09-08-2020, 11:02
Tu się zgadzam w jednym, czyli w tym, że nic nie znaczymy, jeśli mielibyśmy porównać to do całego Wszechświata.
Jest to można rzec, równoznaczne z naszym nieistnieniem. Cytat owszem, pamiętam i dlatego zgadzam się, że nic
nie znaczymy patrząc z perspektywy WSZYSTKIEGO co nas otacza ale my jesteśmy tu, na Ziemi, jako ludzie, istoty
myślące i jak by na to nie spojrzeć- żyjące. Dopóki człowiek żyje, to funkcjonuje a żeby funkcjonować, trzeba też
coś z tym robić aby choćby zminimalizować cierpienie w tym krótkim, nic nie znaczącym na przestrzeni Kosmosu
naszym życiu.
Może gdzieś jeszcze istnieje życie podobne do naszego, może jednak są inne istoty myślące na innych Planetach
ale dopóki na takie istoty nie trafimy, możemy czuć się wyjątkowi, bo to udowadnia, że potęga Wszechświata
i działających mechanizmów po ludzku nazwanych chemicznych i fizycznych, jest niewyobrażalnie, niepojęta i zawsze
zaskakująca. Wiele odkrywamy ale nadal krótko i dosłownie pisząc, jesteśmy nadal w ciemnej dupie.
Tylko, że , w jakimś stopniu a nawet w ogromnym stopniu, zawsze będzie nas fascynowało i pociągało.
To jest właśnie ten powód dlaczego ludzkość tworzy bogów, religie i hipotezy o kosmitach. Wiem, jestem tego pewna, że
gdzieś istnieje inne życie, choćby częściowo przypominające nasze życie ale być może, nigdy tego nie doświadczymy,
nie zobaczymy. Tylko w naszej Galaktyce jest nieograniczona liczba Planet i Gwiazd, które mają swoje tzw. Ziemie.
A znowuż Galaktyk, jest następna nieograniczona, niedostępna, niewyobrażalnie potężna na ludzki rozum liczba.
Dlatego mam tę pewność, że życie na 100% jeszcze istnieje w innych miejscach. I są to zapewne istoty, u których
wykształtowały się ręce, nogi i całe organizmy wraz z funkcją myślenia. Bo tak wygląda ŻYCIE. Mogą mieć trzy czy
cztery nogi albo sześć albo może i dwanaście rąk, bo wszystko zależne jest od tego, w jakim Układzie są te istoty.
Jak daleko czy blisko od swego Słońca, jakich kolizji doznają, jakich katastrof ogólnie kosmicznych, jakie warunki
pogodowe, itd. My ludzie, wiemy, że niezbędna do życia jest woda ale to jest to, o czym wcześniej napisałam, to
jest nasze wyobrażenie, nasze ludzkie spostrzeżenia i reszta jest dla nas nieznana i zawsze będzie zaskakująca.
My potrzebujemy wody i dla nas jest to normalne aczkolwiek wcale nie wykluczam tego, że inne istoty mogą
zamiast wody, potrzebować rtęci albo tylko żelaza, itd. Przy okazji wspomnę o czymś jeszcze. My wiemy jak
funkcjonujemy, jak wyglądamy ale nie możemy jeszcze wiedzieć i może nigdy się nie dowiemy, jak mogą wyglądać
inne istoty żyjące i tu mam na myśli, przez człowieka nazwane "duchy". Zdarza się, że są takie wydarzenia, że
nie da się ich racjonalnie wytłumaczyć, czyli ogarnąć naszym ludzkim mózgiem ale zakładam taką możliwość, że
te tzw. duchy, to nikt inny jak inna forma życia, która być może nie wykształtowała ciała fizycznego z prostego
powodu, z braku odpowiednich składników, pierwiastków, metali, itd. I pozostała formą żyjącą, niewidoczną.
Dziś ludzkość robi technologicznie wszystko aby zdobyć poziom niewidoczności(statki kosmiczne, samoloty) a
więc wcale nie jest powiedziane, że to nie jest możliwe. My uznajemy to, co widzimy, bo tak jesteśmy skonstruowani
ale nie możemy zaprzeczyć czemuś, co może istnieć obok nas jako inna forma życia a której wyjaśnić nie potrafimy.
Są ludzie, którzy wierzą w to, że tzw. kosmici(moim zdaniem błędna nazwa, bo my też jesteśmy kosmitami, bo Ziemia
znajduje się w Kosmosie), żyją obok nad od zawsze. Możemy wziąć też pod uwagę takie założenie, że jakby
ludzkości udało się skolonizować inną Planetę, na której prawdopodobnie nie będzie takich warunków do rozwoju jak
na Ziemi, to ludzkość zacznie mutować i przeobrażać się w coś, co przystosuje się do nowych warunków życia.
Ale jest jeszcze coś! Co do mutacji, nie jestem do końca w tym przekonana z oczywistego powodu. Jeżeli ludzie istnieją
od milionów lat, dlaczego jeszcze nadal jesteśmy tacy sami? Przeszliśmy co prawda mutacje ale w samym wyglądzie są
one wręcz niewidoczne. Choćby mutacja uzębienia albo kręgosłupa ale nadal jesteśmy postaciami na dwóch nogach.
