[Zenobia]

          - 3 -

Oto jam jest pogromczyni jabolowego dziada, padł tam na sianie i nie może powstać. 
Siostry moje i braciszkowie w owczym pędzie udajcie się do stodoły i dokopcie dziadydze,
 nie litujcie się nad nim, bo tego nie wart.
 Zemsty mi trzeba za te wszystkie noce przemęczone, za udawane orgazmy i wymuszony sex oralny.
 Idźcie i gwałt zadajcie mu, nim się zbudzi - tylko portfel jego zostawcie w spokoju, 
bo ZUS go nie rozpieszczał przez lata więc jego skarb, to tylko miedziaki.
 - Czyli tak zwany ciężki szmal ? - spytała owieczka wyróżniająca się osadzonym na głupim łebku 
kolorowym moherowym berecikiem ze wstążką i zameczała gromkim głosem: 
portfel zabierzecie przede wszystkim, zanim zaczniecie kopać dziadygę, bo się nam jeszcze kasa sponiewiera.

Myślałby kto, że łebek ów jest durny, a tu nie takie pomysły miały swój początek.
 Wprawdzie w bólach się rodziły, ale porażały geniuszem. 
I pognało stado ile sił w raciczkach z przekleństwem na warach, ku opłotkom starego zbereźnika.
 -Hura, hura... blisko Reduty... już w rowy, walą się, na faszynę kładąc swe tułowy... już bielą się na czarnych
 ...zwałach zeszłorocznego kompostu przy drewutni.
 I dopadły biedaka śpiącego, z durnowatym uśmieszkiem pełzającym pod wąsów krzaczorem,
 i nagle jak nie zaczną skikać w szale i beczeć w rytmach disco-polo, aż z klepiska pył uniósł się na wysokość kilku stóp.