[hogan]

Dziś, możemy cieszyć się z tego, że nikt nie zostanie zamordowany za to, że przegrał mecz.
Nie każdy wie o tym, że piłka nożna, została wymyślona przez Indian ale cena, jaką płacili
za przegraną, daje dużo do myślenia, bo może dziś my też, bardziej byśmy walczyli, jak
wiedzielibyśmy, że po przegranej, zostaniemy zjedzeni.

Co o tym pisze Robert Jurszo z Wirtualnej Polski, zobaczcie sami:

Gra w piłkę nie tylko dziś budzi intensywne emocje. Już blisko 2,5 tys. lat temu na terenie Mezoameryki rozwijała się gra, która rozpalała namiętności kibiców do czerwoności. Przez tysiące lat istnienia była różnie nazywana. Majowie mówili o niej ''pitz'', a Aztekowie ''ullamaliztli''. Hiszpańscy koloniści zwali ją ''pelota'' i tępili jako pogański zabobon.

Z współczesnym futbolem łączyło pierwotne postacie tego sportu przede wszystkim to, że zawodnicy grali głównie nogami, choć piłki nie można było dotknąć stopą. Ale spośród wielu różnic, jakie dzielą dzisiejszą piłkę nożną od gry wymyślonej przed wiekami przez Indian, jedna jest fundamentalna. Dzisiejsi piłkarze grają głównie dla sławy i - niemałych - pieniędzy. Tymczasem przegrywający mecze w pelotę tracili dużo więcej, niż tylko szacunek kibiców, wysokie miejsca w rankingach, czy szansę na lukratywny kontrakt. Ich życie kończył ostry kapłański nóż, a krew stawała się pokarmem dla bogów. 

Arena zmagań

Najstarsza budowla, którą archeologowie skłonii są uznawać za pierwsze - bądź jedno z pierwszych - boisko do peloty znajduje się na obszarze Mazatan w dzisiejszym stanie Chiapas w Meksyku. Datuje się je na 1700-1550 r. p.n.e.

Początkowo boiska były otaczane wałami ziemnymi. Budowle o murowanych i często pochyłych ścianach - takie, jak widoczna na powyższym zdjęciu - pojawiły się dopiero później. Z pewnością na ''kamiennych'' boiskach grali już Majowie i Aztekowie.

Place do gry miały kształt wydłużonego prostokąta. Węższe krańce boiska mogły być otwarte (u Majów) lub zamknięte (u Azteków). Co ciekawe, Majowie zwykle lokowali miejsca do gry w centralnej części miasta, często w pobliżu świątyni i głównego placu. Pokazuje to, że gra musiała mieć duże znaczenie dla lokalnej społeczności.

Badacze są zdania, że kiedyś istniało przynajmniej pięć rodzajów peloty. Ogólnie rzecz biorąc, patrząc na różne wersje tego sportu, gra zakładała, że piłka może być odbijana za pomocą kolan, ud, bioder, pośladków i - niekiedy - również łokci. Natomiast zabronione było dotykanie piłki stopami. Jeśli opadła ona na ziemię i nie można było do niej sięgnąć nawet kolanami, to gracze starali się ją wzbić ponownie w górę ''ślizgiem'' lub z pozycji leżącej.