[hogan]

Moje odczucie jest takie, dosłowne ale i dobitne, ale wpierw o czymś wspomnę.
Jak byłam dzieckiem, jeździłam do babci na wieś, na skróty od autobusu szłam zawsze przez łąki.
Razu pewnego zobaczyłam jak deszcz zaczyna padać i pół pola było suche a pół mokre.
Z jednej strony padał deszcz a z drugiej strony pola nie padał deszcz. Skakałam tak sobie z deszczu na słońce, tak
jak mi się podobało, bawiąc się przy tym wyśmienicie. Jedna chmurka zawisła na granicy pogody i niepogody, stanęłam
na tym pograniczu i sobie obserwowałam. Pojawiła się śliczna tęcza i pomyślałam sobie, o rany, chyba jeszcze
nikt tęczy nie dotknął. Kochałam przyrodę, uwielbiałam widok tęczy. Zawsze tęcza kojarzyła mi się też z tym, że
zaraz pogoda będzie ładniejsza, cieplejsza, bardziej letnia a więc wyjdę na podwórko pobawić w różne zabawy
z innymi dziećmi... i tak jak kochałam słońce i deszcz, chmury i tęczę, tak przez przywłaszczenie tęczy przez tych, o których
jest ten temat... znienawidziłam tęczę.
Pedały zniszczyły mi, odebrały piękne wspomnienia z dzieciństwa bo dziś już przez nich, nie patrzę na tęczę jak kiedyś, z radością
ale ze skojarzeniem pedałów. Przepraszam za nazwanie po imieniu o kim mowa ale inaczej nie potrafię.
Dopóki siedzieli w domach i robili co chcieli, miałam to w czterech literach ale jak skradli moją tęczę, to są zasranymi pedałami.