[Zenobia]

Słowo się rzekło - kobyłka u płota.
Mój koreański wciąż w powijakach ale mam już w głowie kilka słów, które wymawiam bezbłędnie.
Pani w znaczeniu dorosła kobieta- adżumma
Pan, jakiś mężczyzna  - adżuszi
Harmoni- babcia, seniorka , staruszka
Kimchi - tradycyjna potrawa z kiszonej kapusty pekińskiej
Hanbuk- tradycyjny strój koreański zarówno kobiecy jak i męski.
Kimbab- trójkątna kanapka z warzywami zawinięta w wodorosty Nori.
Ramion- paczkowane zupki instant podobne do zupek chińskich z Radomia
Nona- młodsza siostra, niekoniecznie rodzona (może być młodsza przyjaciółka)
 Oppa- starszy brat, przyjaciel, sympatia z którą się "chodzi".
 
Jeśli przyjedziesz do Korei połudn. to na powitanie nie usłyszysz pytań o zmęczenie, czy głodna , jak minęła podróż i.t.p.  ale najpierw spytają : Ile masz lat" .
Jest to konieczne, gdyż w języku koreańskim bardzo ważna jest tzw. honoryfikacja.  A do tego, musimy wiedzieć  jakiego słowa użyć zwracając się do konkretnej osoby.
 A cała reszta  jest łatwizną. Nie ma rodzajników, deklinacji, rodzajów typu męski, żeński czy nijaki. Nie ma małych i dużych liter.

[hogan]

Tylko teraz połączyć to w zdania, to dopiero sztuka. Każdy wyraz użyty w zdaniu, może mieć nawet z 10 różnych znaczeń.
Zależy w jakiej kolejności ich się użyje. No tak mi mówili znajomi Koreańczycy.

[Zenobia]

Tylko teraz połączyć to w zdania, to dopiero sztuka. Każdy wyraz użyty w zdaniu, może mieć nawet z 10 różnych znaczeń.
Zależy w jakiej kolejności ich się użyje. No tak mi mówili znajomi Koreańczycy.

 Z tym łączeniem w zdania to będzie kulawo... ale jak będzie zbyt trudno, to zawsze mogę sobie odpuścić.
W końcu, do niczego mi to nie jest potrzebne.
Zawsze mogę zacząć uczyć się czeskiego..! Łatwiej będzie i weselej.

[hogan]

A ciekawa jestem w sumie, jak to wygląda gdyby użyć samego jednego wyrazu, skoro ma różne określenia, to jakie
znaczenie przyjmuje w pojedynkę? Trochę to dziwne...

[Zenobia]

Czas podbić watek bo odgrzewane kotlety są najlepsze.
 W związku z moim wczorajszym zakupem, przyszło mi do głowy aby się  pochwalić moim złotym wynalazkiem.
Zacznę od początku.
Pochodzę z biednej rodziny i jedyne w moim domu złote wyroby, to były obrączki ślubne.
 A tak mi się marzył złoty zaręczynowy pierścionek... musiałam się jednak obejść smakiem.
Ale nadszedł czas, kiedy zrobiłam dwie pożyteczne rzeczy: Rozwiodłam się a później rzuciłam palenie.
W związku z tym oraz  na okoliczność mojej niezłej sytuacji finansowej- postanowiłam robić samej sobie - złote prezenty.

Co 10 lat kupuję sobie jeden złoty drobiazg.
 Na 50, 60 urodziny... 
na 10, 20 rocznicę rozwodu.
Na 10 rocznicę rzucenia palenia.

Wczoraj kupiłam sobie złoty łańcuszek na spóźnione 70 urodziny a w kolejce czeka jeszcze jeden drobiazg (spóźniony 4 miesiące) 
z okazji 20-tej rocznicy pożegnania się z nikotynowym nałogiem.
 Marzy mi się złota pacyfa wielkości 50-cio groszówki... tylko nie wiem, czy coś takiego się produkuje.
Nagradzanie się z okazji "dziesiętnic" zakupami z pieniędzy, które  poszłyby na zakup papierosów- to moim zdaniem - nic zdrożnego . 
Teraz mogę mieć coś, co w latach młodości mogłam oglądać jedynie u innych.
 No i już od 30 lat nie myślę o sobie "BIEDNA".

[hogan]

Miałam taką ale indyjską a w Polsce nie wiem czy coś takiego dostaniesz. Pomysł z nagradzaniem siebie, jest jak
najbardziej na miejscu!

Tu coś takiego znalazłam ale oczywiście, nie polskie i nie oryginał.

https://goldissimo.pl/pl/p/Zawieszka-Zlota-Moneta/2084

https://www.miyou.pl/pl/p/Zloty-Naszyjni...-585/19090