[hogan]

Przywołaj w tej chwili 5 sytuacji kiedy w życiu byłeś smutny.

Takie podejście przydaje się, gdy znów przeżywamy coś smutnego a wtedy należy zadać sobie
pytanie, że skoro za kilka lat te smutne sytuacje nie będą miały znaczenia z teraźniejszością, to
dlaczego  teraz ma sprawiać mi smutek?

Czy to co kiedyś przeżyliśmy ma jakieś znaczenie?
Nie ma, pozostaje tylko wspomnienie i już znacznie mniej bolące niż na początku.

Starajmy się nie brać zbyt emocjonalnie smutnych sytuacji, wtedy będzie łatwiej
je nam znieść.

Czy tak potrafisz?

[ewus]

I. Śmierć bliskich, mimo tego pamięć zawsze trwa.
II. Strata ukochanego zwierzaka, mimo wielu lat do dzisiaj pamiętam jak wiele cudownych chwil spędziłam z nim na zabawie.
III. Ostra sprzeczka z przyjaciółką, wtedy zrozumiałam jak marna jest to przyjaźń, kiedy nie możesz wyrazić swojego zdania bo jest odmienne od zdania drugiej osoby- foch śmiertelny, zerwanie więzi. Wniosek: śmieci same się wynoszą i warto mieć własne zdanie a nie kłaść uszów po sobie.
IV. Sprzeczki z rodziną, nerwy i nieprzemyślane słowa ale przecież to nadal najbliższa rodzina i trzeba umieć wybaczać.
V. Ogólne dołowanie bieżącymi problemami we wszystkich aspektach życia, nauczka, że nie wszystko jesteśmy w stanie zaplanować i nie wszystko potrafimy przewidzieć/ zapobiec temu, a uczymy się całe życie.

[hogan]

Wspomniałaś o popełnianych błędach, w sensie "nauczki" i tu nasunęła mi się nowa myśl.

Dlaczego tak bardzo boimy się popełniać błędy, skoro na nich się dużo uczymy? No taki paradoks, nieprawdaż?

1. Śmierć zwierzaka
2. Śmierć zwierzaka
3. Śmierć zwierzaka
4. Śmierć zwierzaka
5. Śmierć zwierzaka

Dlaczego tak? Ano dlatego, że ludzie mają rozum na tyle rozwinięty, że często mogliby zapobiec swojej
śmierci a do tego, to zwierzęta cierpią w samotności, nie mogąc czy nie potrafiąc sobie ulżyć i dlatego
ich śmierć najbardziej mnie boli.

[Wąsatka]

Dlaczego boimy się popełniać błędy? Raczej boimy się ich konsekwencji.