[Fedorowicz]

Oczywiście! Powinniśmy, bo anakonda zabija raz na rok aby przeżyć a myśliwi po parę setek zwierzaków tylko na jednym
polowaniu.

Zwierzęta na zawsze egzystują w krainie bez etyki , poza dobrem i złem. Zwierzęta ani nie popełniają zła, ani nie czynią dobra. Ich działania oparte są na instynkcie, nie tworzą one kultury, obca jest im wolna wola, nie umieją tworzyć skomplikowanych systemów językowych umożliwiających opisywanie pojęć abstrakcyjnych. Instynkty i naturalne zdolności zwierząt można wykorzystać w dobrym i złym celu, ale one same nie mają wolnej woli, aby dokonać wyboru. Pies, który poszukuje rannych pod zawalonym budynkiem i przyczynia się do ratowania życia ludzkiego, jest równie „dobrym” psem, jak esesmański pies zagryzający na śmierć więźniów w obozie koncentracyjnym. „Dobry” odwołuje się tu nie do wartości etycznej, ale wartości „treserskiej” i oznacza jedynie „posłuszny”.
Natura jest poza etyką, natomiast człowiek moralny ma być zanurzony w etyce. Światem Natury kieruje prawo silniejszego. W świecie człowieka, siła nie powinna zastępować etycznej racji. Uznanie wyższości Natury nad człowiekiem byłoby katastrofą. Co się wtedy dzieje udowodniły różne rzezie, ludobójstwa, rewolucje i wojny światowe. Adolf Hitler powtarzał, że narodowy socjalizm to biologia w działaniu.

Kiedyś była kwestia ofiar z ludzi składanych dla bóstw reprezentujących Naturę. Jednak w XX wieku przejawem akceptowania praw Natury w świecie człowieka był znacznie groźniejszy od składania ofiar z ludzi tzw. darwinizm społeczny, który stworzył podstawy nazizmu i wzmocnił rasizm. Zniewolenie i niszczenie "słabych" (nie-Aryjczyków) przez "silnych" (aryjski Herrenvolk) stało się nawet podstawową ideologią nazizmu i jego planów podboju świata.

Naturalne nie jest przecież wcale opiekowanie się słabymi i szanowanie obcych , ale mordowanie, gwałcenie, torturowanie słabszych i „innych” bez żadnych ograniczeń (charakterystyczne zachowanie małp człekokształtnych – np. szympansów), bo pozwala to na zwycięstwo silnego nad słabym, potwierdzając tym swoją zgodność z Naturą. Gdyby Natura była więc równoznaczna z bóstwem, oznaczałoby to, że zachowania te otrzymują Boską akceptację, a tym samym, że tę akceptację otrzymuje zło.
Gdy poobserwujemy zachowania zwolenników „praw zwierząt” i „wyznawców religii ekologizmu”, ich wypowiedzi, zauważymy bez trudności, że ich postawa zdradza nie jedynie etyczne motywacje (w niektórych aspektach słuszne!), ale również tak silne i skrajne emocje, że porównanie ich do religijnego fanatyzmu nie jest żadną przesadą. W dyskusjach internetowych widać wyraźnie, jak miłość do zwierząt splata się u nich z pogardą, a nawet nienawiścią do człowieka – nie tylko jako adwersarza w sporze, ale jako do „gatunku” żywych istot.

Odnośnie tezy, że anakonda poluje raz w roku. Anakondy są drapieżnikami, które polują głównie na zwierzęta wodne, takie jak ryby, ptaki wodne, gryzonie, a nawet większe ssaki, takie jak kapibary. Polowanie anakond zależy od wielu czynników, w tym od dostępności pożywienia i warunków środowiskowych. Mogą polować zarówno w dzień, jak i w nocy. Anakondy mogą prowadzić pasywne polowanie, czekając na zdobycz, lub aktywnie szukać pożywienia w swoim otoczeniu. Przybliżona ilość polowań anakondy będzie zależała od wielu czynników, w tym od dostępności pożywienia, warunków środowiskowych, aktywności fizycznej i indywidualnych cech danego osobnika. Anakondy, podobnie jak wiele innych drapieżników, nie będą polować bez przerwy, zwłaszcza jeśli uda im się zdobyć dużą zdobycz.

Przeciętnie, dorosła anakonda może polować kilka razy w ciągu miesiąca lub nawet mniej, gdy ma wystarczająco dużo pokarmu. Jednakże, w przypadku braku pożywienia lub w okresie wzmożonej aktywności łowieckiej, może polować częściej. To jednak tylko ogólna ocena, a rzeczywista częstotliwość polowań może być różna w zależności od indywidualnych okoliczności i warunków środowiskowych.