02-09-2016, 16:57
Kolor czerni, został narzucony przez katolicyzm. Dawniej ludzie na pogrzeb, ubierali się w białe/ jasne kolory.
Do dziś w wielu krajach ludzie ubierają się na biało, niebiesko, czerwono a nawet na żółto.
Nie uważam za słuszne, chodzenie na pogrzeb w czerni, bo to odzwierciedla tylko jedną grupę wyznaniową a nie jest
niczym poparte przez Boga.
W savoir- vivre można się dowiedzieć, że czerń prawidłowo, jest przeznaczona dla najbliżej rodziny, to tak gwoli ścisłości.
Biblia dokładnie pokazuje o czym przede wszystkim powinniśmy pamiętać.
Dawid po śmierci syna powiedział do tych, co zdumieni patrzyli jak je zamiast pościć w żałobie:
„Skoro umarło, po cóż mam pościć? Czy zdołam sprawić, by wróciło? Ja idę do niego, lecz ono do mnie nie wróci” (2 Sam.12:23)
Albo żebyśmy przez żałobę, nie zatracili się i nie zapomnieli, że życie toczy się dalej i tak jak Dawid nie zostali zaskoczeni gdy lud wkradł
się do miasta gdy on rozpaczał po stracie syna(2 Sam. 19: 1- 8)
A dzięki obietnicy zmartwychwstania słudzy Boży ‛nie smucą się jak pozostali, którzy nie mają nadziei’(1 Ts. 4:13,14)
Do dziś w wielu krajach ludzie ubierają się na biało, niebiesko, czerwono a nawet na żółto.
Nie uważam za słuszne, chodzenie na pogrzeb w czerni, bo to odzwierciedla tylko jedną grupę wyznaniową a nie jest
niczym poparte przez Boga.
W savoir- vivre można się dowiedzieć, że czerń prawidłowo, jest przeznaczona dla najbliżej rodziny, to tak gwoli ścisłości.
Biblia dokładnie pokazuje o czym przede wszystkim powinniśmy pamiętać.
Dawid po śmierci syna powiedział do tych, co zdumieni patrzyli jak je zamiast pościć w żałobie:
„Skoro umarło, po cóż mam pościć? Czy zdołam sprawić, by wróciło? Ja idę do niego, lecz ono do mnie nie wróci” (2 Sam.12:23)
Albo żebyśmy przez żałobę, nie zatracili się i nie zapomnieli, że życie toczy się dalej i tak jak Dawid nie zostali zaskoczeni gdy lud wkradł
się do miasta gdy on rozpaczał po stracie syna(2 Sam. 19: 1- 8)
A dzięki obietnicy zmartwychwstania słudzy Boży ‛nie smucą się jak pozostali, którzy nie mają nadziei’(1 Ts. 4:13,14)


