[uii]

O !

Badania na myszach sugerują zaskakujący związek między dłubaniem w nosie a chorobą Alzheimera
Zdrowie
17 kwietnia 2025
PrzezDawid Nield
Dziecko dłubiące w nosie
(Denis Bezobrazov/EyeEm/Getty Images)
Badanie opublikowane w 2022 r. ujawniło wątły, ale prawdopodobny związek między dłubaniem w nosie a zwiększonym ryzykiem wystąpienia demencji.

W przypadku, gdy dłubanie w nosie powoduje uszkodzenie tkanek wewnętrznych, krytyczne gatunki bakterii mają łatwiejszą drogę do mózgu, który reaguje na ich obecność w sposób przypominający objawy choroby Alzheimera .

Istnieje wiele zastrzeżeń, z których jednym z najważniejszych jest ten, że jak dotąd badania pomocnicze opierają się na myszach, a nie na ludziach. Niemniej jednak wyniki te z pewnością zasługują na dalsze badania – mogą one także pogłębić naszą wiedzę na temat tego, jak powstaje choroba Alzheimera, która wciąż pozostaje zagadką.


Zespół badawczy pod przewodnictwem naukowców z Griffith University w Australii przeprowadził testy z bakterią o nazwie Chlamydia pneumoniae , która może zakażać ludzi i wywoływać zapalenie płuc .

Bakterie te odkryto również w większości mózgów ludzkich dotkniętych późną demencją.

Wykazano, że u myszy bakterie mogły przemieszczać się w górę nerwu węchowego (łączącego jamę nosową z mózgiem). Co więcej, gdy doszło do uszkodzenia nabłonka nosa (cienkiej tkanki wzdłuż dachu jamy nosowej), infekcje nerwów uległy pogorszeniu.

Doprowadziło to do odkładania się w mózgach myszy większej ilości białka amyloidu-beta – białka, które jest uwalniane w odpowiedzi na infekcje. Blaszki (lub grudki) tego białka występują również w znacznych stężeniach u osób z chorobą Alzheimera .

Badanie na myszach sugeruje zaskakujący związek między chorobą Alzheimera a dłubaniem w nosie
Ilustracja blaszek białka beta-amyloidu, w kolorze pomarańczowym. ( NIH/Flickr/PD )
„Jesteśmy pierwszymi, którzy wykazali, że Chlamydia pneumoniae może przedostać się bezpośrednio przez nos do mózgu, gdzie może wywołać patologie przypominające chorobę Alzheimera” – powiedział neurobiolog James St John z Griffith University w Australii w październiku 2022 r., gdy opublikowano badanie.

„Widzieliśmy to na modelu myszy, a dowody są potencjalnie przerażające również dla ludzi”.

Naukowcy byli zaskoczeni szybkością, z jaką C. pneumoniae opanował ośrodkowy układ nerwowy myszy, a infekcja nastąpiła w ciągu 24 do 72 godzin. Uważa się, że bakterie i wirusy widzą nos jako szybką drogę do mózgu.

Chociaż nie ma pewności, że u ludzi skutki będą takie same, ani że blaszki beta-amyloidu są przyczyną choroby Alzheimera , ważne jest jednak, aby śledzić obiecujące tropy w walce o zrozumienie tej powszechnej choroby neurodegeneracyjnej.

„Musimy przeprowadzić to badanie na ludziach i potwierdzić, czy ta sama ścieżka działa w ten sam sposób” – powiedział St John .

„To badania, które zostały zaproponowane przez wiele osób, ale jeszcze nieukończone. Wiemy, że te same bakterie występują u ludzi, ale nie odkryliśmy, jak się tam dostają”.

Dłubanie w nosie nie jest niczym niezwykłym. W rzeczywistości jest możliwe, że robi to aż 9 na 10 osób ... nie wspominając o wielu innych gatunkach ( niektóre są w tym trochę bardziej wprawne niż inne). Chociaż korzyści nie są jasne, badania takie jak to powinny dać nam do myślenia, zanim zaczniemy dłubać.

dziecko dłubie w nosie
Dłubanie w nosie: nie tylko nawyk małych dzieci. ( Jupi Lu/Pixabay )
Planowane są dalsze badania nad tymi samymi procesami u ludzi – jednak do tego czasu St John i jego współpracownicy sugerują, że dłubanie w nosie i wyrywanie włosów z nosa „nie jest dobrym pomysłem” ze względu na potencjalne uszkodzenia ochronnej tkanki nosa.

Jednym z nierozwiązanych pytań, na które zespół będzie chciał odpowiedzieć, jest to, czy zwiększone odkładanie się białka beta-amyloidu jest naturalną, zdrową reakcją układu odpornościowego, którą można odwrócić po zwalczeniu infekcji.

Choroba Alzheimera jest niezwykle skomplikowaną chorobą, co jasno wynika z ogromnej liczby badań nad nią i wielu różnych podejść, jakie naukowcy przyjmują, próbując ją zrozumieć. Jednak każde badanie przybliża nas odrobinę do znalezienia sposobu na jej zatrzymanie.

„Gdy przekroczysz 65. rok życia, czynnik ryzyka wzrasta, ale bierzemy pod uwagę również inne przyczyny, ponieważ nie chodzi tylko o wiek – chodzi również o narażenie na czynniki środowiskowe” – powiedział St John .

„I uważamy, że bakterie i wirusy są krytyczne”.

Badania opublikowano w czasopiśmie Scientific Reports .

Wersja tego artykułu została opublikowana po raz pierwszy w listopadzie 2022 r.

Ja piernicze !