11-04-2016, 18:12
Ależ oczywiście, że je odwiedzę, zawsze je odwiedzam, ale nigdy od lat nie wyszły na brzeg, tylko do niego podpływały, przynoszę im czasem albo płatki owsiane albo czerstwą bułkę... a teraz coś w nich wstąpiło, jak mnie zobaczyły to szybko przypłynęły do brzegu i od razu zaczęły wyłazić z wody i do mnie a jeden to nawet syczał, normalnie się przestraszyłam i zaczęłam się cofać a pokruszyć wafla nie miałam kiedy, bo trzymałam w ręku aparat i cofałam się a potem w nogi :lol: ...fakt, że to okres godowy, tylko na tym jeziorze nie mają gniazd, tylko dalej w wodnych szuwarach, wiem gdzie bo ich tam też wypatrzyłam.
Są przepiękne.
"Opis:
Łabędź niemy jest bardzo dużym ptakiem wodnym. Mierzącym od 144cm do 158cm. Skrzydła po rozłożeniu osiągają długość rzędu: 2- 2,5 m. Samiec i samica są identyczni, poza tym, iż samiec jest większy. Pióra na całym ciele są śnieżnobiałe, jednak czasami spotyka się patki z brązowymi głowami i szyjami, jednak są to tylko przebarwienia od błota czy wody, które zawierały żelazo. Posiada długą szyję w kształcie litery S. Dziób jest koloru pomarańczowego z czarną nasadą i czubkiem. W odróżnieniu od innych gatunków łabędzi, np.: Łabędzia krzykliwego, kiedy ptak pływa jego szyja jest wygięta, a dziób jest opuszczony, tak jakby patrzył w wodę. Ptak ten zdolny jest do latania, podczas lotu prostuje szyję, a skrzydła pracują w powolny, regularny sposób.
Ciekawostki:
Łabędzie nieme mają bardzo dobry słuch i wzrok. Gatunek ten pozostaje większość czasu niemy, jak wskazuje na to nazwa, jednak nie znaczy to, iż nie mogą wydawać z siebie głosów. Dorosłe samce potrafią czasami syczeć, prychać lub szczekać jak szczenięta lub nawet gwizdać, jakkolwiek dźwięki te nie są wysokie, ani głośne z powodu prostej tchawicy. Także podczas lotu ptaki wydają dźwięki, jednak są one wynikiem pracy skrzydeł, a dźwięk ten który jest bardzo dobrze słyszalny jest opisywany jak melodyjne mruczenie lub tętnienia. Osobniki tego gatunku do komunikacji używają także mowy ciała, np.: aby zamanifestować swoją gotowość bojową samce wystawiają łukowato nad grzbietem pióra drugorzędowe skrzydeł
Łabędź niemy jest gatunkiem agresywnym, jeśli zakłóci się ich spokój lub naruszy gniazdo mogą zaatakować zarówno inne ptaki czy zwierzęta jak i ludzi. Do ataku używają swoich silnych skrzydeł, co może by dość bolesnym doznaniem. Zachowania takie wykazują nawet półudomowione osobniki."
Są przepiękne.
"Opis:
Łabędź niemy jest bardzo dużym ptakiem wodnym. Mierzącym od 144cm do 158cm. Skrzydła po rozłożeniu osiągają długość rzędu: 2- 2,5 m. Samiec i samica są identyczni, poza tym, iż samiec jest większy. Pióra na całym ciele są śnieżnobiałe, jednak czasami spotyka się patki z brązowymi głowami i szyjami, jednak są to tylko przebarwienia od błota czy wody, które zawierały żelazo. Posiada długą szyję w kształcie litery S. Dziób jest koloru pomarańczowego z czarną nasadą i czubkiem. W odróżnieniu od innych gatunków łabędzi, np.: Łabędzia krzykliwego, kiedy ptak pływa jego szyja jest wygięta, a dziób jest opuszczony, tak jakby patrzył w wodę. Ptak ten zdolny jest do latania, podczas lotu prostuje szyję, a skrzydła pracują w powolny, regularny sposób.
Ciekawostki:
Łabędzie nieme mają bardzo dobry słuch i wzrok. Gatunek ten pozostaje większość czasu niemy, jak wskazuje na to nazwa, jednak nie znaczy to, iż nie mogą wydawać z siebie głosów. Dorosłe samce potrafią czasami syczeć, prychać lub szczekać jak szczenięta lub nawet gwizdać, jakkolwiek dźwięki te nie są wysokie, ani głośne z powodu prostej tchawicy. Także podczas lotu ptaki wydają dźwięki, jednak są one wynikiem pracy skrzydeł, a dźwięk ten który jest bardzo dobrze słyszalny jest opisywany jak melodyjne mruczenie lub tętnienia. Osobniki tego gatunku do komunikacji używają także mowy ciała, np.: aby zamanifestować swoją gotowość bojową samce wystawiają łukowato nad grzbietem pióra drugorzędowe skrzydeł
Łabędź niemy jest gatunkiem agresywnym, jeśli zakłóci się ich spokój lub naruszy gniazdo mogą zaatakować zarówno inne ptaki czy zwierzęta jak i ludzi. Do ataku używają swoich silnych skrzydeł, co może by dość bolesnym doznaniem. Zachowania takie wykazują nawet półudomowione osobniki."