[FigGa]

USA: W Detroit sataniści odsłonili posąg Baphometa. Protesty i "przyjęcie powitalne na cześć zła"


W sobotę w Detroit w stanie Michigan odsłonięto pomnik satanistycznego bóstwa, Baphometa. Akcja wywołała protesty kilkuset chrześcijan. Ale tyle samo osób przyszło posąg zobaczyć. Krzyczeli "Chwała szatanowi!"

Posąg przedstawia Baphometa. To czczony przez okultystów człowiek z głową kozła i skrzydłami. Jedni uważają go za diabelskie bóstwo czy antychrześcijańskiego demona. Inni za symbol dualizmu świata.

Baphomet z Detroit siedzi na tronie. U jego kolan umieszczono figury dwojga uśmiechniętych dzieci. Posąg został odsłonięty w sobotę tuż przed północą. Dwóch mężczyzn z gołymi torsami zerwało z niego białe płótno, po czym namiętnie się pocałowało.




wyborcza.pl

[hogan]

Miałoby to oznaczać, że to "bóg" pedałów   :zdziwienieke:

[FigGa]

no właśnie tego ostatniego zdania za bardzo nie rozumiem,no ale cóż ... być może właśnie tak jest

[hogan]

Na logikę biorąc, sama nazwa demona kojarzy się z batystami.

A co mówią o tym w sieci?


Baphomet (Bafomet) – enigmatyczna postać z głową kozła, pojawiająca się wiele razy w historii okultyzmu. Od Templariuszy przez masonerię aż po współczesne szkoły okultyzmu, Baphomet nigdy nie przestawał wzbudzać kontrowersje. Skąd jednak pochodzi i jakie jest jego prawdziwe znaczenie?






Zdjęcie te wkleiłam jako ciekawostkę, że na pomniku Washington, ma prawie identyczną pozę jak ów Baphomet.

Jego imię pojawia się wiele razy w historii zachodniego okultyzmu. Najwcześniejsze zapiski jego imienia odnotowujemy w dokumentach z XI wieku. Dzisiaj kojarzymy go ze wszystkim co okultystyczne; magią rytualną, czarownicami, satanizmem i naukami ezoterycznymi. Dodatkowo stał się on popularną personą w naszej popkulturze, wszędzie tam gdzie wspomina się o okultyzmie.

Najbardziej znane przedstawienie Baphometa znajduje się w pracy Eliphasa Leviego“Dogme et Rituel de la Haute Magie“ z roku 1897, książce o dużym znaczeniu dla współczesnych okultystów. Co przedstawia ta kreatura? Jakie są znaczenia symboli znajdujących się wokół? Dlaczego jest on dla nich taki ważny? Aby odpowiedzieć na te pytania musimy cofnąć się trochę w przeszłość poszukując jego pierwowzorów. Poszukamy tej postaci w historii a także w naszej pop kulturze.

Geneza imienia

Jest kilka teorii odnośnie genezy jego imienia. Najpopularniejsza głosi że jest to celowo zmienione w języku starofrancuskim imię Mahometa (tak piszemy je po polsku, ale również w łacinie -Mahomet) – głównego proroka Islamu. Rycerze z zakonu Templariuszy spędzili mnóstwo czasu na bliskowschodnich ziemiach w czasach Krucjat, dzięki czemu zapoznali się z naukami arabskich mistyków. Przyjmuje się w tej teorii że Templariusze przywiezli do Europy wiedzę z której wywodzi się współczesny zachodni okultyzm; połączenie gnostycyzmu, alchemii, kabały i magii hermetycznej (od greckiego Hermesa). Kontakty z muzułmanami i czczenie Baphometa stały się podstawą oskarżeń które wysunął przeciwko nim Kościół (dzień pojmania Templariuszy, piątek – 13.10.1307 jest przyczyną powstania zabobonu o pechowym piątku 13-tego).  Mamy więc tutaj kilka przykładów łączenia się Baphometa z postacią Mahometa i Islamu w ogóle, nie jest to jednak jedyna teoria dotycząca jego imienia.

