[FigGa]

Spooko. Ja te zdjęcia też mamy na fb i ig, wiec jak by miał ktoś z kraść, to zrobił by to już dawno :lol:

[hogan]

No ok, jak uważasz

[mysz]

Figo, fajne robisz fotki , ciekawe ujęcia...najbardziej podoba mi się fotka z ulicznym oświetleniem...a jeszcze najbardziej podoba mi się
Twój synek, świetny maluszek...a na zdjęcie ślimaka i wybitych szyb, to chyba nałożona metoda drgania?...
brawo, brawo

[FigGa]

Powiem szczerze, że ślimaka i szyby robiłam jak miałam egzamin zawodowy. Miałam wtedy jeszcze lustrzankę i było to pięć lat temu. I nie pamietam ani jaką miałam przesłane ani czas ani w jakim programie robiłam i jakich efektów użyłam ;D

[Siwy]

...a na zdjęcie ślimaka i wybitych szyb, to chyba nałożona metoda drgania?...

Można to przenieść, ale tak celem przypomnienia. W takiej fotografii co ja robiłem, było by trochę kopiowania i jeszcze.....
Tu pewnie cos w rodzaju reliefu, czyli pozytyw i negatyw na blonie graficz  lekko przesuniete i kopiowanie na oryginal.
Ale jak rozumiem w nowoczesnych lustrzankach można metodę drgań wykorzystać jak i kiedyś operując przesłoną i czasem.i rowniez uzyskujac powyzszy efekt??
 Wtedy tło albo nieostre i temat główny ostry, albo temat główny(np twarz) ostry a tło poruszone. Jednak to wymagało nieco wprawy. Te w ruchu zwłaszcza. Takie sportowe.
Dobra, nie ględze już.

Zasady stosowania stabilizacji drgań


Aparat cyfrowy zaopatrzony w opcję stabilizacji obrazu ma zazwyczaj 3 tryby jej pracy:

• I - wyłączona,
  
  
• II - włączona na stałe,
  
  
• III - włączana na czas otwarcia migawki, czyli robienia zdjęcia.
  

Najlepszą praktyką jest ustawienie stabilizacji w trybie III. Tryb II powoduje, że aparat zużywa więcej energii elektrycznej - stabilizacja pracuje cały czas, gdy aparat jest włączony. W trybie II następuje też szybsze zużycie elementów mechanicznych, o ile takie są, układu stabilizacji. Tryb I stwarza zagrożenie, że któreś z robionych zdjęć będzie rozmyte w wyniku drgnięcia ręki w momencie jego robienia.

Jeżeli ktoś chce fotografować w trybie I, to musi wiedzieć, że czas otwarcia migawki około 1/60 s jest w zasadzie najdłuższym możliwym do stosowania przy robieniu zdjęć bez statywu. Ten czas dotyczy obiektywu o ogniskowej normalnej, czyli około 50 mm, w przeliczeniu na format 35 mm. Jeżeli robimy zdjęcia z teleobiektywem, to ogólnie akceptowana reguła dla zdjęć bez stabilizacji drgań jest następująca: czas otwarcia migawki nie może być dłuższy niż odwrotność długości ogniskowej, przeliczonej dla formatu 35 mm.

A więc dla ogniskowej F=200 mm czas otwarcia migawki może być co najwyżej 1/200 s, by drgania nie powodowały nieostrości. Większość prostych kompaktowych aparatów cyfrowych ma obiektywy o zmiennej ogniskowej od około 35 mm do około 100 mm. Czyli bezpieczny czas otwarcia migawki powinien być krótszy od 1/100 s.

Stabilizacja drgań może jednak dawać efekty niepożądane np. przy robieniu zdjęć, na których chcemy stworzyć wrażenie ruchu. Dlatego, też profesjonalne obiektywy wyposażone w stabilizację drgań oferują od dwóch do kilku trybów działania tego systemu, które najlepiej sprawdzają się w różnych sytuacjach zdjęciowych. Doświadczony fotografujący powinien więc korzystać ze stabilizatora drgań w sposób przemyślany. 

[FigGa]

Tak dawno nie miałam styczności z fotografią. A lustrzanki juz dawno nie mam i zdjęcia robimy telefonem. Co za żenada.
Dzisiaj wrzucę jeszcze parę fotek

[FigGa]

kolejnych kilka zdjęć









i takie przerobione selfie

[hogan]

Z urody, synuś wykapana mamusia

[FigGa]

każdy tak mówi

[FigGa]