Liczba postów: 64,553
Liczba wątków: 3,242
Dołączył: 06 Jul 2014
Reputacja:
753
Płeć: Kobieta
Lokalizacja: Gdynia- Orneta
Na kształtowanie osobowości człowieka mają wpływ nie tylko czynniki dziedziczne, jak temperament i inteligencja ale również
warunki środowiskowe, w tym kultura. To jakie wyznaczamy sobie cele oraz metody ich realizacji są uwarunkowane kulturowo.
To czy pragniemy spełnić się na polu zawodowym, czy rodzinnym w znacznym zakresie zależy od wpływów kulturowych.
A jak Ty uważasz? Czy kultura ma wpływ na Twoją osobowość?
"Tonący w kłamstwie, cynizmu się chwyta"
Hogan- Izabela
"Buzie widze w tym tenczu!"
Liczba postów: 15,296
Liczba wątków: 150
Dołączył: 24 Jul 2014
Reputacja:
439
Płeć: Mężczyzna
Odpowiem krótko, lecz zdecydowanie. Oczywiście że tak.
Na moją, jak w pytaniu. Czy to jest w każdym przypadku? Myślę że ma ogromny wpływ.
Liczba postów: 7,080
Liczba wątków: 36
Dołączył: 26 Jul 2014
Reputacja:
379
Płeć: Mężczyzna
Tak, ma wpływ ale w każdym z nas tkwi własne postrzeganie świata, własne cechy charakteru itd... A to wszystko razem wzięte nie zawsze idzie w zamierzonym kierunku. Wynikałoby że warunki środowiskowe kształtują nasze decyzje ale jest całe mnóstwo osób które zaprzeczają takim stwierdzeniom. Ludzki umysł jest bardzo przewrotny i co za tym idzie także działania ludzi są rozmaite. Po części kultura ma wpływ na osobowość ale jest wiele innych czynników które ją kształtują.
Liczba postów: 64,553
Liczba wątków: 3,242
Dołączył: 06 Jul 2014
Reputacja:
753
Płeć: Kobieta
Lokalizacja: Gdynia- Orneta
Wpływ kultury na osobowość może być dwojakiego rodzaju. Z jednej strony są to wpływy kulturowo uwzorowanego zachowania innych jednostek w stosunku do dziecka (wychowanie). Z drugiej są to wpływy pochodzące z obserwacji innych przez jednostkę
i uczenia się wzorów kulturowych. Te typy wpływów zachodzą na siebie. Pierwsze kilka lat życia jednostki ma decydujące znaczenie dla ustalenia ram jej systemów wartości – postaw. Istnieje pewna korelacja pomiędzy technikami wychowywania dzieci w różnych społeczeństwach, a typami osobowości podstawowej dorosłych. Kultura dostarcza także modeli specyficznych reakcji; proces uczenia się ich trwa przez całe życie, by dostosować zachowanie do zmieniających się ról społecznych człowieka. Przyjmując nowe wzory zgodne z systemami wartości – postawy człowiek utrwala je, co sprzyja jego zadowoleniu. Dla ludzi żyjących w zmieniającej się kulturze lub zmieniających kulturę, w której żyją, ich systemy wartości – postaw pozbawione są wzmacniania, słabną i są zagłuszane (akulturacja). Jednostka akulturowana może nauczyć się działać wg wzorów nowej kultury, lecz nigdy nie będzie odczuwać w jej terminach.
W społeczeństwie nie znajdziemy dwóch identycznych jednostek, gdyż różnice indywidualne, biorące się z różnych doświadczeń oraz różnice otoczenia, w którym dziecko było wychowywane i cały czas się uczy, mogą ułożyć się w niemal nieskończoną ilość kombinacji, skutkując różnym wpływaniem na osobowość. W różnych społeczeństwach występuje dużo takich samych typów osobowości, gdyż pomimo różnic we wzorach reakcji, określanych przez kulturę każdego ze społeczeństw, jednostki mogą mieć takie same zdolności
i podstawowe systemy wartości – postawy. Ponadto, przy tych podobieństwach mogą być kształtowane przez podobne sytuacje rodzinne i wychowanie.
Kulturę należy rozpatrywać jako dominujący czynnik w ustalaniu typów osobowości podstawowej dla różnych społeczeństw oraz różnych osobowości statusowych. Dla kształtowania osobowości danej jednostki jest ona jednym z wielu, lecz także dominującym czynnikiem.
ciekawapsychologia.com
"Tonący w kłamstwie, cynizmu się chwyta"
Hogan- Izabela
"Buzie widze w tym tenczu!"
Liczba postów: 334
Liczba wątków: 5
Dołączył: 22 Oct 2017
Reputacja:
18
Płeć: Mężczyzna
Lokalizacja: Polska
PRZEJAWEM „kultury śmierci” jest nasilanie się dzisiaj takich zjawisk, jak depresja, narkomania, aborcje, zachowania samodestrukcyjne, samobójstwa i masowe morderstwa. Profesor Michael Kearl z Wydziału Socjologii i Antropologii na Uniwersytecie Trinity w San Antonio (w stanie Teksas w USA) tak wypowiedział się o wykorzystywaniu tematu śmierci: „Z perspektywy końca XX wieku [w roku 1999] stwierdzamy, że (...) śmierć zaczyna być uważana za siłę napędową życia, rozwoju i porządku społecznego. Jest natchnieniem dla religii, filozofii, ideologii politycznych, sztuki i technik medycznych. To na niej zarabiają gazety i agencje ubezpieczeniowe, to ona urozmaica wątki filmowe, a (...) nawet zasila nasz przemysł”.
g00 8.7 3-10
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 22-10-2017, 15:22 przez
litek.)
Liczba postów: 64,553
Liczba wątków: 3,242
Dołączył: 06 Jul 2014
Reputacja:
753
Płeć: Kobieta
Lokalizacja: Gdynia- Orneta
Twoim więc zdaniem, dziś przejawiamy "kulturę śmierci"? Ale czy to ma wpływ na rozwój i wychowanie dzieci?
I czy w takim razie, zjawiska wyżej wymienione, występują tylko z tego powodu, czyli z powodu przejawiania "kultury śmierci"?
Myślę, że jest to trochę naciągane, bo ludzie o śmierci mówią i piszą od zawsze, gdyż śmierć, wpisana jest w nasze życie.
"Tonący w kłamstwie, cynizmu się chwyta"
Hogan- Izabela
"Buzie widze w tym tenczu!"