Eliphas Levi, francuski okultysta (prawdziwe imię Alphonse Louis Constant, wyuczony w kabale przez Jezuitów)który stworzył słynne przedstawienie Baphometa twierdził że wziął jego imię z kabalistycznego systemu kodowania:

“Imię Baphometa Templariuszy (Baphomet) które powinno wymawiać się tak jak w kabale do tyłu, skomponowane jest z trzech skrótów: Tem. ohp. AB., Templi omnium hominum pacts abbas, “Ojciec świątyni pokoju wszystkich ludzi”.

Arkon Daraul, autor i nauczyciel tradycji i magii, twierdził że Baphomet pochodzi z arabskich słów Abu fihama(t), oznaczających “Ojciec Zrozumienia”. 2

Dr. Hugh Schonfield znany z badań nad zwojami Biblii znad Morza Martwego stworzył jeszcze inną teorię. Schonfield zajmujący się również kabałą i studiujący żydowskie pismo szyfrowe (Atbash), które wg niego użyte zostało w niektórych zwojach znad Morza Martwego, twierdził że słowo Baphomet można rozszyfrować dzięki Atbash. Miało ono ukrywać greckie „Sophia (Sofia)” oznaczające „wiedza” a także „bogini”.

Skąd się wywodzi?

Współczesne przedstawienie Baphometa wydaje się mieć korzenie w kilku antycznych kulturach, przede wszystkim w przedstawieniach pogańskich bożków. Posiada on cechy różnych bóstw z Egiptu, północnej Europy, Indii. Mitologie wielu starożytnych kultur zawierają w sobie opisy „rogatych”. W teorii jungowskiej Baphomet jest kontynuacją archetypu rogatego boga, konceptu który ma znajdować się głęboko w naszej podświadomości. Do Cernunnos, Pan, Hathor, Diabeł (wg chrześcijaństwa) i Baphomet pochodzą z tych samych zródeł?)

Celtycki Cernunnos przedstawiany jest z jelenim porożem na głowie, siedzący w pozycji lotosu, w podobny
 sposób w jaki przedstawił Baphometa Levi. Nie wiemy zbyt dużo o Cernunnosie lecz przedstawia się go
 jako bóstwo płodności i natury


W Brytanii inną wersją Cernunnosa był Herne. Rogaty bóg przypominający Satyra, trzymający fallusa i siedzący w kolejnej
pozycji przypominającej nam Baphometa.


Pan (Satyr) był ważnym bóstwem w Grecji. Bożek natury przedstawiany był z rogami na głowie i nogami kozła.
Podobnie jak Cerenunnos jest bóstwem fallicznym a jego zwierzęce cechy mają odpowiadać gwałtownej
 naturze mężczyzn i pędowi do prokreacji.

Ciąg dalszy w następnym poście.

[hogan]

Papież Sylwester II i diabeł (1460). Średniowieczny chrześcijański diabeł posiada znane nam już

cechy fizyczne pogańskich bożków, które miały być zródłem inspiracji dla jego przedstawień.

Karta Diabła z Marsyliańskiego Tarota (XV wiek). Przedstawia diabła ze skrzydłami, rogami, piersiami i ułożeniem

ramion przypominającym Baphometa Leviego.

Robin Good-Fellow (Puck) jest mitycznym stworzeniem, personifikacjom duchów ziemi.

Powyżej widzimy jego przedstawienie z wieloma atrybutami Baphometa, otoczonego przez wiedzmy (1629).
[url=https://radtrap.files.wordpress.com/2011/12/b5.jpg][/url]

[hogan]

Obraz Goyi z 1821, Sabat. Przedstawia on czarownice zebrane wokół Szatana, przedstawionego
jako poł człowieka, pół kozła.



