[hogan]

Lidzbark Warmiński, to miasto w którym się urodziłam ale nie byłam tam przez 43 lata, do dziś.
Chciałam zobaczyć jak wyglądało mieszkanie w którym mieszkałam co prawda przez 2, 5 roku ale
pamiętam kilka szczegółów i nie myliłam się! Faktycznie szczegóły zgadzają się.

Wiedziałam, że mieszkałam blisko zamku. Wiedziałam, że z okna była widać rzekę. Nie, nie, myślałam, że
to fosa a okazało się, że to rzeka. Pamiętałam włażenie na okno, w celu wychylenia się na dużym
daszku. Nie wiedziałam co to za daszek a teraz już wiem, to altanka/ weranda nad moimi oknami
a daszek był od tej werandy.

Muszę stwierdzić, że bardzo spodobało mi się to miasto... a może to tylko sentyment? Nie wiem
ale czułam się dziś, będąc w Lidzbarku Warmińskim, jak w domu, mimo, że nikogo tam nie znam.

To ta rzeka. Z lewej strony zamek a z prawej strony rzeki, domy. Mój znajdował się aż na końcu.
Tam gdzie widać na zakolu(zakręt rzeki w prawą stronę) most na rzece. Ten most jest tuż przy
moim domu.



Tu na brzegu tego domu mieszkałam. Z lewej widać wjazd na most o którym wcześniej pisałam.

[hogan]

Mój dom widziany od tyłu. Widać na drugim piętrze daszek.



A tu widok z mego okna(byłam tam, rozmawiałam z siostrami i wpuściły mnie żebym mogła zdjęcie zrobić)

[hogan]

Widok na rzekę w lewą stronę z mostu przy moim domu.

[hogan]

Pierwsza fotka jaką zrobiłam W "Liwar"  

[Siwy]

Bardzo malownicze i "urokliwe" miejsce. Oczywiście zdjęcia to w pełni oddają. Fajnie tak wrócić do miejsc z dzieciństwa.

[bonaparte]

Na tych zdjęciach wygląda ładnie.
Jak dla mnie to wygląda na niemieckie budownictwo. Taki styl.

[hogan]

Od wielu lat, chyba od dwudziestu, wybierałam się w odwiedziny ale zawsze coś wyskoczyło
po drodze ale w końcu, udało się. I masz rację, odczucie bardzo miłe.

[Boldusia]

Dzień dobry.
Zarejestrowałam się, bo przyciągnął mnie ten temat. Jestem z Warmii, mieszkam 20 km od Lidzbarka Warmińskiego
i 20 km od Olsztyna.



Południe już poranną mgłą zasnuty,to północny wschód,ciekawe jak na południu jest?
Kawa, wspomnieniem,zapowiada się słoneczny dzień, naznaczony odpoczynkiem czy może zmęczeniem?
Obrazy, te kątem oka zaledwie widziane, zadziwiające, niezwykłe i czułe.
Jesień już ,lato- a w nim plany tak odległe i tak bliskie,
wyciszone i tak ekspresyjne, realne, niezwykłe,
choć snem się wydają.
Woda w drobinkach mgły zatrzymana,
o fenomenie odbitego światła opowiada.
Uśmiechniętą twarz słońce przemywa w jeziorze,
przegląda się w nim, przez okno wpada.
Las przybrał szatę szmaragdową, by przejść za chwilę w łagodną miętę.
Gdzieś tam, mikroskopijna ważka, mewa w locie,
jej czarno- biały kostium, dostojny przecież,
upoważnia do udziału w wystawnym bankiecie.
Piaskowe wybrzeża, łagodne i strome wzniesienia,
podmokłe bagna, dymiące torfowiska.
Słona od łez i potu jest Warmia, ale to moja Ziemia.



                            Miłego dnia.

[hogan]

To całkiem rzut beretem obecnie ode mnie, bo do Liwar(Lidzbark Warmiński) mam chyba 36 km a do Olsztyna około 50 km.

[Dorcik]

Fajny klimat fotek 
Podobaja mi się