[karbon]

Moim skromnym zdaniem, każde imię jest ładne i niesie za sobą coś nowego, tajemniczego, urodziwego, zachwycającego, odmiennego od każdego następnego a więc, nie wstydźmy się swoich imion

Nie,nie każd4e.
Moja kolezanka urodzxiła synka w czerwcu , i nazwala go Henryk-Józef  :dashi: :dashi:
Sorki ,ale nie potrafie tego przetrawic..
I mysle sobie ,ze ten Chłopaczek bedzie ich kiedys nie lubiał ..
Ale to moje zdanie ..

Albo moja kolezanka Władyslawa , nosz ...Dobrze ,że na drugie ma Adrianna ,to mówi sie na nia Ada

Chodzi o to ,że rodzice czasami naprawde nie myslą ,jeżeli chodzi o imiona ,dla dzieci

Znam Henryków co lubili/lubią swoje imię. Nic dziwnego w nim nie widzę. Takie jak każde inne.

[Dorcik]

Moim skromnym zdaniem, każde imię jest ładne i niesie za sobą coś nowego, tajemniczego, urodziwego, zachwycającego, odmiennego od każdego następnego a więc, nie wstydźmy się swoich imion

Nie,nie każd4e.
Moja kolezanka urodzxiła synka w czerwcu , i nazwala go Henryk-Józef  :dashi: :dashi:
Sorki ,ale nie potrafie tego przetrawic..
I mysle sobie ,ze ten Chłopaczek bedzie ich kiedys nie lubiał ..
Ale to moje zdanie ..

Albo moja kolezanka Władyslawa , nosz ...Dobrze ,że na drugie ma Adrianna ,to mówi sie na nia Ada

Chodzi o to ,że rodzice czasami naprawde nie myslą ,jeżeli chodzi o imiona ,dla dzieci

Znam Henryków co lubili/lubią swoje imię. Nic dziwnego w nim nie widzę. Takie jak każde inne.

Kwestia gustu i smaku ,a o tym się nie dyskutuje

Ja osobiscie bym się wsciekła na rodziców ,ale to pisze od siebie .

[hogan]

Zawsze można zmodyfikować swoje imię do codziennego użytku, bo na przykład, zamiast Henryk, można
mówić Enek, Inek, Heny, itd. I wtedy wcale tak źle to nie wygląda

A propos Henryka, moja mama na pierwsze imię ma Henryka i jakoś żyje i nie narzeka :lol:
Od młodych lat, mówili i tak na nią Mariola a na drugie ma Maria a więc nic Mariola, nie ma wspólnego
z Henryką czy Marią. I to potwierdza to, co wyżej napisałam o modyfikacji.

[karbon]

MI się podoba to imię i nie miałbym za złe rodzicom jakby takie imię mi nadali.

[Lucyna]

Ja dostałam imię po babci. Nie bardzo mi się podobało, ale już się przyzwyczaiłam.
I nawet je trochę polubiłam..

[karbon]

Na pewno ma znaczenie przedszkole i szkoła. Jak imię nie jest zaakceptowane to wiadomo jak z dzieciakami bywa. I później można nie akceptować ale w sumie to bez różnicy. Jest jakie jest.

[Dorcik]

Lubie swoje imie ..
Choc z opowieści Rodziców , dali mi je na ''szybkiego '' - bo pierwsza była córka , drugie chcieli juz Synka .. 
A tu klops , następny ''pierozek '' 
 Chcieli Grzesia ,a tu znowu dziewczynka ..więc pierwsze imie o jakim pomyślel była : Dorota i tak zostało 

Ale znaczenie mojego imienia ,sie mi podoba ,hahahahah

Dorotę wyróżnia wielkie opanowanie, pozwalające stawiać czoła trudnym sytuacjom. W niektórych okolicznościach staje się jednak agresywna. Posiada bowiem silny temperament. To typowa ekstrawertyczka – uzewnętrznia swe reakcje i łatwo przystosowuje się do otoczenia. Jest zarazem obiektywna – dzięki logice, i subiektywna – dzięki uczuciowości. Posiada wszechstronny umysł oraz liczne umiejętności, a realizację planów osiąga własną pracą. Ludzie z otoczenia są jej życzliwi i cenią ją. Jest pomysłowa, wygadana oraz sympatyczna. Niestety bywa również bardzo surowa, jeśli ktoś nie spełnia jej wymagań, z łatwością usprawiedliwia za to ogół ludzkości. Jej partner powinien być prawdziwym bohaterem.