Przypominająca Baphometa postać z katedry Notre-Dame-de-Paris Cathedral, zbudowanej
zresztą przez Templariuszy (z których wywodzą się Budowniczowie Katedr, Wolno murarstwo – Masoneria).

Baphomet Eliphasa Leviego


Baphomet z książki Leviego Dogmes et Rituels de la Haute Magie (Dogmaty i Rytuały Wysokiej Magii) czyli
 ten którego znamy dzisiaj.

W 1861 Eliphas Levi umieścił w swojej Dogmes et Rituels de la Haute Magie najsłynniejszy rysunek Baphometa: skrzydlatego humanoida z głową i racicami kozła, piersiami i oświecającą pochodnią między rogami. Posiada on wiele fizycznych cech wspólnych z pogańskimi bóstwami przedstawionymi powyżej. Ma też kilka innych ezoterycznych symboli o których pisał Levi:

“Kozioł na pierwszym planie ma znak pentagramu na czole (…), jego ręce układają się w znak Hermetyzmu, jedną wskazuje na biały księżyc Cheseda, drugą na czarny księżyc Geburah (Chesed i Geburah, sefiroty z kabały). Znak ten oznacza perfekcyjną harmonię miłosierdzia i sprawiedliwości. Jedno z jego ramion należy do kobiety, drugie do mężczyzny tak jak ramiona obojnaka Khunratha, atrybuty które musimy połączyć z naszym kozłem ponieważ są jednym i tym samym symbolem. Płomień inteligencji dający blask pomiędzy jego rogami jest magicznym światłem uniwersalnej równowagi, obrazem duszy wzniesionej ponad materią, jako płomień, jednocześnie związanej z materią, świeci ponad nim. Obrzydliwa głowa bestii wyraża ohydę grzesznika, jego w pełni odpowiedzialną część która musi ponieść karę; ponieważ dusza jest niewrażliwa zgodnie ze swoją naturą i może cierpieć tylko wtedy gdy się zmaterializuje. (Różdzka?) stojąca zamiast penisa symbolizuje życie wieczne, ciało pokryte łuskami wodę, półkole nad nią atmosferę (…) Ludzkość reprezentowana jest przez dwie piersi i obojnacze ramiona tego sfinksa nauk okultystycznych.”

W opisie Leviego Baphomet zawiera w sobie kuluminację procesu alchemicznego – unię przeciwnych sobie sił tworzących Astralne Światło – podstawę magii i – ostatecznie – oświecenia (illuminacji).

Uważne spojrzenie na detale uświadamia nam że każdy symbol posiada swoją przeciwwagę. Baphomet sam w sobie jest obojnakiem zawierającym cechy obu płci: kobiece piersi i różdzkę reprezentującą fallusa. Koncept obojnactwa jest bardzo ważny w filozofii okultyzmu, reprezentuje on bowiem najwyższy stopień wtajemniczenia na drodze do „stania się Bogiem”.

Fallus Baphometa jest tak naprawdę Kaduceuszem Hermesa, różdzką oplecioną przez dwa węże. Ten starożytny symbol reprezentuje magię hermetyczną od wieków. W ezoteryce reprezentuje on aktywację czakr, od czakry najniższej wzdłuż rdzenia kręgowego aż do szyszynki, przy użyciu energii węża (Wąż Kundalini) lub Światła Astralnego.


Kaduceusz jako symbol aktywacji czakr.

Nauka jest prawdziwa tylko dla tych którzy uznają i zrozumieją [naszą] filozofię i religię; proces ten zakończy się powodzeniem tylko dla Adepta który osiągnie suwerenność woli i zostanie Królem elementarnego świata: dla wielkiego agenta (operacji) Słońca, jest to siła opisana w Symbolu Hermesa, szmaragdowej tablicy; jest to uniwersalna moc magiczna, duchowa, wybuchowa, motywująca siła; jest to (Od?) dla Hebrajczyków, a światło astralne dla innych.

W nim to jest tajemny ogień, żyjący i filozoficzny, o którym wszyscy hermetyczni filozofowie mówią z tajemniczą powściągliwością: Uniwersalne Nasienie, sekret który trzymają dla siebie i który prezentują tylko pod postacią Kaduceusza Hermesa.

Albert Pike, Morals and Dogmas

Baphomet jest zatem symbolicznym odwzorowaniem alchemicznej Wielkiej Pracy, gdzie odmienne i przeciwległe sobie siły łączą się perfekcyjnie tworząc Światło Astralne. Ten alchemiczny proces Levi prezentuje w swoim obrazku poprzez wyrazy Solve i Coagula (rozpuszczanie i koagulacja). Będące swoim przeciwieństwem, rozpuszczanie (zamiana ciała stałego w płynne) i koagulacja (zamiana płynnego w stałe) są dwoma podstawowymi procesami w alchemii – która dąży do zamiany kamienia w złoto, co w ezoteryce jest synonimem zamiany profana (nieświadomego) w oświeconego (illuminowanego). Te dwa procesy znajdują się na ramionach wskazujących dwa różne kierunki, co tylko uwydatnia ich przeciwległą naturę.

Ramiona te formują również „znak Hermetyzmu” – wizualną reprezentację hermetycznego aksjomatu „Jak Wyżej Tak I Na Dole”. Powiedzenie te zawiera w sobie wszystkie nauki i cele Hermetyzmu, gdzie mikrokosmos (człowiek) jest jak makrokosmos (wszechświat). Co za tym idzie, zrozumienie jednego oznacza zrozumienie drugiego. Te Prawo Zgodności wywodzić się ma ze Szmaragdowych Tablic Hermesa Trismeqistosa: 

“Dlatego to co jest poniżej koresponduje z tym co jest powyżej, i to co jest powyżej koresponduje z tym co jest poniżej, po to by dokonały się cudy (Jedynej Rzeczy)”.

Mistrzostwo w tej życiowej sile, Świetle Astralnym, jest tym co współcześni okultyści nazywają magią.



Karta Maga w Tarocie przedstawiające hermetyczne prawo „Jak Powyżej Tak I Na Dole”

“Praktykowanie magii – nieważne białej czy czarnej – zależne jest od umiejętności adepta w kontroli uniwersalnej siły życiowej – którą Eliphas Levi nazwał wielkim magicznym agentem lub astralnym światłem. Poprzez manipulacje tych fluidów tworzony jest fenomen transcendencji. Słynny hermafrodytyczny Kozioł z Mendes był stworzeniem skomponowanym tak by symbolizować te astralne światło. Jest identyczny z Baphometem, bóstwem ludzi wtajemniczonych w ceremonialną magię, Templariuszy którzy przejęli go prawdopodobnie od Arabów.” 6.

Każde z ramion Baphometa wskazuje na odmienne przedstawienia księżyca, które Levi nazywa Chesed i Geburah (Gewura) – dwa przeciwstawne sobie koncepty wzięte z żydowskiej kabały. W kabalistycznym Drzewie sefirot Chesed jest twórczą i męską siłą, zaś Gewura niszczy formy jakie może przyjmować energia. Te dwie sefiroty są sobie przeciwstawne i tak jak w życiu trzeba znaleźć pomiędzy nimi kompromis.

Najbardziej rozpoznawalną cechą Baphometa jest oczywiście jego koźla głowa. Ta szkaradna głowa reprezentuje zwierzęcą i grzeszną duszę człowieka, jego egoistyczne cechy i podstawowe instynkty. Przeciwstawna duchowej naturze człowieka (symbolizowanej przez „światło oświecenia” na jego głowie) jest ukazywana jako niezbędna część ludzkiej dualistycznej natury, gdzie zwierzę i duch muszą połączyć się w harmonijną jedność. Można też się spierać czy groteskowy wygląd Baphometa nie ma za zadania odstraszania i trzymania niewtajemniczonych profanów z dala od ezoterycznej symboliki.

