[Krzysiek]

Krzysiu a czy Ci się nie wydaje, że te wszystkie ludzkie i zwierzęce instynkty, mieszają się?

Weźmy na ten przykład popęd płciowy.
Są zwierzęta co popolują z każdym i wszędzie ale są też tacy ludzie.
I odwrotnie, są zwierzęta co żyją bez współżycia i ludzie także.

Drugi przykład to miłość.
Są zwierzęta co darzą siebie miłością bezwzględną i jedyną, choćby niektóre gatunki ptaków. Ponoć zakochują się tylko raz i aż do śmierci są wierne. U ludzi także to się zdarza ale dzieje się, że człowiek zakochuje się wiele razy i są też takie zwierzęta co zmieniają partnerów.

Oddanie życia- są zwierzęta, że może bezmyślnie ale oddadzą życie za człowieka i są też tacy ludzie ale są zwierzęta też samolubne co za nikogo się nie poświęcą i z ludźmi jest wieloma tak samo.

Także więc w moim mniemaniu, to nie mogą być przykłady na potwierdzenie tego, że w tym człowiek różni się od zwierząt.
No przynajmniej mi się tak wydaje, być może się mylę ale piszę to z własnych obserwacji.

Podzielam Twoje wątpliwości, przyznaję, że moje przykłady były co nieco naciągane...

Jeśli jednak przyjąć, że zwierzę jest bardziej naszym towarzyszem niż sługą i odłożyć na bok teologiczne spory o duszę i przeznaczenie, warto zapytać, jakie cechy i umiejętności ludzi powodują, że tylko oni zdolni byli do zbudowania cywilizacji i przeobrażenia świata?

W odpowiedziach wyraźnie wyłania się orientacja humanistyczna, kładąca nacisk na "duchowość" człowieka, przekraczanie własnych, biologicznych uwarunkowań. Ta różnica, to nieokreśloność, zdolność ludzi do rozwoju w różnych kierunkach, do czynienia dobra lub zła .
Każde zwierzę od urodzenia jest, czym jest, człowiekiem trzeba się dopiero stać - zwierzęta żyją według praw natury; tylko człowiek sam sobie nadaje prawa regulujące życie społeczeństwa.