[exe]

Spowiedź nauszna jest sprzeczna z Biblią i z nauką Boga Ojca,która wyłożył nam Jezus Chrystus.Ilekroć odpuszczał On grzechy człowiekowi to mówił znamienne słowa " IDŹ W POKOJU,ALE JUŻ WIĘCEJ NIE GRZESZ". "Nie grzesz"-czyli nie po prostu nie rób w kółko tego samego czynu.Jeżali skrzywdzę grugą osobę to właśnie ta osobę mam przeprosić,przyznać sie przed nią,że to własnie ja ją skrzywdziłem i prosić o wybaczenie,ale..."WIĘCEJ NIE GRZESZ"-przypomina Jezus Chrystus.

Należy zastanowić się nad fragmentem:

„Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. 19 I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”.(Mt 16, 18-19).

Przekazanie władzy kluczy jest momentem decydującym dla ustanowienia Kościoła poprzez wyróżnienie Piotra we władzy nie tylko prawnej, ale i nad sumieniami ludzkimi.
Zarzut, że ten fragment jest wcale nie takim oczywistym wyróżnieniem Piotra (aby usankcjonować wymysły o możliwości wzajemnego wyznawania sobie grzechów- na przykład wśród ŚJ, albo ich nie wyznawania w ogóle), możemy jeszcze głębiej obalić, porównując go z:

„Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie."

Wspomniany fragment Mt 18, 19 rzeczywiście zawiera również obietnicę władzy pasterskiej , jednak nie zauważamy w nim metafor „opoki – skały” , ani władzy „kluczy”. Jest to więc zasadnicza różnica, która zbija argument o niewyróżnianiu Piotra.


Jest to również fragment, gdzie Jezus ustanawia sakrament pokuty, a poprzez władzę kluczy, daje zdolności szafarstwa nimi legalnym przedstawicielom Kościoła - Apostołom.

Wystarczy zestawić ze sobą takie oto 2 fragmenty:

„Otóż żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów ” ( Mt 9, 6)

Jak wiemy, Chrystus jest Głową Kościoła, która przewodzi swym członkom, jak to czytamy w nauczaniu świętego Pawła.

„Tak więc w imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień.W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem!” (2 Kor 5, 20),

Wyraźnie widać, że kapłani są uzdolnieni przez Chrystusa i posłani do szafarstwa, nie zaś wszyscy ludzie - Lud Boży.
_________________