[Wąsatka]

"- Księgi drzewne... Wymyślili to w osiemnastym wieku, ale i później to była swego rodzaju rzadkość – powiedział. – A w okresie międzywojennym chyba tylko Porębski się w to jeszcze bawił. W każdym razie nie natrafiłem na żaden inny ślad. Te cztery to jego dzieło. – Z dumą położył swój skarb na blacie.

Oglądałem je z szacunkiem. Wykonane były pięknie. Skórzane okładki, skrzyneczki oszklone. Wewnątrz próbki drewna, surowego, lakierowanego, nasączonego różnymi olejami i wypolerowanego. Wszystko dokładnie opisane kaligraficznym pismem. Brzoza, dąb, jesion i klon..."  - fragment opowiadania pt. "Księgi drzewne" Andrzeja Pilipiuka.

Właśnie stąd dowiedziałam się, że istnieją takie cuda.

Księgi drzewne - "drewniane pudełka, służące jako pomoc w nauce dendrologii, szczególnie rozpowszechnione na przełomie XVIII i XIX wieku. Każde z nich wykonane było z określonego gatunku drewna. Wewnątrz znajdowały się części morfologiczne oraz opis botaniczny tegoż gatunku. Zależnie od inwencji autora danej księgi, można było w niej znaleźć także wiórki, trocinki, popiół, węgiel drzewny i inne elementy, charakterystyczne dla wybranego taksonu. Kolekcjonerzy potrafili niekiedy zgromadzić pokaźną bibliotekę drzewną, liczącą często kilka tysięcy ksiąg gatunków rodzimych, jak i tych egzotycznych" (autor Jarosław Szaban).

W Polsce księgi drzewne można oglądać w dwóch miejscach. Pierwszym (i tam byłam) jest Dom Jana Długosza w Sandomierzu (http://www.domdlugosza.sandomierz.org/skarb5.htm), a drugim Ośrodek Kultury Leśnej w Głuchowie, dokładnie w Powozowni (http://www.okl.lasy.gov.pl/aktualnosci/-...H3m6uTB72Y).

Księgi są piękne, mimo upływu czasu dobrze zachowane. Jeśli będziecie w okolicy Sandomierza lub Głuchowa, warto zobaczyć te niepowtarzalne dzieła.

[hogan]

Dziękuję Wąsatko za przybliżenie tematu i jakbym kiedy była w tamtych stronach, to z pewnością odwiedzę.
Raczej obecnie niemożliwe ale kto wie... niezmierzone są nasze drogi
Ogólnie, lubię to co jest związane z przyrodą, swego czasu, rozmawiałam z drzewami, wyczuwałam ich aurę
i wiedziałam do którego mogę się przytulić gdy miałam problemy zdrowotne czy na tle nerwowym.

[Siwy]

Szkoda że wcześniej nie wiedziałem, tyle razy w Sandomierzu byłem. Ale sprzedam, drogo, temat żonie. Jeździ również tam często z grupą sobie podobnych na szkolenia. W tzw wolnej chwili zwiedzają i takie tam wycieczki robią.
Warto to obejrzeć.

[hogan]

To ile od Żony wyłudzisz? Weź chociaż na dobrego i porządnego laptopa   :ubawa:

[przelotnyptak]

W Sandomierzu jest ich kilkadziesiąt, może ponad sto. A istaniały kolekcje mierzone tysiącami!

[Wąsatka]

Prawda Ptasiu, w Sandomierzu dużo ich mają.
Jak będziecie mieli okazję, zobaczcie koniecznie.

[hogan]

A czy Tobie było dane zobaczyć, Wąsatko?

[Wąsatka]

A czy Tobie było dane zobaczyć, Wąsatko?

Tak, nawet o tym napomknęłam w nawiasie wskazując Sandomierz.  :wink:

[hogan]

Faktycznie, przepraszam  

Czytałam całość ale może zbyt szybko i umknęło mi to, co napisałaś w nawiasie.

[mysz]

Wow...przyznam, że pierwszy raz  spotykam się z tematem ksiąg drzewnych...to prawdziwe cudeńko, aż ściągnęłam z neta, żeby zobrazować: