[polliter]

Pierwszy kontakt z Tuwimem miałam jeszcze przed szkołą podstawową.
Dziadek uczył mnie Jego wierszyków, tj. Lokomotywa, Bambo, Abecadło, Pstryk, Rzepka, itd.

I wspomnienia się włączyły... przypomnę, że mój dziadek był dyrektorem szkoły, uczył ogólnie
wszystkich przedmiotów ścisłych(matematyka, fizyka, chemia) i to raczej babcia była humanistką i uczyła
mnie rosyjskiego jak też dobrych manier(w wieku 5 lat przeczytałam książkę ABC dobrego wychowania) ale
to z dziadkiem chodziłam doić krowy czy przewiązać konie i po drodze była nauka wierszy. Wszystko w formie
zabawy a więc chłonęłam jak gąbka.

Tuwim pisał wspaniałe wiersze dla dzieci. Onomatopeje w "Lokomotywie" to mistrzostwo świata i ten szacunek dla języka, słowotwórstwo, zabawa językiem... Nie ma lepszej i bardziej kształcącej lirycznej lektury dla dzieci. Jego poetycka wyobraźnia była przeogromna!
Pomyśleć, że "prawdziwi Polacy" chcieli zabronić jego wierszy mówiąc, że Żyd nie będzie swoimi wierszami wychowywał polskich dzieci (podobne zarzuty kierowano do Brzechwy), a tak się składa, że ten "Żyd" operował piękniejszą polszczyzną niż niejeden z tych "prawdziwych Polaków".