[Krzysiek]

Pradziad Batmana.




Jedni mówili, że był to supermen, inni że diabeł.
 U szczytu swojej kariery terroru był on równie znany jak Kuba Rozpruwacz i podobnie jak on wzbudzał przerażenie, chociaż w tym miejscu kończy się podobieństwo pomiędzy tymi dwoma osobnikami.
 Trudno dziś uwierzyć, że Jack w ogóle istniał, ale jeżeli choć ziarno prawdy tkwi w historiach o nim opowiadanych, nie mógł on być człowiekiem.

Słowa te brzmią jak początek taniej powieści sensacyjnej lub dziecięcego komiksu, jednak doskonale opisują rzeczywiste wyczyny tajemniczej postaci, której wyczyny terroryzowały Anglię epoki królowej Wiktorii i króla Edwarda, od Londynu do Liverpoolu.

 Znany pod przydomkiem Jack na Sprężynach osobnik ubrany w dziwną czapkę, jak się wydawało, płynął przez powietrze w olbrzymich podskokach, przeskakując bez wysiłku przez mury i wysokie bramy, i bez trudu krzyżował wszelkie plany policji, aby go złapać.



Jack pojawił się po raz pierwszy w Barnes Common na południowym zachodzie Londynu w czasie trzech kolejnych nocy w lutym roku 1837.
 Przeskakiwał nad mężczyznami i kobietami podążającymi ulicą samotnie lub w grupach.
 Choć nie zgłoszono żadnych prób rabunku czy napaści, spotkanie z nim było niewątpliwie przerażające.
Już sam widok wyglądającego jak upiór Jacka na Sprężynach i jego oczu świecących czerwonym blaskiem wystarczał, aby kobiety mdlały, a ich towarzysze drżeli ze strachu.



 Policja zawiadomiona o tym wydarzeniu początkowo traktowała doniesienia jako żart - aż do momentu, kiedy jeden z policjantów ujrzał zjawę na własne oczy i potwierdził, że wcześniejsze relacje odpowiadają prawdzie. Co więcej, funkcjonariusz widział, jak demoniczna postać jednym zwinnym susem przesadziła ścianę wysokości dwunastu stóp.

Następnego roku doniesiono, że Jack poluje na bocznych ulicach w Bow, gdzie zaatakował Jane Allsop. Opowiadając o swoich przeżyciach urzędnikom magistratu w Lambeth, panna Allsop określiła napastnika jako ohydnie zdeformowaną postać z oczyma płonącymi jak ogniste kule.
 Zaatakował dziewczynę, zionąc jej w twarz ogniem.
 Napadniętej nie stało się nic złego, przestraszyła się tylko.
 Dwa dni później historia powtórzyła się - Jack zapukał do prywatnego domu i poprosił młodą Jane Alsop o przyniesienie światła, chciał zidentyfikować... Jacka Skoczka, którego jego koledzy schwytali na ulicy.
 Kiedy dziewczyna przyniosła świecę, odchylił pelerynę i oświetlił "swoją odrażającą postać".
 Po tym zdarzeniu po raz pierwszy opisano wygląd Skoczka – miał pod peleryną coś w rodzaju twardego pancerza, na głowie dziwny hełm, czerwone oczy obracały się wokół orbit, a z ust wydobywały się błękitne języki ognia. Palce Jacka zakończone były szponami. Tymi właśnie szponami rozdarł suknię Jane Alsop i poranił jej ciało. Dziewczyna zginęłaby na pewno, gdyby nie pomoc dwóch sióstr, które nadbiegły słysząc krzyki i wypchnęły napastnika za ogrodzenie.

 Te same niesamowite cechy opisywane były wielokrotnie, kiedy poruszająca się wielkimi susami postać widywana była w całej południowej i środkowej Anglii w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych dziewiętnastego wieku.



 Gazety nazwały ją Wrogiem Publicznym Numer Jeden, a burmistrz Londynu oficjalnie uznał jej istnienie i zaoferował znaczną sumę za jej złapanie.
 Kiedy tajemniczą postać zaczęto widywać poza Londynem, grupy straży obywatelskiej poczęły się organizować w celu porwania potwora, nawet starzejący się książę Wellington wziął raz udział w konnej pogoni za monstrum.

Ale wszystkie te wysiłki poszły na marne.

Rok 1877 był świadkiem ostatniej bytności Jacka na Sprężynach w czasie epoki wiktoriańskiej i z mijającymi latami pamięć o nim wyblakła, a ludzie zaczęli wątpić w jego istnienie.

 Ale jego najbardziej spektakularne pojawienie się miało dopiero nastąpić.

 Po południu 10 września 1904 roku policja w dzielnicy Everton w Liverpoolu została zawezwana do zbadania tajemniczego doniesienia o dziwnie odzianej postaci, którą widziano biegnącą po dachach domów.
 Kiedy policjanci dotarli na miejsce, zebrał się tam już kilkusetosobowy tłum i obserwował zaskakujący pokaz ponadludzkich wyczynów.
 Wysoko nad zgromadzonymi, jawnie kpiąc sobie z siły przyciągania, niezwykła osoba przeskakiwała z budynku na budynek, pokonując jednym susem ponad trzydzieści stóp.
 Ignorując wezwania do zejścia na dół, stwór zeskoczył jak kot na cztery łapy, jednym ogromnym skokiem wydostał się na wolną przestrzeń po drugiej stronie ulicy i zniknął za domami. Wszystkie próby odszukania tej niesamowitej postaci podejmowane przez cały dzień spełzły na niczym i od tego czasu nikt już jej nie widział.

Kim był Jack Skoczek?

Sugestia, że Skoczek mógłby być kosmitą, pojawiła się od razu, gdy tylko w masowej świadomości zagościli przybysze z innych planet.
 Kim bowiem mógł być osobnik ziejący niebieskawym ogniem, ubrany w pancerz przypominający pancerz żuka, z wielkim czerwonymi oczami i szponami zamiast paznokci? To mógł być tylko kosmita.

Cóż po dziewięćdziesięciu latach można powiedzieć o tych fantastycznych historiach?
autor: Richard Lazarus

http://forumzn.katalogi.pl/Jack_na_spr%C...t1798.html