[ro_bot]

Nadejdzie kiedyś taka chwila,kiedy przeminiemy.
Ponoć żywi nie powinni przebywać wśród umarłych.
Jakoś ostatnio na cmentarzach czuje się dobrze,zwłaszcza pośród starych,ciekawych nagrobków.
Ostatnio w modzie jest napis"non omnis moriar“


Zapraszam do przemyśleń,dyskusji i wklejania ciekawostek architektonicznych,muzycznych i filozoficznych związanych z ostatnią drogą człowieka.

[hogan]

Hym.. w zasadzie, chciałabym coś napisać ale mam nadzieję, że nie jest to moja ostatnia droga a początek
czegoś, co jest najpiękniejsze, czyli życie wieczne.

Co do nagrobków, preferuję same tabliczki, bo mam mniej strachu w takich miejscach. :zdziwienieke:

[Amadea]

Nigdy nie lubiłam cmentarzy, nie chciałam tam chodzić, Mama mówiła mi, że będąc dzieckiem zawsze chciałam stamtąd szybko wyjść.
Mam znajomą z korzeniami cygańskimi, ona inaczej obchodzi Dzień Zmarłych - idzie na grób bliskich z rodziną (nawet daleką) i przy malutkim jedzeniu, czy kieliszku wspominają zmarłych. Oddaje tak cześć zmarłym i rozmawia o lepszym życiu na tamtym świecie, za ich dusze.
Może to lepsze, niż pójście raz w roku i zapalenie zniczy?

[hogan]

Znam ten zwyczaj Cygański i też mi się to nawet podoba, bo nie traktują umarłego, jak osobę martwą ale
jak kogoś, kto nadal jest wśród nich i siedzą, śmieją się, rozmawiają a nawet zmarłemu pytania zadają.
Niekiedy, odprawiają huczne przyjęcie.

[Amadea]

Moja znajoma mówi, że nie ucztują - ale to może tylko jej rodzina. Tak, z pewnością jest wspominać zmarłą osobę i traktować, jakby była między nami.
Rodzi się tylko pytanie - jak traktować zmarłą osobę, od której nie otrzymało się niczego dobrego, czasem wręcz odwrotnie, która dała nam tylko ból i cierpienie, czasem złamała życie, że nie można się podnieść.

[hogan]

Może nie iść w takim przypadku na grób?

[ro_bot]

Cyganie mają niezwykłe zwyczaje pogrzebowe.

A co myślicie o zwyczajach Hindusów?


Jeżeli komuś ten temat wyda się niestosowny to oczywiście usunę.

Amadeo,nie traktować.Niech jej ziemia lekką będzie.

[bonaparte]

Nie lubię chodzić na cmentarze. Na wszystkich świętych zawsze gdzieś wyjezdzam dalej i nie muszę chodzić na cmentarze.

[ro_bot]

Czasem też bym chętnie schował głowę w piasek Bonapqarte jak struś.

[hogan]

Roboicku, to niekoniecznie musi być chowanie głowy jak struś. Na przykład ja, nie chodzę bo nikogo tam
nie mam, nikogo z pochowanych a Ci co odeszli z dalszej rodziny, są poza moim zasięgiem.
W młodszym wieku, jako zastępowa w harcerstwie dwóch swoich drużyn, chodziłam dość często, bo czyściliśmy
zapomniane groby.