[Krzysiek]

Konrad Adenauer,
wielki,
nieznany w Polsce
polityk



Konrad Adenauer należy do najwybitniejszych postaci w historii Europy.
Jedność Europy oznaczała dla niego nie tylko pokój, lecz także sposób na powrót ponazistowskich Niemiec na arenę międzynarodową.
Europa taka, jaką znamy dzisiaj, nie powstałaby bez wiary, jaką Adenauer tchnął w inne państwa europejskie za pośrednictwem swojej konsekwentnej polityki zagranicznej.
Jego dokonania nadal budzą uznanie Niemców, którzy w 2003 roku nadali mu tytuł „największego Niemca w historii”.
Dla większości Polaków polityk ten stanowi jednak białą plamę....Starszemu pokoleniu kojarzy się z karykaturą przedstawianą przez propagandę PRL, nowemu, w zasadzie z niczym...

Konrad Adenauer urodził się w katolickiej Kolonii 5 stycznia 1876 roku w prostej rodzinie, w której jednak ojciec czuwał nad porządkiem i dyscypliną.
W 1904 roku Adenauer wżenił się we wpływową kolońską rodzinę, dzięki czemu poznał miejscowych polityków, a następnie sam zaczął działać w polityce. Jego kariera nabrała rozpędu, gdy jako członek katolickiej partii Zentrum, w pełni wykorzystując swój talent polityczny, został w 1917 roku burmistrzem Kolonii.
Na stanowisku tym, którego piastowanie wiązało się z udziałem w dużych przedsięwzięciach, takich jak budowa pierwszej w historii Niemiec autostrady pomiędzy Kolonią a Bonn, Adenauer zasłynął jako pełna determinacji i zdecydowana postać.
Trzymając się z dala od skrajnych przekonań politycznych, które przyciągały tak
wielu z jego pokolenia, Adenauer z zaangażowaniem wpajał swoim
współobywatelom pracowitość, porządek oraz chrześcijańskie zasady moralne i wartości .
Pod koniec lat 20. XX w. partia nazistowska rozpoczęła kampanię oszczerstw przeciwko Adenauerowi.
Oskarżono go o uczucia antyniemieckie, marnotrawstwo funduszy publicznych i przychylność wobec ruchu syjonistycznego.
Gdy w 1933 roku, po przejęciu władzy przez nazistów, Adenauer odmówił udekorowania miasta swastykami z okazji wizyty Hitlera, został usunięty z urzędu i
pozbawiony dostępu do swoich rachunków bankowych.
Był odtąd
bez pracy, bez domu i bez pieniędzy, zależny od życzliwości swoich znajomych i Kościoła.
Choć w czasie wojny pozostawał w cieniu, i tak został kilkakrotnie zatrzymany.
Po tym, jak w 1944 roku dokonano nieudanej próby zamachu na Hitlera, Adenauer trafił do okrytego złą sławą więzienia Gestapo w Brauweiler w pobliżu Kolonii.
Po wojnie Adenauer odzyskał stanowisko burmistrza Kolonii z rąk Amerykanów, ale wkrótce po tym został usunięty z urzędu przez Brytyjczyków, gdy Kolonia znalazła się w granicach brytyjskiej strefy okupacyjnej.
Adenauer mógł odtąd poświęcić swój czas na zakładanie Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU), która – jak liczył – miała zjednoczyć w swoich szeregach niemieckich protestantów i katolików.
W 1949 roku Adenauer został pierwszym kanclerzem Republiki Federalnej Niemiec (Niemiec Zachodnich).
Początkowo myślano, że Adenauer będzie kanclerzem tylko przez krótki czas, zważywszy, że miał już wtedy 73 lata.
Wbrew temu przekonaniu Adenauer (zwany „Der Alte”, czyli „Starym”) zajmował
jednak to stanowisko przez kolejnych 14 lat, przez co stał się nie tylko najmłodszym w historii burmistrzem Kolonii, lecz także najstarszym kanclerzem, jaki kiedykolwiek stał na czele Niemiec.
Pod przywództwem Adenauera Niemcy Zachodnie stały się stabilną demokracją i trwale pojednały się ze swoimi sąsiadami.
Adenauer
zdołał przywrócić pewną suwerenność Niemcom Zachodnim, wprowadzając kraj do powstającej wspólnoty euroatlantyckiej (NATO i Organizacji Europejskiej
Współpracy Gospodarczej)
Adenauer był wielkim zwolennikiem Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, zapoczątkowanej 9 maja 1950 roku deklaracją Schumana,oraz późniejszego traktatu o Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej z marca 1957 roku.
Opinie Adenauera na temat Europy opierały się na koncepcji, zgodnie z którą warunkiem trwałego pokoju i stabilności jest jedność Europy.
Dlatego Adenauer podejmował niestrudzone działania na rzecz pojednania Niemiec z ich dawnymi wrogami, zwłaszcza Francją.
Później, w 1963 roku, pojednanie to przypieczętował traktat elizejski, zwany też traktatem o przyjaźni.
Stał się on solidną podstawą stosunków pomiędzy Niemcami a Francją i położył kres trwającej od wieków rywalizacji.
Talent polityczny Adenauera oraz jego determinacja, pragmatyzm i jasna koncepcja roli Niemiec w zjednoczonej Europie sprawiły,że Niemcy stały się i wciąż są wolnym i demokratycznym społeczeństwem. Jest to teraz czymś nie tylko oczywistym, lecz także głęboko zakorzenionym we współczesnym niemieckim społeczeństwie.
W następnym poście, o ile będzie zainteresowanie tym tematem poruszę sprawy związane ze stosunkiem Adenauera wobec Polski i Polaków.