[hogan]

Jak widać, jednak potrafimy się wzruszyć

[Boldusia]

Kiedyś, kiedyś, jeszcze w poprzedniej epoce, byłam z Mamą i jej koleżanką w kinie.
Znachora" puszczali. Patrzę a wszyscy chlipią w chusteczki chlipią, a mnie śmiech szarpnął.
A tak na poważnie, to wzruszam się, jeśli film jest oparty na faktach autentycznych.

Czytając książki też.
Pamiętam tę pierwszą też wieki temu przeczytaną: Narzeczona z Lammermoor.

[ewus]

Zdarza się, że płaczę ale oczywiście ukradkiem łzy ocieram

[Wąsatka]

W sobotę płakałam na Edim.

[ewus]

W sobotę płakałam na Edim.

Polecam film "Gwiazd naszych wina"

[Wąsatka]

Dzięki, poszukam.
Kiedyś oglądałam "W stronę morza" z Javierem Bardemem (chyba tak się odmienia). Mimo mieszanych uczuć, wzruszyłam się.

[Marion]

Zdarzało mi się,że łzy same cisną mi się do oczu.
Pamiętam jak byłam nastolatką to ryczałam w kinie na filmie "Cyrk straceńców" z Kirkiem Douglasem .Byłam w nim zakochana :ubawa:
Ehhh kiedy to było
Teraz mi się to śmieszne wydaje,ale pamiętam to doskonale.

[iwcia]

Zdarza się, że na filmach łzy lecą same z siebie (Zielona mila, Czy naprawdę wierzysz, itp.)

[hogan]

Oj tak, Zieloną milę ile razy bym nie oglądała, to zawsze się poryczę.

[martin]

Tak ten film ""zielona mila""szczególnie utkwił mi w pamięci , widziałem kilka dobrych filmów , oglądając je nieraz się łezka w oku zakręciła.