04-08-2017, 23:10
Czy byłyby małżeństwa czy też nie rozwody tudzież rozstania są jak najbardziej normalne.
Jeśli ludzie się nie dogadują to po co się męczyć?
No właśnie kiedyś czymś co powstrzymywało była opinia publiczna oraz głos proboszcza.
W końcu w kościele nie istniało coś takiego jak rozwód a jak kobieta zwłaszcza zmieniała często partnera albo w ogóle zmieniała pewnie była brzydko określana...
Teraz społeczeństwo jest w tym wypadku dość tolerancyjne a głos z ambony już nie tak silny(zwłaszcza po wielu skandalach w kościele).
Oczywiście wielu debili co się znęca nad żonami powołuje się na przysięgę "aż do śmierci"...
Głupia przysięga bo nigdy nie można mieć pewności, że ta miłość czy związek przetrwa.
Bazuje ona na naiwności i przekonaniach w danej chwili.
Z czasem dopiero okazuje się czy ludzie do siebie pasują czy nie.
Jeśli ludzie nie potrafią się dogadać i uratować związku..po co taki związek?
A tu taka ciekawostka...małżeństwo jako umowa biznesowa, cytuję:
"Etymologia 2004-10-15
Jaka jest etymologia słowa małżeństwo?
Wyraz małżeństwo nie należy do polskiego słownictwa rodzimego. Jedna z hipotez omawiających etymologię tego słowa, podkreślająca złożony charakter wyrazu, wskazuje, że ów leksem wywodzi się od słowa małżonka – a ściślej – od wcześniej już używanego wyrazu małżona o znaczeniu ‘żona pojęta uroczyście na mal ’. Człon mal- wywodzi się od starogermańskiego māl lub mahal oznaczającego ‘umowę, kontrakt’ (w omawianym przykładzie byłby to kontrakt ślubny). Związek māl ‘umowy’ z uroczystościami weselnymi potwierdzają następujące germańskie słowa: mahlschatz – ‘posag’, mahlring – ‘pierścień ślubny’. Drugi człon złożenia – žona – ma już charakter słowiański. Zauważyć ponadto należy, iż polszczyzna przejęła wyraz małżonka najprawdopodobniej w drugiej połowie XIV wieku z języka staroczeskiego – malženka. Było to zdrobnienie od malžena – ‘ślubna żona’. Pierwsza połowa XVI wieku przynosi teksty dokumentujące użycie słowa małżonek (sporadycznie: małżon) utworzonego od leksemu małżonka. Natomiast słowo małżeństwopojawia się wcześniej, bo już w pierwszej połowie XV wieku, prawdopodobnie też na wzór staroczeskiego malženstvo. W XV wieku odnotowujemy również obecność wyrazu niemałżeństwo w znaczeniu ‘związek z żoną niemałżeńską, konkubinat’ (por. A. Brückner Słownik etymologiczny języka polskiego, A. Bańkowski Etymologiczny słownik języka polskiego). Z kolei druga hipoteza zakłada, iż podstawą etymologiczną omawianego słowa był staroniemiecki leksem ge-mahelo (obecnie gemahl) – ‘małżonek’, przejęty przez Słowian bez nagłosowego ge- (por. K. Długosz-Kurczabowa Nowy słownik etymologiczny języka polskiego). Warto również przypomnieć dziś już zapomniane staropolskie wyrazy: żeństwo – ‘małżeństwo’, bezżeństwo, rzadsze bezmałżeństwo czy wreszcie czasowniki małżonkować, małżonkować się w znaczeniu ‘zawierać związek małżeński’."
To z poradni językowej, link chyba już nieaktywny, więc nie daję.
Jeśli ludzie się nie dogadują to po co się męczyć?
No właśnie kiedyś czymś co powstrzymywało była opinia publiczna oraz głos proboszcza.
W końcu w kościele nie istniało coś takiego jak rozwód a jak kobieta zwłaszcza zmieniała często partnera albo w ogóle zmieniała pewnie była brzydko określana...
Teraz społeczeństwo jest w tym wypadku dość tolerancyjne a głos z ambony już nie tak silny(zwłaszcza po wielu skandalach w kościele).
Oczywiście wielu debili co się znęca nad żonami powołuje się na przysięgę "aż do śmierci"...
Głupia przysięga bo nigdy nie można mieć pewności, że ta miłość czy związek przetrwa.
Bazuje ona na naiwności i przekonaniach w danej chwili.
Z czasem dopiero okazuje się czy ludzie do siebie pasują czy nie.
Jeśli ludzie nie potrafią się dogadać i uratować związku..po co taki związek?
A tu taka ciekawostka...małżeństwo jako umowa biznesowa, cytuję:
"Etymologia 2004-10-15
Jaka jest etymologia słowa małżeństwo?
Wyraz małżeństwo nie należy do polskiego słownictwa rodzimego. Jedna z hipotez omawiających etymologię tego słowa, podkreślająca złożony charakter wyrazu, wskazuje, że ów leksem wywodzi się od słowa małżonka – a ściślej – od wcześniej już używanego wyrazu małżona o znaczeniu ‘żona pojęta uroczyście na mal ’. Człon mal- wywodzi się od starogermańskiego māl lub mahal oznaczającego ‘umowę, kontrakt’ (w omawianym przykładzie byłby to kontrakt ślubny). Związek māl ‘umowy’ z uroczystościami weselnymi potwierdzają następujące germańskie słowa: mahlschatz – ‘posag’, mahlring – ‘pierścień ślubny’. Drugi człon złożenia – žona – ma już charakter słowiański. Zauważyć ponadto należy, iż polszczyzna przejęła wyraz małżonka najprawdopodobniej w drugiej połowie XIV wieku z języka staroczeskiego – malženka. Było to zdrobnienie od malžena – ‘ślubna żona’. Pierwsza połowa XVI wieku przynosi teksty dokumentujące użycie słowa małżonek (sporadycznie: małżon) utworzonego od leksemu małżonka. Natomiast słowo małżeństwopojawia się wcześniej, bo już w pierwszej połowie XV wieku, prawdopodobnie też na wzór staroczeskiego malženstvo. W XV wieku odnotowujemy również obecność wyrazu niemałżeństwo w znaczeniu ‘związek z żoną niemałżeńską, konkubinat’ (por. A. Brückner Słownik etymologiczny języka polskiego, A. Bańkowski Etymologiczny słownik języka polskiego). Z kolei druga hipoteza zakłada, iż podstawą etymologiczną omawianego słowa był staroniemiecki leksem ge-mahelo (obecnie gemahl) – ‘małżonek’, przejęty przez Słowian bez nagłosowego ge- (por. K. Długosz-Kurczabowa Nowy słownik etymologiczny języka polskiego). Warto również przypomnieć dziś już zapomniane staropolskie wyrazy: żeństwo – ‘małżeństwo’, bezżeństwo, rzadsze bezmałżeństwo czy wreszcie czasowniki małżonkować, małżonkować się w znaczeniu ‘zawierać związek małżeński’."
To z poradni językowej, link chyba już nieaktywny, więc nie daję.