[polliter]

Ciekawe, że nikt z forumowiczów nie zwrócił uwagi na ten wiersz dzisiaj na czasie :

Julian Tuwim „Do prostego człowieka”

|"Gdy znów do murów klajstrem świeżym
Przylepiać zaczną obwieszczenia,
Gdy „do ludności”, „do żołnierzy”
Na alarm czarny druk uderzy
I byle drab, i byle szczeniak
W odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
Że trzeba iść i z armat walić,
Mordować, grabić, truć i palić;
Gdy zaczną na tysięczną modłę
Ojczyznę szarpać deklinacją
I łudzić kolorowym godłem,
I judzić „historyczną racją”,
O piędzi, chwale i rubieży,
O ojcach, dziadach i sztandarach,
O bohaterach i ofiarach;
Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
Pobłogosławić twój karabin,
Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba,
Że za ojczyznę – bić się trzeba;
Kiedy rozścierwi się, rozchami
Wrzask liter pierwszych stron dzienników,
A stado dzikich bab – kwiatami
Obrzucać zacznie „żołnierzyków”.
– O, przyjacielu nieuczony,
Mój bliźni z tej czy innej ziemi!
Wiedz, że na trwogę biją w dzwony
Króle z panami brzuchatemi;
Wiedz, że to bujda, granda zwykła,
Gdy ci wołają: „Broń na ramię!”,
Że im gdzieś nafta z ziemi sikła
I obrodziła dolarami;
Że coś im w bankach nie sztymuje,
Że gdzieś zwęszyli kasy pełne
Lub upatrzyły tłuste szuje
Cło jakieś grubsze na bawełnę.
Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj broniąc swej krwawicy:
„Bujać – to my, panowie szlachta! ”

Tak, za ten wiersz Tuwim również srogo oberwał i narobił sobie nim wrogów. 
Zarzucano mu, że to antypatriotyczny, antypolski wiersz napisany na zlecenie Żydów. Te reakcje zabolały Tuwima, ale zdążył się do takich reakcji przyzwyczaić, bo prawie każdym swoim wierszem robił sobie nowych wrogów.

Co do aktualności, to temat biedoty myślącej, że walczy za Boga i ojczyznę, a tak naprawdę za kolejne profity klasy bogaczy, jest zawsze aktualny. Teraz, 20, 50 i 100 lat temu.