Naszkicuję cię dotykiem, narysuję każdy szczegół ...
Odurzę się zapachem ,świeżej rosy,polnych kwiatów i prastarego słońca .
Ożywię cię spojrzeniem .
I w ogniu tańczących świec ołoże cię na łożu soczystej trawy
Wargi jak dwie fale popłyną ze sobą ...
Oślepniemy w Ekstazie
Rozkoszne łańcuchy - W to przemienią się nasze dłonie
Słodkie twe łono stanie się mym azylem
Zlepimy się w jednąistotę w jedno zdanie,w jeden czas i jedną całą mapę .
Wodospadem nieznanych śmiertelnikom emocji oblejemy wysuszone serca
Złaknione siebie
Jesteśmy Bogami
Jesteśmy Bogami .
Którzy drzemią w ludziach
Jesteśmy ludźmi
Śniącymi w ciałach .
Już .. już mrużę oczy .
Przybywa po mię przewoźnik,w minutę pokonamy tysiąc lat.
Spotkamy się za moment tam,gdzie czas stanowi tylko ponurą abstrakcję .
Ujrzymy się tam ...gdzie ciała będą zbędne.
Ujrzymy się tam ... gdzie nie nakryje nas Rzeczywistość .
16-10-2017, 17:12
" Knajpa zwana Kordialne "
Słońce poza horyzont się pcha
Wstyd tam daleko gdzieś je gna ...
Za ciebie
Za mnie
Za nas .
Ha.
Zawinąć czas do przyjaznego portu
Spotkać znów tych samych poczciwych ludzi :
Prima Sortu ;
Wpadnij siostro,wpadnij bracie ,na jedno choć zdanie
Przeczekamy tu na kolejny wschód
Przy kolejce szczerych zwierzeń ,a potem pójdziemy dalej !
Jak spokojny Saloon
W całym tym cholernym dzikim zachodzie
Więc usiądźmy przy ladzie
I zamówmy : Dobrą radę ..
Zamówmy - Dobrą radę .
Ogrzejmy zmęczone dusze
Przy płomieniach Whisky
Nakarmmy serca
Zrozumieniem .
Wyjmijmy z kabury
Zgorzkniałość
I rozgośćmy się z zasadą , jak na dżentelmenów przystało .
Słońce poza horyzont się pcha
Wstyd tam daleko gdzieś je gna ...
Za ciebie
Za mnie
Za nas .
Ha.
Zawinąć czas do przyjaznego portu
Spotkać znów tych samych poczciwych ludzi :
Prima Sortu ;
Wpadnij siostro,wpadnij bracie ,na jedno choć zdanie
Przeczekamy tu na kolejny wschód
Przy kolejce szczerych zwierzeń ,a potem pójdziemy dalej !
Jak spokojny Saloon
W całym tym cholernym dzikim zachodzie
Więc usiądźmy przy ladzie
I zamówmy : Dobrą radę ..
Zamówmy - Dobrą radę .
Ogrzejmy zmęczone dusze
Przy płomieniach Whisky
Nakarmmy serca
Zrozumieniem .
Wyjmijmy z kabury
Zgorzkniałość
I rozgośćmy się z zasadą , jak na dżentelmenów przystało .
16-10-2017, 22:06
Oj Skellig, Twoja proza, kojarzy mi się ze śmiercią. Dlaczego? Dlaczego śmierć przez Twoje słowo przemawia?
No i w końcu coś o Kordialnych, brawo, brawo!
No i w końcu coś o Kordialnych, brawo, brawo!
18-10-2017, 20:22
Nie ma dnia abym nie myślał o śmierci ... dosłownie . Przytłacza mnie to jednocześnie i pociesza .Jest dla mnie fascynująca i przerażająca ,rozważam o niej w tysiącu różnych kontekstach niczym o tej jedynej ...Śmierć jest dla mnie synonimem wyzwolenia,i ma chyba największy wpływ na mnie
18-10-2017, 21:06
Mi z wiekiem się tak zrobiło, że zaczęłam praktycznie, codziennie myśleć o śmierci ale staram się
robić wszystko aby o niej nie myśleć.
robić wszystko aby o niej nie myśleć.
19-10-2017, 15:16
Może to się mija z celem ? może jest w tym jakiś sens ... w myśleniu o niej,może dostajesz " Znaki " aby zmienić dotychczasowe zdanie o niej ?
19-10-2017, 15:33
Być może masz rację, jednak ja tłumaczę to sobie inaczej, że im bliżej jest nasz nieunikniony koniec, tym
bardziej nasza psychika jest wręcz poddana takim autosugestiom.
bardziej nasza psychika jest wręcz poddana takim autosugestiom.
« Starszy wątek | Nowszy wątek »
Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości