[Krzysiek]

Komu zawdzięczamy pierwszą szopkę?




Kluczową rolę w tradycji budowania szopek odegrał św. Franciszek z Asyżu (1181 - 1226), włoski duchowny katolicki, średniowieczny mistyk i stygmatyk, założyciel zakonu żebraczego.

24 grudnia 1223 roku zorganizował on w Greccio pierwszą na świecie żywą szopkę bożonarodzeniową.
 Przedstawiała ona wnętrze stajenki betlejemskiej w naturalnej skali, wraz z osobami i żywymi zwierzętami.

W znajdującej się na wysokości 750 m n.p.m. włoskiej miejscowości Greccio mieścił się klasztor franciszkański.
 Miejsce pod jego budowę zostało podarowane Franciszkowi przez szlachcica Jana Wetlinę.
 To tam, w pobliskiej grocie, Święty po raz pierwszy zbudował szopkę z okazji Wigilii Bożego Narodzenia.

Franciszek pragnął w ten sposób przybliżyć prostym ludziom tajemnicę zbawienia.
 Grotę wypełniono sianem.
 Braciszkowie złożyli na nim wyrzeźbioną w drzewie figurkę Jezusa, a obok niego ustawili żywego woła i osła.
W postacie Świętej Rodziny wcielili się mieszkańcy Greccio.
 Odegrali oni na żywo scenę narodzenia.
 Tomasz Celano, pierwszy biograf Świętego, pisał:
"Nadszedł dzień radości, dzień wesela. Z wielu miejsc zostali wezwani bracia.
 Mężowie i niewiasty owej ziemi z radością przygotowywali, wedle możności, świece i pochodnie dla oświetlenia nocy, która błyszczącą gwiazdą oświetliła wszystkie dni i lata.
 Przybył wreszcie Święty Boży, a znalazłszy wszystko przygotowane, ucieszył się.
 Przygotowano żłób, kładąc w nim siano, a do groty wprowadzono wołu i osła.
 Prostota otoczona jest czcią, wywyższone zostaje ubóstwo, zalecona wszystkim pokora, a Greccio staje się jakby nowym Betlejem.”
Gdy w 1225 roku zmarł św. Franciszek, jego zakon kontynuował zwyczaj budowania szopek.
 Okazało się, że ten prosty sposób prezentowania treści ewangelicznych w szczególny sposób trafia do wiernych.