[karbon]

Ja grzebałem nie w brzuchu hehehe

[hogan]

Skromnie powiedziawszy?   :ubawa: 

I dogrzebałeś się do czegoś?  

[karbon]

Hogan, oczywiście to była forma żartu.
W wiele rzeczy, gier, zabaw się bawiło za czasów tzw. "komuny". To były czasy że chciałeś się bawić to zabawkę zrób sobie sam, gry zorganizuj sobie sam. Nie potrafisz? To się nie bawisz. Dlatego nasz naród jest taki zaradny. Od małego uczył MYŚLENIA.
Ale to temat rzeka.
Jak ktoś pociągnie to będę kontynuował.
Jako chłopak to tak z marszu zabawy (te z tych lajtowych) to: piłka na różne sposoby, kapsle, rzucanie finką z odcinaniem pól, robienie łuków itd.

[hogan]

Widzisz jak fajnie powspominać! W ogóle zapomniałam o tym a Ty mi teraz przypomniałeś, że pole się obcinało w rzucaniu nożem 

[mysz]

W podchody, budowanie szłasów w lesie, w indian...moje zabawy we wczesnym dzieciństwie odbywały się w lesie, czasami nawet nocowaliśmy w szałasie, skoki przez ogniska, ujeżdżanie zwierząt, to było na wsi czyli świń, owiec, krów, koni to normalka, oczywiście jak nie było dorosłych a nie było ich całymi dniami, bo pracowali w polu, no to my zgraja dzieciaków zbierałyśmy się w grupy i hulaj dusza dla wyobraźni...a że nie raz dostało się za to w tyłek? tyłek nie szklanka nie rozbił się...

[hogan]

Nam, nieraz grożono laniem ale nigdy nie dostaliśmy za nasze rozrabianie 

[karbon]

Bo rodzice są zawsze wyrozumiali. Też przecież kiedyś byli dzieciakami i zapewne też tak broili albo i bardziej.

[hogan]

Mama to raczej nie ale tatko, to jak był mały, to był taki diabełek wcielony 

[karbon]

To i rozumiał pewnie wyczyny swoich dzieci.

[hogan]

A tak w ogóle, to tylko raz w życiu dostałam lanie i to mocne, pasem i raz ścierką po głowie i to w dwóch przypadkach od mamy.   :zdziwienieke:
Ale zapamiętałam na całe życie i nie dopuściłam do tego aby znów oberwać. Czyli działa!