W tajnych stowarzyszeniach
Mimo że najsłynniejsze przedstawienie Baphometa powstało w roku 1861, imię tego idola krąży w tajnych stowarzyszeniach i kręgach okultystycznych od ponad tysiąca lat. Pierwsza zapisana wzmianka o Baphomecie jako części okultystycznego rytuału pochodzi z ery Templariuszy.

[hogan]

Templariusze




Baphomet podczas rytuału Templariuszy wg. Leo Taxila.
Powszechnie akceptowanym przez badaczy okultyzmu faktem jest że Baphomet był ważną cześcią rytuałów Templariuszy. Pierwsza wzmianka o nim znajduje się w liście krzyżowca Anselma z Ribemont (1098 r.)

“O świcie dnia następnego zawołali głośno wzywając Baphometa podczas gdy my w ciszy modliliśmy się w naszych sercach do Boga; wtedy zaatakowaliśmy i wypchnęliśmy ich za mury.”

Podczas procesu Templariuszy w 1307, gdy torturowano ich na polecenie króla Filipa IV, imię Baphometa wspomniano jeszcze kilka razy. Podczas gdy część Templariuszy zaprzeczała jego istnieniu, reszta opisywała go jako odciętą głowę, kota lub głowę z trzema twarzami.

Podczas gdy książki przeznaczone dla masowego odbiorcy zaprzeczają powiązaniom Templariuszy z Baphometem, twierdząc że oskarżenia sfabrykował Kościół, praktycznie wszyscy znani twórcy współczesnego okultyzmu (którzy napisali książki przeznaczone dla adeptów) twierdzą inaczej. W rzeczywistości idol ten często nazywany jest „Baphometem Templariuszy”.

“Czy Templariusze naprawdę czcili Baphometa? Czy składali hańbiące pozdrowienia pośladkom kozła Mendes? Czym był naprawdę sekret który zagrażał Kościołowi, a następnie został zniszczony tak by nikt więcej go nie poznał? Nie bądz zbyt łaskawy w osądach; są oni bowiem winni wielkiej zbrodni; ukazali oczom profanów sanktuarium antycznej inicjacji. Zebrali się ponownie i podzielili się owocami z drzewa wiedzy, po to by stać się panami świata. Zarzut im uczyniony jest znacznie starszy i poważniejszy niż ten z trybunału papieża i króla, „ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz, niechybnie umrzesz” jak rzekł Bóg w Księdze Rodzaju.

(…)
Tak, w naszym głębokim przekonaniu, Mistrzowie zakonu Templariuszy czcili  Baphometa i kazali czcić go swoim nowo zainicjowanym; tak, istniały w przeszłości i mogą istnieć i teraz, zgromadzenia na których pojawia się ta figura, siedząca na tronie z płonącą pochodnią między jej rogami. Jednakże jego wielbiciele nie uważają go, tak jak my, za diabła: przeciwnie, dla nich jest to bóstwo Pan, bóg naszej współczesnej filozofii, bóg szkół teurgicznych z Aleksandrii i neoplatonizmu, bóg Lamartine i Victora Cousina, bóg Spinoza i Platona, bóg prymitywnych szkół gnostyckich, Chrystus wygnanych kaznodziei (…)”

[hogan]

Masoneria

Niedługo po puszczeniu w obieg ilustracji Leviego, francuski pisarz i żurnalista Léo Taxil stworzył serię pamfletów i książek demaskujących masonerię, oskarżając loże masońskie o czczenie diabła. W centrum jego oskarżeń znajdował się Baphomet, opisywany przez niego jako obiekt ich kultu.


“Les mystères de la franc-maçonnerie” (Tajemnice masonerii) zarzucały masonom satnizm i kult
 Baphometa. Prace Taxila pobudziły gniew katolików.


