[hogan]

Na logikę biorąc, sama nazwa demona kojarzy się z batystami.

A co mówią o tym w sieci?


Baphomet (Bafomet) – enigmatyczna postać z głową kozła, pojawiająca się wiele razy w historii okultyzmu. Od Templariuszy przez masonerię aż po współczesne szkoły okultyzmu, Baphomet nigdy nie przestawał wzbudzać kontrowersje. Skąd jednak pochodzi i jakie jest jego prawdziwe znaczenie?






Zdjęcie te wkleiłam jako ciekawostkę, że na pomniku Washington, ma prawie identyczną pozę jak ów Baphomet.

Jego imię pojawia się wiele razy w historii zachodniego okultyzmu. Najwcześniejsze zapiski jego imienia odnotowujemy w dokumentach z XI wieku. Dzisiaj kojarzymy go ze wszystkim co okultystyczne; magią rytualną, czarownicami, satanizmem i naukami ezoterycznymi. Dodatkowo stał się on popularną personą w naszej popkulturze, wszędzie tam gdzie wspomina się o okultyzmie.

Najbardziej znane przedstawienie Baphometa znajduje się w pracy Eliphasa Leviego“Dogme et Rituel de la Haute Magie“ z roku 1897, książce o dużym znaczeniu dla współczesnych okultystów. Co przedstawia ta kreatura? Jakie są znaczenia symboli znajdujących się wokół? Dlaczego jest on dla nich taki ważny? Aby odpowiedzieć na te pytania musimy cofnąć się trochę w przeszłość poszukując jego pierwowzorów. Poszukamy tej postaci w historii a także w naszej pop kulturze.

Geneza imienia

Jest kilka teorii odnośnie genezy jego imienia. Najpopularniejsza głosi że jest to celowo zmienione w języku starofrancuskim imię Mahometa (tak piszemy je po polsku, ale również w łacinie -Mahomet) – głównego proroka Islamu. Rycerze z zakonu Templariuszy spędzili mnóstwo czasu na bliskowschodnich ziemiach w czasach Krucjat, dzięki czemu zapoznali się z naukami arabskich mistyków. Przyjmuje się w tej teorii że Templariusze przywiezli do Europy wiedzę z której wywodzi się współczesny zachodni okultyzm; połączenie gnostycyzmu, alchemii, kabały i magii hermetycznej (od greckiego Hermesa). Kontakty z muzułmanami i czczenie Baphometa stały się podstawą oskarżeń które wysunął przeciwko nim Kościół (dzień pojmania Templariuszy, piątek – 13.10.1307 jest przyczyną powstania zabobonu o pechowym piątku 13-tego).  Mamy więc tutaj kilka przykładów łączenia się Baphometa z postacią Mahometa i Islamu w ogóle, nie jest to jednak jedyna teoria dotycząca jego imienia.

Eliphas Levi, francuski okultysta (prawdziwe imię Alphonse Louis Constant, wyuczony w kabale przez Jezuitów)który stworzył słynne przedstawienie Baphometa twierdził że wziął jego imię z kabalistycznego systemu kodowania:

“Imię Baphometa Templariuszy (Baphomet) które powinno wymawiać się tak jak w kabale do tyłu, skomponowane jest z trzech skrótów: Tem. ohp. AB., Templi omnium hominum pacts abbas, “Ojciec świątyni pokoju wszystkich ludzi”.

Arkon Daraul, autor i nauczyciel tradycji i magii, twierdził że Baphomet pochodzi z arabskich słów Abu fihama(t), oznaczających “Ojciec Zrozumienia”. 2

Dr. Hugh Schonfield znany z badań nad zwojami Biblii znad Morza Martwego stworzył jeszcze inną teorię. Schonfield zajmujący się również kabałą i studiujący żydowskie pismo szyfrowe (Atbash), które wg niego użyte zostało w niektórych zwojach znad Morza Martwego, twierdził że słowo Baphomet można rozszyfrować dzięki Atbash. Miało ono ukrywać greckie „Sophia (Sofia)” oznaczające „wiedza” a także „bogini”.

Skąd się wywodzi?

Współczesne przedstawienie Baphometa wydaje się mieć korzenie w kilku antycznych kulturach, przede wszystkim w przedstawieniach pogańskich bożków. Posiada on cechy różnych bóstw z Egiptu, północnej Europy, Indii. Mitologie wielu starożytnych kultur zawierają w sobie opisy „rogatych”. W teorii jungowskiej Baphomet jest kontynuacją archetypu rogatego boga, konceptu który ma znajdować się głęboko w naszej podświadomości. Do Cernunnos, Pan, Hathor, Diabeł (wg chrześcijaństwa) i Baphomet pochodzą z tych samych zródeł?)

Celtycki Cernunnos przedstawiany jest z jelenim porożem na głowie, siedzący w pozycji lotosu, w podobny
 sposób w jaki przedstawił Baphometa Levi. Nie wiemy zbyt dużo o Cernunnosie lecz przedstawia się go
 jako bóstwo płodności i natury


W Brytanii inną wersją Cernunnosa był Herne. Rogaty bóg przypominający Satyra, trzymający fallusa i siedzący w kolejnej
pozycji przypominającej nam Baphometa.


Pan (Satyr) był ważnym bóstwem w Grecji. Bożek natury przedstawiany był z rogami na głowie i nogami kozła.
Podobnie jak Cerenunnos jest bóstwem fallicznym a jego zwierzęce cechy mają odpowiadać gwałtownej
 naturze mężczyzn i pędowi do prokreacji.

Ciąg dalszy w następnym poście.