Kocham psy ale to takie psy sołtysa

A to tak. Z tym też się spotkałam. Najlepiej za darmo ale i to nie daje gwarancji, że Cię ktoś nie obgada. Tacy durni ludzie :/

Daj spokój, już nie chce mi się nawet o tym pisać.
Ogólnie, jestem z tych, co praktycznie wszystko by oddała, jeśli ktoś potrzebuje aczkolwiek tutaj gdzie
mieszkam, poznałam ludzi. Poznałam ich zamiary. Tu najchętniej każdy chciałby darmo ale jak sam, to
na swoim zdziera tyle, że włos się jeży.
Taki przykład. Miałam nowe buty na sprzedaż. Nowiutkie, tylko przymierzone i okazało się, że na lewą
nogę mi but nie wejdzie, bo mi noga puchnie a więc zapytałam znajomej czy może chce odkupić za pół
ceny. Lepsze to, niż całkiem kasę stracić, bo buty kupiłam za 700 zł. Nie, nie chciała tych butów. No bo jak
to! Dowiaduję się od drugiej osoby, że mnie obgadała, że chcę TAKIE buty sprzedać za 350 zł, że powinnam
się wstydzić. Ja nie wiem czego miałabym się wstydzić, przecież ich nie ukradłam, tylko kupiłam w firmie
Gino Rossi. Następnie widziałam, jak ona wystawiła na fejsie na sprzedaż pantofle z ceną jak za nowe a wiem, że
całe lato przychodziła w nich do pracy. Nie rozumiem tej "mentalności" ale wiem, że ludzie tu są zazdrośni, wredni, pazerni
i aby tylko wyjść na swoim a innych ogołocić. Jestem pewna, że jak zapytałaby się mnie, czy dam jej te buty, bo
ją nigdy na takie nie będzie stać. To bym jej dała, za darmo! Ale jak wiem, jacy tu są ludzie, to nie dam się
wiecznie robić w bambuko i wolę milion razy oddać komuś mniej znajomemu lub całkowicie nieznajomemu.

Szkoda tylko, że Ty jesteś stratna bo zawsze to parę groszy by wpadło do kieszeni...

Raczej ta druga opcja albo nawet sami sobie wezmą.

Izuniu w PCK bardziej potrzebujący są. Dobrze zrobiłaś, tam nikt nie będzie wydziwiać bo nie firmowe, bo kolory nie te. O ile to nie trafi za chwilę gdzieś do sklepów z używaną odzieżą

Żebym nie zapomniała, odezwij się do mnie prywatnie. Ostatnio do PCK wyniosłam 16 worków ubrań. Szkoda, że
nie pomyślałam. Wszystko nowe, nawet z metkami.

No ja mam problem właśnie z ubraniami. Jak byłam szczupła super, niestety jak wiecie przytyłam i teraz kombinuję żeby coś na siebie znaleźć. Swoje ubrania oddałam siostrzenicy bo są na nią ok. A ja zostaje z pustą szafą. Czasem uda mi się coś znaleźć ale to wszystko ryzyk fizyk bo nie wiem czy będzie na mnie dobre rozmiarowo. Tym bardziej, że metka metce nierówna

Zazwyczaj oddaję od czasu do czasu jakaś fundacja zbiera

Zazwyczaj chcę sprzedać, no bo jak dobre ciuchy a do tego zazwyczaj markowe, to dlaczego mam kasę w błoto
wyrzucać? Kiedyś nie, kiedyś jedynie oddawałam lub ewentualnie wyrzucałam ale najczęściej nic nie wyrzucałam, bo
zawsze znalazł się ktoś, kto chciał moje ciuchy. Teraz próbuję sprzedawać ale jeszcze nic mi nie udało się sprzedać.
Z ubrań oczywiście, bo jakieś inne rzeczy sprzedałam, np. coś z elektrycznych. Zastanawiam się, jak to robią inni, że
czasem jakieś dosłownie szmaty a udaje się im sprzedać a ja, po wystawieniu do sprzedaży, czekam z miesiąc a potem
rezygnuję i wywalam do PCK, bo worki zawalają mi mieszkanie.