Pochodzenie imienia Dorota
Dorota to imię pochodzenia greckiego, od słów doron (dar) i theos (bóg). Oznacza: ta, która przyszła na świat jako dar boży.

Rodzina i miłość

Rozważna i romantyczna Dorota jest dobrą partnerką. Kocha szaloną miłością a jeśli zaufa swojej drugiej połówce – jest wierna po grób. Seks z nią jest często wyjątkowy, dziki, pełen fantazji. Aby to odkryć, trzeba jednak pozwolić jej dominować i rozkoszować się wrodzoną swobodą! Dorota może wszystko poświęcić dla rodziny i związku – jeśli tylko staną się one jej ideałem. Należy pamiętać, iż jest dumną kobietą, więc nie da się sprowadzić do roli kury domowej. Swoją pracą potrafi zapewnić rodzinie dobrobyt i stabilność – tego samego oczekuje  od swojego partnera. Jeśli sama się poświęca – on również powinien! Dorota potrzebuje prawdziwego bohatera, który sprosta wymaganiom, wesprze jej emocjonalną naturę silnym ramieniem i zaspokoi jej pragnienia oraz ciekawość świata.
Życie towarzyskie

Po Dorocie zaraz widać w jakim jest nastroju – co ją wzruszyło, a co wzburzyło. Nie kryje się z niczym i chętnie dzieli swoimi przeżyciami. Jest jedyna w swoim rodzaju, a towarzystwo ceni ją za nieprzeciętne pomysły, których ma setki na minutę. Wszyscy są jej przychylni, żadne drzwi się przed nią nie zamykają. Niestety Dorota lubi, gdy jej znajomi uczestniczą w każdej jej walce i przeżywają każde zmaganie. Jedynie w sprawach niezwykłej wagi, poważnych przedsięwzięciach i życiowych planach trzyma się raczej na uboczu – wtajemniczeni są w nie jedynie najbliżsi przyjaciele, a niekiedy tylko rodzina. Nieliczni odkrywają, iż Dorota żyje we własnym świecie, dzięki czemu zawsze pogodnie patrzy na świat i rzadko popada w depresję.

Praca i kariera zawodowa

Dorota to śmiała kobieta – posiada temperament i tupet. Nie boi się wyzwań i odważnie stawia im czoło. Jest niezależna i ciężko jej wykonywać czyjeś polecenia. To zdecydowanie ona przewodzi! Jeśli ktoś próbuje przejąć nad nią kontrolę – staje się agresywna i szybko zmienia miejsce zatrudnienia. Zrealizuje się na każdym stanowisku kierowniczym, choćby miała tworzyć tylko jednoosobowy zespół! Jest bardzo surowa w odniesieniu do osoby, która nie spełnia jej wymagań – nad wyraz ustępliwa, jeśli chodzi o ogół ludzi. Dorota przyszła na świat z dokładnym planem na życie i nic jej nie odciągnie od obranej drogi. Nie zależy jej na sławie i pieniądzach, nie jest typem bizneswoman, ale jeśli trafi w niszę i zdobędzie zainteresowanie społeczeństwa – bez większego wysiłku osiągnie sukces, bogactwo i popularność. Dorota do wszystkiego bowiem dąży ciężką pracą. Sama sobie jest sterem, żeglarzem i okrętem. Ona nigdy nie podejmuje złych decyzji! A kolejne powodzenia w interesach tylko motywują ją do dalszych wyzwań i działania.




hahahahahahahah

[hogan]

No tak jakbym czytała o mojej siostrze Dorotce

[polliter]

Moje imię (zresztą nazwisko również) jest tak charakterystyczne, że za gówniarza miałem straszny żal do rodziców. Teraz im dziękuję, bo tak naprawdę, lubię się wyróżniać.  :-)

Dobre jest też to, że łatwo mnie zapamiętać, bo wszystkie "Krzyśki", "Marciny", "Tomki" często się zlewają, a Sylwestra pamiętają wszyscy 

Według Wikipedii w Polsce jest 57 373 mężczyzn o tym imieniu i fajnie być w takiej mniejszości. Mam imię dwóch papieży, co już mniej mi się podoba, ale jakoś to zniosę. No i nikt nie chce mi wierzyć, że nie mam imienin w sylwestra, tylko 26 listopada (ponoć liczy się pierwsze imieniny po urodzinach), co nie zmienia faktu, że i tak wszyscy chcą, żebym postawił flaszkę w ostatni dzień roku. 

[hogan]

Jednym słowem, masz przechlapane odnośnie imienin