Okładka książki “Les mystères de la franc-maçonnerie” przedstawiająca masoński rytuał na cześć Baphometa.


Anty-masoński rysunek publicysty Abela Clarina de la Rive, 1894.

W 1897 roku, po wzbudzeniu sporego zamieszania swoimi rewelacjami o masonerii, Leo Taxil zwołał konferencję prasową na której ogłosił że wiele z jego informacji było sfabrykowanych. Od tego czasu seria ta często nazywana jest “Léo Taxil Hoax”(Oszustwo Leo Taxila). Można się zastanawiać czy wyznanie Taxila nie było na nim przypadkiem wymuszone.

Niezależnie od prawdziwych przyczyn, Baphomet łączony jest z lożami z powodu swej symboliki, jest idolem będącym alegorią dla zgłębiania ezoterycznej wiedzy. Mason Albert Pike pisał że Baphomet nie jest obiektem kultu w masonerii, lecz symbolem którego znaczenie powinno wyjawić się dopiero na wyższych stopniach wtajemniczenia.

“Absurdem jest myśleć że człowiek intelektu mógłby czcić potwornego idola nazywanego Baphometem, lub uznawać Mahometa za natchnionego proroka. Ich symbolizm, wymyślony wieki temu, [do ukrycia swej wiedzy], był oczywiście źle zinterpretowany przez tych którzy nie byli adeptami a dla ich wrogów wydawało się to panteizmem. (…) Symbole ludzi mądrych zawsze stają się idolami dla ignoranckich tłumów. To w co Przywódcy Zakonu naprawdę wierzą i nauczają, jest przekazywane adeptom poprzez wskazówki dawane na kolejnych stopniach wtajemniczenia w masonerii i poprzez symbole które rozumieją tylko adepci.” 

Aleister Crowley
Brytyjski okultysta Aleister Crowley urodził się 6 miesięcy po śmierci Eliphasa Leviego, co wzbudziło w nim przekonanie iż jest jego reinkarnacją. Między innymi dlatego Crowley znany był wśród innych członków O.T.O, tajnego stowarzyszenia które spopularyzował, jako „Baphomet”.


Zdjęcie Crowleya podpisane przez niego „Baphomet”.
Crowley tak wyjaśniał etymologię nazwy Baphomet w swojej książce z 1929 roku, The Confessions of Aleister Crowley:

“Wziąłem sobie imię Baphomet jako pseudonim w O.T.O. Przez ponad 6 lat starałem się znalezć poprawną wymowę tego imienia. Wiedziałem że musi składać się z 8 liter oraz że numeryczne i literalne odnośniki muszą wyrażać znaczenie tego imienia w taki sposób, by zgadzało się to z wiedzą uczonych o nim, oraz by rozwiązać kwestie sporne, co do tej pory nie udało się archeologom… Jedną z teorii o imieniu jest to że reprezentuje ono słowa???? ?????? Chrzest mądrości; inna że jest to wypaczenie tytułu „Ojciec Mitra”. Przyrostek R wspiera późniejszą teorię. Zsumowałem słowo tak jak wymawia je (Czarownik?). Wyszło 729. Ta liczba nigdy mi jeszcze nie wyszła w moich kabalistycznych obliczeniach, stąd nic dla mnie nie znaczyła. Jest to 9 do sześcianu. Słowo ??????, mistyczny tytuł dany Piotrowi przez Chrystusa, kamień węgielny Kościoła, ma tą samą wartość. Jak na razie (Czarownik) wykazał wspaniałe właściwości! Wyjaśnił etymologiczne problemy i pokazał dlaczego Templariusze nadali swemu idolowi imię Baphomet. Baphomet był Ojcem Mitrą, kamieniem, sześcianem, kamieniem węgielnym [ich] Świątyni.” .

