04-11-2019, 1:47
No dobrze, ale wirusy nieposiadające DNA, jak wiadomo ze szkoły podstawowej: mają nić RNA, która wcale nie jest czymś gorszym czy mniej skomplikowanym technicznie od DNA. Choć z punktu widzenia czysto chemicznego nie jest to inna substancja od kleiwa w płytach mebli z IKEA.
Od typowych organizmów żywych jak człowiek czy małpa, wirusy odróżnia brak możliwości przetwarzania materii w celu odżywiania się i wzrostu, czyli tak zwanego metabolizmu. Do tegoż przerabiania substancji odżywczych człowiek wykorzystuje wspomniane enzymy. Ale za to niektóre wirusy potrafią wykorzystać pewne enzymy do zbudowania nici DNA na matrycy własnego RNA i co jeszcze lepsze, taki twór potrafią wszczepić do organizmu nosiciela, bo to są zawsze pasożyty (niezdolne do replikacji poza innym organizmem komórkowym). Problem dla człowieka czy małpy powoduje prymitywizm tejże genetycznej transkrypcji (przepisywania), tj. brak czegoś co w informatyce nazywa się kontrolą błędów transmisji, jak w protokole TCP/IP którym zaraz wyślę ten post. Brak kontroli powoduje liczne błędy transmisji, w genetyce nazywane mutacjami , które to sprawiają że nie potrafimy skutecznie zabić HIV, bo nie potrafimy wyliczyć jak będzie wyglądać za chwilę.
Proces ten (tzw. odwrotnej transmisji, RT) odkryto w pierwszej połowie lat 70, w 1975 uhonorowano Noblem i wśród wielu innych konsekwencji, powstała także teoria że wirusy będąc czymś pośrednim między materią a życiem, mogły także spowodować powstanie życia. Ogromnej ilości mutacje w pierwotnej zupie w końcu doprowadziły do powstania odpowiedniego układu.
Jeśli ktoś twierdzi, że nie wystarczyłoby czasu i mocy tego superkomputera, to niech udowodni, że o ile Wszechświat jest nieskończony: nie spotka w nim swojego sobowtóra.
Od typowych organizmów żywych jak człowiek czy małpa, wirusy odróżnia brak możliwości przetwarzania materii w celu odżywiania się i wzrostu, czyli tak zwanego metabolizmu. Do tegoż przerabiania substancji odżywczych człowiek wykorzystuje wspomniane enzymy. Ale za to niektóre wirusy potrafią wykorzystać pewne enzymy do zbudowania nici DNA na matrycy własnego RNA i co jeszcze lepsze, taki twór potrafią wszczepić do organizmu nosiciela, bo to są zawsze pasożyty (niezdolne do replikacji poza innym organizmem komórkowym). Problem dla człowieka czy małpy powoduje prymitywizm tejże genetycznej transkrypcji (przepisywania), tj. brak czegoś co w informatyce nazywa się kontrolą błędów transmisji, jak w protokole TCP/IP którym zaraz wyślę ten post. Brak kontroli powoduje liczne błędy transmisji, w genetyce nazywane mutacjami , które to sprawiają że nie potrafimy skutecznie zabić HIV, bo nie potrafimy wyliczyć jak będzie wyglądać za chwilę.
Proces ten (tzw. odwrotnej transmisji, RT) odkryto w pierwszej połowie lat 70, w 1975 uhonorowano Noblem i wśród wielu innych konsekwencji, powstała także teoria że wirusy będąc czymś pośrednim między materią a życiem, mogły także spowodować powstanie życia. Ogromnej ilości mutacje w pierwotnej zupie w końcu doprowadziły do powstania odpowiedniego układu.
Jeśli ktoś twierdzi, że nie wystarczyłoby czasu i mocy tego superkomputera, to niech udowodni, że o ile Wszechświat jest nieskończony: nie spotka w nim swojego sobowtóra.