14-05-2023, 11:38
Ja nie robiłam apostazji i to z dwóch powodów...
Gdy uciekłam od ślubnego, to nikt nie poznał mojego nowego adresu.
Znałam go tylko ja, moje dzieci, urząd meldunkowy, mój zakład pracy, bank i przychodnia lekarska.
Po 8 miesiącach, przyszli ministranci z powiadomieniem, że "Jutro kolęda" i czy przyjmę księdza.
Gdy odmówiłam, jeden z nich powiedział: "Proszę przekazać życzenia zdrowia dla pani Niedźwieckiej".
Obiecałam, że przekażę.
Niedźwiecka nie żyła już od prawie roku i to właśnie mnie przekazano po niej ten lokal. (mieszkanie zakładowe)
A to znaczyło, że w parafialnych aktach nikt o mnie nie wiedział.
Także nikt z lokatorów nie znał mnie z nazwiska, bo na domofonie wciąż była Niedźwiedzka a na drzwiach jedynie nr. mieszkania.
Przez wiele lat byłam tylko tajemniczą "sąsiadką spod szóstki".
Jeśli bym złożyła wniosek o apostazję, to KK poznałby moje dane osobowe, bo są one potrzebne przy składaniu wniosku....a tego nie chciałam.
Druga sprawa.
Dzięki przyjęciu waszego wniosku przez proboszcza- często, po waszym wyjściu- ląduje on w koszu.
Musicie poprosić o numer sprawy, bo to daje pewność, że wasza prośba zostanie wpisana do specjalnej księgi
i wtedy przejdzie do następnej instancji czyli do kurii, gdzie biskup też może ją wyrzucić do kosza...no i tak dalej.
Nie ma gwarancji, że to dojdzie do Watykanu, który może wasz wniosek odrzucić, gdyż sakrament chrztu (jak każdy inny sakrament, w oczach urzędników kościelnych)- jest niezbywalny.
Tak więc, gdybym złożyła wniosek o apostazję w sopockiej parafii, straciłabym swoją anonimowość a mimo to, mogłabym niczego nie wywalczyć.
W kamienicy wszyscy mnie lubią, mimo, że wszyscy - oprócz mnie i jednej ateistycznej sąsiadki- to katolicy....
Sama nie wiek jak to się stało..
Gdy uciekłam od ślubnego, to nikt nie poznał mojego nowego adresu.
Znałam go tylko ja, moje dzieci, urząd meldunkowy, mój zakład pracy, bank i przychodnia lekarska.
Po 8 miesiącach, przyszli ministranci z powiadomieniem, że "Jutro kolęda" i czy przyjmę księdza.
Gdy odmówiłam, jeden z nich powiedział: "Proszę przekazać życzenia zdrowia dla pani Niedźwieckiej".
Obiecałam, że przekażę.
Niedźwiecka nie żyła już od prawie roku i to właśnie mnie przekazano po niej ten lokal. (mieszkanie zakładowe)
A to znaczyło, że w parafialnych aktach nikt o mnie nie wiedział.
Także nikt z lokatorów nie znał mnie z nazwiska, bo na domofonie wciąż była Niedźwiedzka a na drzwiach jedynie nr. mieszkania.
Przez wiele lat byłam tylko tajemniczą "sąsiadką spod szóstki".
Jeśli bym złożyła wniosek o apostazję, to KK poznałby moje dane osobowe, bo są one potrzebne przy składaniu wniosku....a tego nie chciałam.
Druga sprawa.
Dzięki przyjęciu waszego wniosku przez proboszcza- często, po waszym wyjściu- ląduje on w koszu.
Musicie poprosić o numer sprawy, bo to daje pewność, że wasza prośba zostanie wpisana do specjalnej księgi
i wtedy przejdzie do następnej instancji czyli do kurii, gdzie biskup też może ją wyrzucić do kosza...no i tak dalej.
Nie ma gwarancji, że to dojdzie do Watykanu, który może wasz wniosek odrzucić, gdyż sakrament chrztu (jak każdy inny sakrament, w oczach urzędników kościelnych)- jest niezbywalny.
Tak więc, gdybym złożyła wniosek o apostazję w sopockiej parafii, straciłabym swoją anonimowość a mimo to, mogłabym niczego nie wywalczyć.
W kamienicy wszyscy mnie lubią, mimo, że wszyscy - oprócz mnie i jednej ateistycznej sąsiadki- to katolicy....
Sama nie wiek jak to się stało..
Niektórzy aby żyć- muszą narodzić się po raz drugi...