Baphomet jest ważną figurą w Thelemie, mistycznym systemie który Crowley stworzył na początku XX wieku. W jednym ze swych najbardziej znanych dzieł  Magick, Liber ABA, Book 4, Crowley opisuje Baphometa jako boskiego obojnaka:

“Diabeł nie istnieje. Jest to fałszywa nazwa wymyślona przez Czarnych Braci do stworzenia jedności w ich ignoranckim nieładzie. Diabeł posiadający [taką jedność] byłby Bogiem… Diabeł, jest historycznie każdym Bogiem którego pewni ludzie nie lubią… Ów wąż, SZATAN, nie jest wrogiem Człowieka, lecz tym który stworzył z nas Bogów, znających Dobro i Zło; rzekł „Poznaj siebie!” i wtajemniczył. Jest „Diabłem” z Księgi Thotha, a jego znakiem jest Baphomet, Obojnak będący hieroglifem mistycznej doskonałości… Jest Życiem i Miłością. Jego literą jest ayin, OKO, więc jest Światłem; jego zodiakiem jest Koziorożec, ten skaczący kozioł którego atrybutem jest Wolność.”

Ecclesia Gnostica Catholica, kościelna odnoga Ordo Templi Orientis (O.T.O.), w czasie swych gnostyckich mszy intonuje „I wierzę w Węża i Lwa, Tajemnicę Tajemnic, a jego imieniem jest BAPHOMET.” Baphomet uznawany jest za unię Chaosu i Babalon, męskiej i żeńskiej energii, fallusa i łona.

[hogan]

Kościół Szatana

Technicznie rzecz biorąc Kościół Sztana Antona Laveya nie jest tajnym stowarzyszeniem, lecz pozostaje wpływowym zakonem okultystycznym. Założony w 1966 przyjął Sigil Baphometa jako swój oficjalny znak.



Sigil Baphometa, oficjalny symbol Kościoła Szatana przedstawiający Kozła z Mendes w środku
odwróconego pentagramu.

Sigil ten został zapewne zainspirowany ilustracjami z książki Stanislasa de Guaita’sa La Clef de la Magie Noire (Klucz do Czarnej Magii).


La Clef de la Magie Noire (1897)

Wg Antona Laveya Templariusze czcili Baphometa będącego symbolem Szatana. Baphomet jest ważnym elementem rytuałów Kościoła Szatana, zazwyczaj umieszczany jest nad ołtarzami.

Oto jak Lavey pisze o Baphomecie w swej Biblii Szatana:

“Symbol Baphometa był dla Templariuszy reprezentacją Szatana. Przez wieki symbol ten był używany i nazywany w różny sposób. Był to Kozioł z Mendez, Kozioł Tysiąca Młodych, Czarny Kozioł, Kozioł Judasza i przede wszystkim Kozioł ofiarny.

Baphomet reprezentuje Potęge Ciemności połączoną z płodnością kozła. W swej czystej formie pentagram działa jako kompas człowieka wskazujący pięć kierunków – trzy wskazujące w górę, dwa w dół – symbolizują one duchową naturę człowieka. W satanizmie także używany jest pentagram, ponieważ jednak satanizm reprezentuje pierwotne instynkty człowieka, przeciwne duchowej naturze, pentagram jest odwrócony by w pełni zapisać w sobie głowę kozła – jego rogi reprezentujące podwójną naturę, przekornie sterczące w górze; pozostałe trzy punkty są odwrócone, [zaprzeczając Trójcy]. Hebrajskie pismo umieszczone wokół, wzięte z Kabały, wymawia się jako „Leviatan”, wąż morskich otchłani, identyfikowany z Szatanem.”

[hogan]

Popkultura

Głównie dzięki Crowleyowi i Laveyowi Baphomet stał się dość popularny w naszej popkulturze. W wielu przypadkach, jak np. kapel metalowych, odniesienia są raczej oczywiste:







Rammstein – okładka płyty Pussy (widoczne odwołania do androgynii oraz hermetycznego „jak powyżej tak i na dole”)

W mainstreamowej (korporacyjnej) pop kulturze odniesienia do Baphometa są dużo bardziej ogólnikowe i „pudrowane”. Skierowane są do młodych odbiorców, lecz nie zrozumiane przez większość gdyż potrzebna jest odpowiednia wiedza by je zauważyć.




