[Zenobia]

Część- 2

Minęły kolejne zimy...
Którejś z nich, syn hulaka nie wrócił z koleżeńskiej pijatyki... podobno "przyjaciele od flaszki" pobili go na śmierć .
Cała Chylonia żyła tym wydarzeniem.
Teraz w domu za płotem- cisza...
 W domu, gdzie stary człowiek żył samotnie... bez emerytury, bez zasiłku, bez pomocy.
 Podobno syn z wielkiego miasta pieniądze przysyłał ale na co szły..?- tego nikt nie wie.
Sąsiad mówił, że na prąd i inne opłaty- ale kto wie czy tak właśnie było..?
Moja mama zaniepokojona ciszą postanowiła zajrzeć do cichego i ciemnego domostwa.
Pogotowie było w pół godziny...
Stary, wygłodzony i odwodniony człowiek, od którego śmierdziało moczem- od kilku dni leżał w kuchni z zakrwawioną głową ale był przytomny.
Pomięta karteczka z adresem i telefonem zatknięta za ramą obrazu ze św. rodziną , stała się łupem mojej mamy.
Dzięki temu, syn - ten niekochany i wyklęty - przywiózł ręczniki, pidżamę, bieliznę i odnalazł ojca w szpitalu.
Kolację wigilijną zjadł z nami ale święta przeznaczył na sprzątanie domu swojego dzieciństwa.
Robił to, aby stary człowiek po chorobie mógł wrócić do godnego miejsca.
Tymczasem okazało się, że w mózgu jest jakiś krwiak i potrzebna skomplikowana operacja.
Syn najstarszy, znienawidzony ale lekarz pełną gębą ze znajomościami w szpitalu wojewódzkim- załatwił dla ojca- specjalistę od takich zabiegów.
Ten a nie inny lekarz miał operować jego ojca...!
 Dziwiliśmy się, bo chyba przez łapówkę to musiał załatwić, bo przecież nie ma takich procedur...ale udało się.
Sąsiad po operacji wyszedł ale radę dawał sobie z trudem...
Dwa razy w tygodniu z Gdańska przyjeżdżał syn... uzupełniał lodówkę i robił, co tylko było ojcu trzeba.