[hogan]

Oj główny to chyba bóg? A nie! Bóg to autor ponoć

[polliter]

Bo to główny bohater kontynuacji, drugiej części. 

[hogan]

Czekam z niecierpliwością

[Boldusia]

wrócił z pracy

rozwiązał rzemyki u sandałów
powiesił płaszcz obok chybocących Judaszów

kątem oka zerknął w lustro
spiął włosy i przyczesał brodę

ile to już lat?
dwa tysiące...

zagotował wodę w czajniku by napić się grzanego wina
na kolację ryby i chleb
potem kąpiel stóp w wannie firmy Genezaret

zawinął się w całun i zasnął
śniło mu się Niebo

potem wstał
na poranną mszę

Ja znowu o tej miłości, dalej.
Na początku było Słowo.
Bo wszystko od słów się zaczyna. I między słowami, też miłość przechodziła.
Skończoność i nieskończoność. Jest.

[polliter]

burdel

Mam dwadzieścia cztery lata
ocalałem
prowadzony na rzeź.
(T. Różewicz - "Ocalony")



skóra do skóry
kość do kości
sytość do sytości

sperma
sperma
sperma

niech już kończy
zanim zapłaczę
nad nim

biedny kościotrupek

uda wymalowane
krwią nienarodzonego
szczypce
doktorów Mengele

dziwne
jak pasiaki mogą przypominać kraty
za które można złapać
i szarpać
szarpać wściekle

ma dwadzieścia dwa lata
ocalała
chociaż nie żyje


http://tiny.pl/gg1tx

[polliter]

Ogólnie, jeśli coś piszę to dlatego, że chcę coś przelać na papier (komputer), mam taką potrzebę, którą zaspokajam. Upuszczam wenę, aby mnie nie krępowała.
Ale raz napisałem coś na zamówienie. Złożyła je moja ukochana, która chciała bym napisał dla niej wiersz zgodnie z jej wytycznymi, czyli miało być ładnie, romantycznie, z wyszukanymi rymami. Cóż było robić? Siadłem przed komputerem i napisałem poniższy tekst. Cel osiągnąłem, była bardzo zadowolona z tego wierszyka. A Wy co o nim myślicie?

Romans niewspółczesny

Usta nasze, choć skute milczeniem,
chociaż słowa żadnego nie rzekną,
innym celom, rozkoszom ulegną,
aby jednym zapłonąć płomieniem.

A gdy już się na popiół scałują
(który wiatr gdzieś rozgoni w niebiosa),
ujrzą usta innych kochanków,
co jak one, spłonęły na stosach.

Tylko my tak wtuleni pod kocem
i ukryci przed światem zbolałym,
odkryjemy wszystkie te noce,
które jeszcze nas nie widziały.

Czas wstrzymamy, wszystkim na przekór,
by się wtopić w ocean bezkresny.
Żyć będziemy tym wiecznym romansem,
wiecznym, chociaż tak niewspółczesnym.

[hogan]

Rozumiem, że o wszystkim piszą literaci, poeci, itd., ale o spermie i burdelu? Nie, nie podoba mi się.
Wiersz dla ukochanej, powoduje zadumę, czyli dobry

[polliter]

Rozumiem, że o wszystkim piszą literaci, poeci, itd., ale o spermie i burdelu?

Przeczytaj link pod tekstem, wtedy wszystko stanie się jasne. Specjalnie go umieściłem pod wierszem, żeby czytelnik zapoznał się z tematyką, gwarantuję Ci, że przestaniesz wtedy zauważać tylko burdel i spermę.
http://tiny.p

Myślałem, że na odpowiednią interpretację nakieruje cytat z Różewicza. To liryka o burdelu, owszem, ale nie takim zwykłym. To tekst mający być swoistym hołdem dla ofiar obozów koncentracyjnych, ofiar przemilczanych, zapomnianych i skazanych na ostracyzm za to, że przecież nie zrobiły nikomu nic złego, chciały tylko przeżyć.

[hogan]

Rozumiem aczkolwiek nie wchodzę w obce linki.

[Boldusia]

Rozumiem, że o wszystkim piszą literaci, poeci, itd., ale o spermie i burdelu?

Przeczytaj link pod tekstem, wtedy wszystko stanie się jasne. Specjalnie go umieściłem pod wierszem, żeby czytelnik zapoznał się z tematyką, gwarantuję Ci, że przestaniesz wtedy zauważać tylko burdel i spermę.
http://tiny.p

Myślałem, że na odpowiednią interpretację nakieruje cytat z Różewicza. To liryka o burdelu, owszem, ale nie takim zwykłym. To tekst mający być swoistym hołdem dla ofiar obozów koncentracyjnych, ofiar przemilczanych, zapomnianych i skazanych na ostracyzm za to, że przecież nie zrobiły nikomu nic złego, chciały tylko przeżyć.

Tak to prawda. 
Tak, np. w Auschwitz istniał dom publiczny dla więźniów. Wizyta tam była nagrodą, motywacją do pracy.
A te kobiety- okaleczane, tak chciały żyć. I jest jeszcze pytanie czy wizyta tam nagrodą była?