[Fedorowicz]

Jak dobrze poszukasz, to znajdziesz informacje o datach jakie ja podałam. Ty szukasz wyłącznie w wiki albo na stronach
katolickich a to nie są wiarygodne źródła jak chodzi o ścisłość.

Dlaczego biblistyka katolicka ma być niewiarygodna, a komuno-faszyzm totalitarny wiarygodny ? Czy zmasowane kłamstwa od początku powstania komunizmu i w mediach przez ostatnie dwa lata nie dowodzą, jak oszukańczy to system ? Proszę w takim razie podać te wiarygodne źródła. Dlaczego ich nie podałaś ? Według źródeł ortodoksyjnego judaizmu ostateczna wersja Tory została skodyfikowana ok. 622 p.n.e. Według klasycznej wersji hipotezy źródeł można wyróżnić cztery podstawowe źródła datowane następująco:

A)Dokument jahwistyczny(J)
ok. 950 r. p.n.e.
B)Zjednoczone królestwo w czasach panowania Salomona
Autor przedstawia dzieje najdawniejsze, opowieści o patriarchach, historię Mojżesza i wędrówkę po Synaju, osiedlenie się w Kanaanie; najczęściej nazywa Boga imieniem "Jahwe".

Dokument elohistyczny(E)
ok. 800 r. p.n.e.
Królestwo północne (Izrael); wpłynął na proroków północnych (Ozeasz)
Dokument obecny szczątkowo w Księdze Rodzaju i Księdze Wyjścia, wcześnie połączony z J; autor nazywał boga imieniem Elohim.
C)
Dokument deuteronomiczny,(D)
ok. 622 roku p.n.e.
Królestwo południowe (Juda), czasy reformy religijnej króla Jozjasza.
Kodeks praw z Księgi Powtórzonego Prawa, zakładający centralizację kultu w Jerozolimie i zakazujący kultu innych bóstw.
D)
Dokument kapłański (P)
VI w. p.n.e.
Okres niewoli babilońskiej i okres drugiej świątyni; dokument pochodzi ze środowiska kapłańskiego.
W okresie niewoli babilońskiej powstaje podstawowy dokument kapłański (Pg), którego treść jest paralelna do treści J; po odbudowaniu świątyni jerozolimskiej Pg zostaje uzupełnione o suplement prawny (Ps), zawierający przepisy kultowe, mające regulować odnowiony kult w Jerozolimie.
E)
Ostateczny redaktor®
Połowa V w. p.n.e.
Okres drugiej świątyni, redaktor pochodził ze środowiska intelektualnie bliskiego autorom P
redaktor dołączył dokument D do połączonych wcześniej J, E i P. W.
H. Schmidt, Wprowadzenie do Starego Testamentu, s. 47.