[polliter]

Bo jak się nie wierzy w Boga, to dla czego - lub dla kogo - ktoś ma czekać ze współżyciem aż do ślubu, skoro staje się to już zwyczajową normą?

No, fajnie, ale czym jest ślub, że trzeba czekać ze współżyciem do chwili, gdy kapłan zwiąże ręce stułą albo urzędnik przyjmie przysięgę w USC? Ja żyję w związku ponad 15 lat i jest mi dobrze (nigdy nie zdradziłem żadnej kobiety, z którą byłem). Żyję z rozwódką, więc ślub kościelny odpada. Zgodnie z definicją moja ukochana, która jest katoliczką nie może przystąpić nawet do komunii, podczas gdy panny-dupodajki puszczają się na dyskotekach, uzyskają odpuszczenie grzechów (wyznają na spowiedzi, że zgrzeszyły i dostaną rozgrzeszenie, rozwodników to nie dotyczy) i do komunii mogą przystąpić, śmiejąc się mojej kobiecie w twarz. Mnie to wisi, ale moja ukochana, widzę, że cierpi. Nawet byłbym w stanie pieprzyć swoje poglądy i wziąć z nią ślub kościelny (mam wszystkie potrzebne sakramenty), ale nawet jej samej już na tym nie zależy, gdy widzi jak jest traktowana przez Kościół.
Mamy związek partnerski, czyli dziedziczymy, mamy informacje w szpitalu o stanie zdrowia itp. (przypominam, że mieszkamy w Holandii, jakbyś zapomniał) i ślub nam niepotrzebny.
Grzech to wymysł, coś takiego nie istnieje. Ktoś (religia) wmówił ludziom, że grzeszą, by wpędzić ich w wyrzuty sumienia i szukać kogoś lub czegoś, kto ich z nich uwolni. Każdy wie, że nie powinno się zabijać i kraść, o tym wiedzą nawet ludy, które nigdy nie poznały Dekalogu. Niektóre plemiona zabijają, owszem, bo uważają, że ta śmierć jest po coś. Katolickie południe USA też zabija (kara śmierci), bo uważa, że jest to zasadne. Dekalog niczego nie zmienia i nie jest do niczego potrzebny, człowiek ma swoją moralność i zasady, którymi się kieruje.
Nie wspomnę o tym, że jakieś 40% Dekalogu dotyczy interakcji człowieka z Bogiem, a nie uniwersalnej moralności. Gdzie tu jakaś odwieczna przydatność takich praw dla wszystkich ludzi, a zwłaszcza tych niewierzących? Gdy, z założenia, nie wierzę w Boga, to jakieś 40% Dekalogu, a nawet więcej (bo "nie zabijaj", "nie cudzołóż" i "nie kradnij" mogę interpretować po swojemu, tak jak robi to Kościół katolicki czy żydzi), mnie kompletnie nie dotyczy!

Nie przestrzegam większości praw Dekalogu i śmiem nawet twierdzić, że uznaję się za dobrego człowieka, bo nikomu nie wyrządziłem świadomie krzywdy.