26-02-2015, 21:49
Nie pracowałeś nigdy nad swoim charakterem pisma?
Ja w szkole podstawowej, w młodszych klasach, pisałam okropnie a najlepsze było to, że obojętnie jak długie było zdanie, to zawsze
chciałam je zmieścić w jednej linijce co wiadomo jak wyglądało, wszystko ściśnięte tak, że nie sposób było to odczytać.
Później wyrobiłam swój charakter pisma i ponoć w liceum miałam najładniejsze pismo ze wszystkich. Nie wiem, to opinia koleżanek
i profesorów. :zdziwienieke: No i w zasadzie polonistka jak potrzebowała coś przepisać, to zawsze dawała mi do przepisania.
Czasem było tak, że na lekcji j. polskiego, zamiast uczyć się, to ja coś tam jej przepisywałam.
Na studiach bywało różnie, czasem było trzeba bardzo szybko coś notować to pisałam tak, że tylko ja bym to rozczytała.
Dziś, w dobie komputerów pismo mi się popsuło ale jak wolniutko i z wielkim staraniem coś napiszę, to dorównam jeszcze pismem
jakie miałam w liceum.
Ja w szkole podstawowej, w młodszych klasach, pisałam okropnie a najlepsze było to, że obojętnie jak długie było zdanie, to zawsze
chciałam je zmieścić w jednej linijce co wiadomo jak wyglądało, wszystko ściśnięte tak, że nie sposób było to odczytać.
Później wyrobiłam swój charakter pisma i ponoć w liceum miałam najładniejsze pismo ze wszystkich. Nie wiem, to opinia koleżanek
i profesorów. :zdziwienieke: No i w zasadzie polonistka jak potrzebowała coś przepisać, to zawsze dawała mi do przepisania.
Czasem było tak, że na lekcji j. polskiego, zamiast uczyć się, to ja coś tam jej przepisywałam.
Na studiach bywało różnie, czasem było trzeba bardzo szybko coś notować to pisałam tak, że tylko ja bym to rozczytała.
Dziś, w dobie komputerów pismo mi się popsuło ale jak wolniutko i z wielkim staraniem coś napiszę, to dorównam jeszcze pismem
jakie miałam w liceum.