Ocena wątku:
  • 15 głosów - średnia: 2.67
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Muzyka filmowa.
#51

Zdecydowanie wolę książkę od filmu Polańskiego.

"To, co dajesz, Momo, pozostaje twoje na zawsze; 
to, co zachowujesz, jest na zawsze stracone!"



Odpowiedz
#52

(21-12-2016, 23:56 )Wąsatka napisał(a):  Zdecydowanie wolę książkę od filmu Polańskiego.

Przeważnie tak to działa,że jak przeczytamy ksiażkę to film nie spełnia naszych oczekiwań względem niej.Coś tam sobie wyobraziliśmy i trudno reżyserom tym wyobrażeniom dogodzić.
Trza uwzględnić,że producenci filmowi są ograniczeni nakładami finansowymi i wytycznymi sponsorów.Ciekawy pomysł na odrębny temat ubawa
Jeszcze z twórczości Kurylewicza coś wrzucę i pomyślę nad kolejną rozrywką dla Kordialnych.

W życiu nie chodzi o to, by przeczekać burzę a o to, by nauczyć się tańczyć w deszczu.

Odpowiedz
#53

(26-12-2016, 0:15 )ro_bot napisał(a):  
(21-12-2016, 23:56 )Wąsatka napisał(a):  Zdecydowanie wolę książkę od filmu Polańskiego.

Przeważnie tak to działa,że jak przeczytamy ksiażkę to film nie spełnia naszych oczekiwań względem niej.Coś tam sobie wyobraziliśmy i trudno reżyserom tym wyobrażeniom dogodzić.

To nawet nie to. Książka wzbudziła silniejsze emocje. Reżyser ma prawo zmieniać wedle swojego zamysłu. W przypadku "Dziecka Rosemary" Polański nie miał pojęcia, że może wprowadzić zmiany. Moim zdaniem nie pokazał ważnych (dla mnie) kwestii zawarych w książce.


"To, co dajesz, Momo, pozostaje twoje na zawsze; 
to, co zachowujesz, jest na zawsze stracone!"



Odpowiedz
#54

Ani filmu ani ksiązki. I mam luzik.
Odpowiedz
#55

Czasami zaniesie mnie w elektroniczne brzmienia.

"To, co dajesz, Momo, pozostaje twoje na zawsze; 
to, co zachowujesz, jest na zawsze stracone!"



Odpowiedz
#56

Uwielbiam tą piosenkę. Pochodzi ona z filmu "Człowiek bez przeszłości", gorąco polecam. Dobrze, że nie znam fińskiego, bo tekst nie jest taki wesoły. muza

"To, co dajesz, Momo, pozostaje twoje na zawsze; 
to, co zachowujesz, jest na zawsze stracone!"



Odpowiedz
#57

A ja ulwiębiam tę

Dzieło Francisco Tárregi wykorzystane w filmie Pola śmierci Rolanda Joffé.

W życiu nie chodzi o to, by przeczekać burzę a o to, by nauczyć się tańczyć w deszczu.

Odpowiedz
#58

Wzruszyłam się na koniec filmu i w środku też. wsydzamsie

"To, co dajesz, Momo, pozostaje twoje na zawsze; 
to, co zachowujesz, jest na zawsze stracone!"



Odpowiedz
#59

Jeszcze jeden kawałek.

"To, co dajesz, Momo, pozostaje twoje na zawsze; 
to, co zachowujesz, jest na zawsze stracone!"



Odpowiedz
#60

Muszę jeszcze raz zobaczyć "Piknik pod wiszącą skałą".

"To, co dajesz, Momo, pozostaje twoje na zawsze; 
to, co zachowujesz, jest na zawsze stracone!"



Odpowiedz


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości