[gratka]

Byłam członkiem Solidarności;
  w czasach walki z socjalizmem Wałęsa był dla mnie symbolem i bohaterem.
 Pamiętam radość, gdy dostał nagrodę Nobla.
 Potem -  jak już został prezydentem, gdy czasy się uspokoiły,  był nie do zniesienia. Nie zapomnę mu falandyzacji prawa, potem wyłazil z niego cwaniak. Ale pokażcie mi kryształowego polityka!  Przyjmuję, że  Wałęsa  grał w latach siedemdziesiątych  do dwóch bramek, a potem po 1976 już chyba  tylko na rzecz Solidarności. Wiedzial kiedy się cofnąć, kiedy zaatakować i w końcu tak lawirował, że ograł komunistów. Gdyby był nieprzejednany nie byłoby zwycięstwa, ruscy by weszli. Był Lechu człowiekiem który potrafil rozmawiać z ubekami  i z robotnikami i z KORowcam, a jakie przemówienie wygłosil w Kongresie USA, to... ciarki po plecach i owacja Jankesów na stojąco .
Górnicki mu pisał chyba to przemówienie. 
Kocham go za to, że odbył się okrągły stół i że wyprowadził wojska radzieckie.
  Obsługiwałam wybory, gdy walczyl o prezydenturę z Mazowieckim , a potem z  Tymińskim, w końcu  wybrany został prezydentem i następne, gdy naród miał go już dosyć i przegral.
 

Dajmy spokój Lechowi, swoje zrobił, zasłużył się bardziej od tych, co go krytykują, a metody miał jakie miał.