[hogan]

Musiałabym problem poznać od podszewki, czyli od jego narodzin a nawet z okresu ciąży czy Twego życia sprzed ciąży.
Wszystko może mieć swoje podłoże ale! Z natury ludzie mówią! Lepiej, gorzej, słabiej, mocniej, sepleniąc, jąkając się ale mówią!
Nie mówią, tylko niemowy a niemową Twój syn nie jest bo kilka słów mówi.
Są dwa wyjścia: zaakceptować obecny stan i odczekać aż sam zacznie mówić lub szukać źródła skąd się to wzięło.
Nauka mowy, moim zdaniem nic nie da, bo skoro on umie mówić lecz nie mówi, bo nie chce, to nauka w niczym mu nie pomoże.
Jednakże, jak ma opory w mówieniu, może być to na tle psychicznym a na tle psychicznym, może powstać taki problem
wtedy, gdy dziecko przeżyje szok emocjonalny. Jeśli wiesz o tym, że dziecko przeżyło taki szok, to nauka może przynieść
rezultaty, w co jednak, osobiście wątpię. Odczekałabym a skupiłabym się zupełnie na czym innym- na całkowitym poświęceniu
czasu dziecku, tak aby poczuł się bezpieczny i z wiekiem, zapomniał o czymś, co go blokuje.
Oczywiście, mogę się mylić, bo podkreślam! Aby zdiagnozować, musiałabym znać Twoje i Jego życie od podszewki.