[bonaparte]

Czasem jem takie parówki z hot dogdmi z Żabki rano jak nie mam pomysł na śniadanie. Te z Orlenu są lepsze.
Jak kupuje parówki to staram się patrzeć na skład ale zwykle inne mięsa kupuje tam swojska kiełbasę.

[uii]

Nie jestem zwolenniczką wyrobów przetworzonych ale zdaję sobie sprawę, że mimo ich zawartości, wiele osób się nimi zajada.
Jedna moja rada. Nigdy nie gotuj ani nie smaż parówek, bo po poddaniu obróbce mogą być szkodliwe dla zdrowia.
Ugotuj wodę i wyłącz. Do jeszcze prawie wrzącej wody wrzuć parówki i po kilku minutach wyjmij bez gotowania.
Parówki zawierają azotyn sodu (E250) - konserwant, będący składnikiem soli peklowej, który chroni m.in. przed rozwojem
laseczek jadu kiełbasianego oraz wzmacnia różowo-czerwony kolor. Przedłużona obróbka cieplna sprawia, że azotyny przekształcają
 się w nitrozaminy - substancje o działaniu rakotwórczym.

Deczko przesadzasz   
Tym bardziej , że zawierają go wszelkie wędliny Od szynki do mortadeli ,salcesonu i pasztetów,
nie tylko parówki . Jajecznica na szynce, czy bekonie też be, kiełbaski z grila....

swoją drogą czemu oni ten azotyn sodu (E250), zamiast bardziej
tradycyjnego i mało szkodliwego Azotanu sodu (E251)  pakują w te kieobasy ?

Ne rozumim.

[bonaparte]

Pewnie tańszy.

[hogan]

Uii, jak miałabym to bardziej rozwinąć, to wyszedłby elaborat a tak, to nawet w wodzie z kranu mamy azotany.
W zielonych warzywach nawet więcej niż w mięsie. Sęk w tym, że mięso które spożywamy, wszelkie mięso, zawiera
bakterie jadu kiełbasianego a azotyn zatrzymuje ich rozwój a więc w sklepie nie dostaniemy nic, co by go nie
zawierało. A tu chodzi o to, że właśnie tylko w parówkach, mamy przekroczone normy dopuszczalne.
A więc, kupne wszelkie mięso jest złe, bo zawiera bakterie jadu kiełbasianego ale tu mamy ratunek w postaci
azotanu lecz za duże dawki, tym bardziej szkodzą zdrowiu a producenci mają to w czterech literach.
Reasumując, dlatego parówki pod tym względem, są najgorsze.
Dochodzi tu też obróbka termiczna, która zwiększa wszystkie szkodliwości.

Regulacje prawne dotyczące stosowania azotanów i azotynów
W wielu krajach wprowadzono całkowity zakaz lub ograniczenia stosowania azotanów i azotynów w przetwórstwie żywności. Pojawiły się również kontrole zawartości tych związków zarówno w surowcach, jak i produktach finalnych. Według EFSA (Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności) powinno się dążyć do jak najmniejszego narażenia konsumentów na nitrozoaminy. Dlatego należy obniżyć zawartość azotanów i azotynów do poziomu niezbędnego zachowaniu trwałości oraz bezpieczeństwa mikrobiologicznego produktu.
Ponadto, w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/52/WE znajduje się zapis o możliwości stosowania tych związków tylko w postaci mieszaniny z solą kuchenną (NaCI). W polskim prawie dopuszczalne ilości azotynów są wysokie:

• 150 mg/kg w przypadku produktów mięsnych,
  
• 100 mg/kg w produktach mięsnych sterylizowanych,
  
• 180 mg/kg w peklowanych produktach mięsnych.
  

W produktach finalnych wynoszą one kolejno: 50 mg/kg, 100 mg/kg i 175 mg/kg. Dla porównania w Danii wartości te są zdecydowanie mniejsze i wynoszą one np. 60 mg/kg, a nie 150 mg/kg, jak w Polsce.
Producenci przetworów mięsnych dodają azotyn potasu E249, azotyn sodu E250 oraz azotan sodu E251, azotan potasu E252, by utrwalić zapach i smak mięsa, a także zahamować rozwój bakterii. Związki te jednak w procesie przetwórstwa zamieniają się w szkodliwe dla organizmu nitrozoaminy. Aby kontrolować zawartość tych związków w produktach mięsnych, wprowadzono wiele dyrektyw zawierających dopuszczalne ilości azotanów i azotynów. Należy pamiętać, że ogrzewanie peklowanych produktów (np. szynki) oraz  związków zawierających duże ilości amin (np. sera) na zapiekankach czy pizzy również powoduje wydzielanie się szkodliwych nitrozoamin. W związku z tym powinno się ograniczyć ich spożycie, a podczas codziennych zakupów zwracać uwagę na skład produktów.
Źródła:

1. Inż. Ap. Chem. 2011, 50, 2, 19-21,
   
2. Pośpiech E., Frankowska A., Azotany III i V – ich zastosowanie i przyszłość w przetwarzaniu mięsa, Medycyna Wet. 2009, 65 (12),
   
3. Cierach M., Azotyny w procesie peklowania mięsa funkcje, aspekty zdrowotne, peklowanie bezazotynowe –  część I, Gosp. Mięsna 2007a, 59, 4, 24-27,
   
4. Cierach M., Azotyny w procesie peklowania mięsa funkcje, aspekty zdrowotne, peklowanie bezazotynowe – część II, Gosp. Mięsna 2007, 59, 5, 18-21.