[Amadea]

Zadaj sobie pytania:

Kiedy ostatni raz, ktoś powiedział Ci, że kocha Cię takiego, jaki jesteś i to, co czujesz jest ważne?
Kiedy ostatni raz ktoś powiedział Ci, że wykonałeś kawał dobrej roboty i zaproponował świętowanie
Twoich (nawet tych malutkich) sukcesów dlatego, że na to zwyczajnie zasłużyłeś?
Kiedy po raz ostatni tym kimś byłeś TY?

Czy znasz odpowiedzi i odpowiesz szczerze?  

1. Przez wiele lat bardzo często mówił tak do mnie mąż; "to, co czuję jest ważne" - mówi mi syn (ja jemu też) i mój neurolog - ten nie mówi, że mnie kocha.
2. Jestem na rencie, więc trudno mówić o typowej "dobrej robocie" np. w pracy. Niedawno powiedział mi tak znajomy, kiedy pomimo paskudnie bolącego biodra nazbierałam u Mamy w ogrodzie dwa wory liści i wystawiłam, żeby śmieciarze zabrali. Świętowaliśmy piwkiem i krakersami :lol: 
3. Przechodzę bardzo szybko na ty, chyba nawet za szybko, jestem szczera i otwarta ale czasem inni to wykorzystują.

Często ludzie dziwnie reagują na osoby, których zachowanie, czy wygląd odbiega od pewnego "stereotypu". Na te koncerty, na które ja chodzę, przychodzą też dwie dziewczyny ok 17 lat, z których jedna ma autyzm - niektórzy tak jakoś dziwnie na nią patrzą. Znam przypadek, kiedy babka miała atak padaczki - a są najróżniejsze, siedziała spokojnie na ławce (nie była nieprzytomna), przechodziła straż miejska, o coś zapytali, babka nie odpowiadała i wylądowała na komisariacie, bo stwierdzili, że jest pijana. Mało brakowało, a jeszcze by płaciła. Wszystko trwało niecałe 10 min.
Może podobnie jest z Jimmym - ludzie mogą różnie reagować, a on nie potrafi chociażby zignorować pewnych zachowań. Tego trzeba się też nauczyć, jak radzić sobie z takimi zachowaniami - czasem wystarczy uśmiech do takiej "negatywnej"osoby. Do tego jest też potrzebny psycholog, ja miałam podobne problemy ale już dawno temu się ich pozbyłam, teraz na wiele spraw reaguję inaczej ale to może też i wiek swoje robi.
A moim zdaniem powinien pracować nad samoakceptację i to z psychologiem.