[hogan]

Tak Myszko, ja też wybaczam ale nie zapominam, bo nie mam takiej mocy w sobie a do tego, wolę pamiętać, bo
jak raz na kimś się zawiodłam, to na drugi raz, będę ostrożniejsza ale nie chowam tego w pamięci aby wykorzystać
kiedyś w sposób niegodziwy przeciwko takiej osobie. Jednakże, nie zmienia to faktu, że Bóg oczekuje od nas
całkowitego wybaczenia wraz z zapomnieniem. On nam też wybacza i nie pamięta i tego chce od nas abyśmy
czynili względem bliźniego.

Kiedyś Edward Herbert powiedział: „Ten, kto nie potrafi przebaczyć, burzy most, po którym sam musi przejść”.
Jego słowa, wyjaśniają nam, że kiedyś sami też możemy potrzebować takiego przebaczenia.

„Jak Bóg wspaniałomyślnie wam przebaczył, tak czyńcie i wy”.(Micheasza 7:18)
Najważniejszym powodem, dla którego powinniśmy przebaczać innym, jest to, że Bóg wspaniałomyślnie
 puszcza w niepamięć nasze przewinienia. Chętnie i całkowicie wybacza skruszonym grzesznikom, choć przecież
 sam nie grzeszy i nigdy nie będzie potrzebował przebaczenia z ich strony.

Łukasza 7:3, 4
Zwracajcie uwagę na samych siebie. Jeśli twój brat popełni grzech, udziel mu nagany, a jeśli okaże skruchę, przebacz mu.
Nawet jeśli zgrzeszy przeciw tobie siedem razy na dzień i siedem razy wróci do ciebie, mówiąc: ‚Kajam się w skrusze’, masz mu przebaczyć”.