Dla mnie to temat rzeka, mogłabym tak pisać chyba bez końca.
Jest to można rzec, równoznaczne z naszym nieistnieniem. Cytat owszem, pamiętam i dlatego zgadzam się, że nic
nie znaczymy patrząc z perspektywy WSZYSTKIEGO co nas otacza ale my jesteśmy tu, na Ziemi, jako ludzie, istoty
myślące i jak by na to nie spojrzeć- żyjące. Dopóki człowiek żyje, to funkcjonuje a żeby funkcjonować, trzeba też
coś z tym robić aby choćby zminimalizować cierpienie w tym krótkim, nic nie znaczącym na przestrzeni Kosmosu
naszym życiu.
Może gdzieś jeszcze istnieje życie podobne do naszego, może jednak są inne istoty myślące na innych Planetach
ale dopóki na takie istoty nie trafimy, możemy czuć się wyjątkowi, bo to udowadnia, że potęga Wszechświata
i działających mechanizmów po ludzku nazwanych chemicznych i fizycznych, jest niewyobrażalnie, niepojęta i zawsze
zaskakująca. Wiele odkrywamy ale nadal krótko i dosłownie pisząc, jesteśmy nadal w ciemnej dupie.
Tylko, że , w jakimś stopniu a nawet w ogromnym stopniu, zawsze będzie nas fascynowało i pociągało.
To jest właśnie ten powód dlaczego ludzkość tworzy bogów, religie i hipotezy o kosmitach. Wiem, jestem tego pewna, że
gdzieś istnieje inne życie, choćby częściowo przypominające nasze życie ale być może, nigdy tego nie doświadczymy,
nie zobaczymy. Tylko w naszej Galaktyce jest nieograniczona liczba Planet i Gwiazd, które mają swoje tzw. Ziemie.
A znowuż Galaktyk, jest następna nieograniczona, niedostępna, niewyobrażalnie potężna na ludzki rozum liczba.
Dlatego mam tę pewność, że życie na 100% jeszcze istnieje w innych miejscach. I są to zapewne istoty, u których
wykształtowały się ręce, nogi i całe organizmy wraz z funkcją myślenia. Bo tak wygląda ŻYCIE. Mogą mieć trzy czy
cztery nogi albo sześć albo może i dwanaście rąk, bo wszystko zależne jest od tego, w jakim Układzie są te istoty.
Jak daleko czy blisko od swego Słońca, jakich kolizji doznają, jakich katastrof ogólnie kosmicznych, jakie warunki
pogodowe, itd. My ludzie, wiemy, że niezbędna do życia jest woda ale to jest to, o czym wcześniej napisałam, to
jest nasze wyobrażenie, nasze ludzkie spostrzeżenia i reszta jest dla nas nieznana i zawsze będzie zaskakująca.
My potrzebujemy wody i dla nas jest to normalne aczkolwiek wcale nie wykluczam tego, że inne istoty mogą
zamiast wody, potrzebować rtęci albo tylko żelaza, itd. Przy okazji wspomnę o czymś jeszcze. My wiemy jak
funkcjonujemy, jak wyglądamy ale nie możemy jeszcze wiedzieć i może nigdy się nie dowiemy, jak mogą wyglądać
inne istoty żyjące i tu mam na myśli, przez człowieka nazwane "duchy". Zdarza się, że są takie wydarzenia, że
nie da się ich racjonalnie wytłumaczyć, czyli ogarnąć naszym ludzkim mózgiem ale zakładam taką możliwość, że
te tzw. duchy, to nikt inny jak inna forma życia, która być może nie wykształtowała ciała fizycznego z prostego
powodu, z braku odpowiednich składników, pierwiastków, metali, itd. I pozostała formą żyjącą, niewidoczną.
Dziś ludzkość robi technologicznie wszystko aby zdobyć poziom niewidoczności(statki kosmiczne, samoloty) a
więc wcale nie jest powiedziane, że to nie jest możliwe. My uznajemy to, co widzimy, bo tak jesteśmy skonstruowani
ale nie możemy zaprzeczyć czemuś, co może istnieć obok nas jako inna forma życia a której wyjaśnić nie potrafimy.
Są ludzie, którzy wierzą w to, że tzw. kosmici(moim zdaniem błędna nazwa, bo my też jesteśmy kosmitami, bo Ziemia
znajduje się w Kosmosie), żyją obok nad od zawsze. Możemy wziąć też pod uwagę takie założenie, że jakby
ludzkości udało się skolonizować inną Planetę, na której prawdopodobnie nie będzie takich warunków do rozwoju jak
na Ziemi, to ludzkość zacznie mutować i przeobrażać się w coś, co przystosuje się do nowych warunków życia.
Ale jest jeszcze coś! Co do mutacji, nie jestem do końca w tym przekonana z oczywistego powodu. Jeżeli ludzie istnieją
od milionów lat, dlaczego jeszcze nadal jesteśmy tacy sami? Przeszliśmy co prawda mutacje ale w samym wyglądzie są
one wręcz niewidoczne. Choćby mutacja uzębienia albo kręgosłupa ale nadal jesteśmy postaciami na dwóch nogach.
Dla mnie to temat rzeka, mogłabym tak pisać chyba bez końca.