Konkluzja

Baphomet jest połączeniem symboli i alchemicznych celów które mają być osiągnięte poprzez unię przeciwstawnych sobie sił. Okultyści wierzą że poprzez kontrolę życiowej energii są w stanie korzystać z magii i osiągnąć duchowe oświecenie. Baphomet Leviego zawiera szereg symboli odwołujących się do kundalini – wężowej energii – gdzie dojść ma do aktywacji szyszynki, znanej też jako „trzecie oko”. Baphomet jest symbolem. Jest Reprezentacją tego okultystycznego procesu (illuminacji).

Z czasem symbol ten jednak zaczął reprezentować znacznie więcej. W zależności od punktu widzenia, Baphomet stał reprezentacją wszystkiego co dobre i złe w okultyzmie. Jest to uniwersalny Kozioł Ofiarny, twarz czarnoksięstwa, czarnej magii i satanizmu. Ta dość groteskowa i nieprzyjemna twarz napędzała tylko swą niesławę i nigdy nie przestała oburzać zorganizowanych religii, a także przyciągać do siebie tych którzy się przeciwko nim buntowali.

Stając się szeroko znany w popkulturze, obraz Baphometa używany jest teraz jako symbol całego okultyzmu i rytualizmu. Pojawia się on dzięki korporacyjnym mediom, należącym do tajnych stowarzyszeń, w najdziwniejszych i najmniej spodziewanych miejscach, gdzie młody widz nie jest w stanie poznać jego prawdziwego znaczenia i pochodzenia. Czy Baphomet więc nie jest ostatecznie symbolem władzy okultystycznej elity nad ignoranckimi masami?

Po wiekach mitów, oszustw, propagandy i dezinformacji po obu stronach tego spektrum, czy możemy w pełni odpowiedzieć na pytanie „Kim jest Baphomet?” Czy jest to symbol Szatana czy duchowego oświecenia? Symbol dobra czy zła? Odpowiedzi leżą w nim samym: jest to jedno i drugie. W egipskiej mitologii, Thot Hermes był siłą mediacyjną pomiędzy dobrem a złem, dbającą o to by żadna z tych sił nie zdobyła przewagi. Baphomet pokazuje wypełnienie tego kosmicznego zadania na małą skalę. Gdy osiągnie się perfekcyjną harmonię wewnątrz siebie, okultyści kierują jedną ręke w górę, drugą w dół i wypowiadają hermetyczne kredo znane im od mileniów: „Jak Powyżej Tak I Na Dole”.

 

1. Eliphas Levi, Dogmes et Rituels de la Haute Magie ↩
   
2. Arkon Daraul, A History of Secret Societies ↩
   
3. Eliphas Levi, Dogme et Rituel de la Haute Magie ↩
   
4. Albert Pike, Morals and Dogma ↩
   
5. English translation of the Emerald Tablet ↩
   
6. Manly P. Hall, The Secret Teachings of All Ages ↩
   
7. Malcom Barber and Keith Bate, Letters from the East: Crusaders, Pilgrims and Settlers in the 12th-13th Centuries ↩
   
8. Op. Cit. Levi ↩
   
9. The Confessions of Léo Taxil, April 25 1897 ↩
   
10. Albert Pike, Morals and Dogma ↩
    
11. Aleister Crowley, The Confessions of Aleister Crowley ↩
    
12. Aleister Crowley, Magick, Liber ABA, Book 4 ↩
    
13. Helena and Tau Apiron, “The Invisible Basilica: The Creed of the Gnostic Catholic Church: An Examination” ↩Anton Lavey, The Satanic Bible ↩
    

radtrap.wordpress.com